Η εθνική ομάδα της Γερμανίας αποκλείστηκε για τρίτη συνεχόμενη φορά πριν από τη φάση των 16 του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μετά την πρόσφατη ήττα της από την Paraguay. Αντί, όμως, να αναζητήσουν τα πραγματικά αίτια της κατάρρευσης, οι υπεύθυνοι επέλεξαν για ακόμη μία φορά την εύκολη λύση: την ανάδειξη ενός αποδιοπομπαίου τράγου.

Όπως συνέβη πριν από οκτώ χρόνια με τον Mesut Ozil, ο οποίος δέχθηκε σφοδρή κριτική λόγω της τουρκικής καταγωγής του, έτσι και τώρα ο προπονητής Julian Nagelsmann έθεσε στο στόχαστρο τον Deniz Undav, παίκτη κουρδικής και γιαζιντικής καταγωγής. Μετά το ματς με την Paraguay, ο Nagelsmann επέκρινε δημόσια τον Undav για μια χαμένη ευκαιρία, επιχειρώντας να μεταφέρει τις ευθύνες για τον αποκλεισμό. Ωστόσο, οι φίλαθλοι δεν ακολούθησαν τη γραμμή αυτή, στρέφοντας τα πυρά τους προς τον προπονητή, ο οποίος αμφισβητείται έντονα για τις τακτικές του επιλογές και την εμμονή του στα δεδομένα, που του έχουν χαρίσει τον χαρακτηρισμό «προπονητής του laptop».

Η περίπτωση του Undav δεν είναι μεμονωμένη. Ο 30χρονος επιθετικός, που ξεκίνησε εργαζόμενος ως χειριστής μηχανημάτων σε εργοστάσιο και αγωνίστηκε στο Βέλγιο και τη Brighton & Hove Albion πριν καθιερωθεί, αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για να φτάσει η Γερμανία έως εδώ, συμμετέχοντας σε πέντε γκολ στους δύο πρώτους αγώνες του τουρνουά.

Η γερμανική ομοσπονδία (DFB) μοιάζει να έχει εγκλωβιστεί σε δογματικές μεθόδους, αδυνατώντας να ανανεώσει το μοντέλο που της χάρισε το τρόπαιο στη Brazil πριν από 12 χρόνια. Η έλλειψη εμπιστοσύνης σε παίκτες που δεν προέρχονται από τις παραδοσιακές ακαδημίες και η δημόσια κριτική του Nagelsmann προς τον Undav αναδεικνύουν μια βαθιά κρίση ταυτότητας. Αν η Γερμανία επιθυμεί να πρωταγωνιστήσει ξανά, πρέπει να επανεξετάσει τον τρόπο που διαχειρίζεται το ταλέντο και να σταματήσει να θυσιάζει παίκτες για να καλύψει τις δικές της διοικητικές και προπονητικές αστοχίες.