Η ένταση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν κλιμακώνεται επικίνδυνα, καθώς οι δύο χώρες έχουν εμπλακεί σε έναν φαύλο κύκλο αεροπορικών επιδρομών. Ενώ η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη υποστηρίζουν ότι οι ενέργειές τους αποσκοπούν στον έλεγχο των στρατιωτικών δεδομένων στα Στενά του Ορμούζ, οι συνεχείς επιθέσεις πλήττουν πλέον ολοένα και περισσότερο πολιτικές υποδομές, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την τήρηση του διεθνούς δικαίου.
Το εύθραυστο μνημόνιο κατανόησης για την ειρήνη, που είχαν υπογράψει οι δύο χώρες τον Ιούνιο, έχει πλέον καταρρεύσει. Ο Αμερικανός Πρόεδρος Donald Trump απείλησε πρόσφατα μέσω του Fox News με ολοκληρωτική καταστροφή των ιρανικών εργοστασίων παραγωγής ενέργειας και γεφυρών, αν δεν υπάρξει διαπραγμάτευση. Σύμφωνα με τις ιρανικές αρχές, από τις 15 Ιουλίου έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 50 θάνατοι και 500 τραυματισμοί, ενώ έχουν πληγεί δεκάδες σημεία, από κέντρα στρατιωτικού διοικητικού ελέγχου μέχρι σιδηροδρομικούς σταθμούς και αεροδρόμια. Από την πλευρά της, η Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) έχει εξαπολύσει πλήγματα κατά αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε γειτονικές χώρες του Κόλπου και την Ιορδανία, προκαλώντας τον θάνατο τουλάχιστον δύο μελών του αμερικανικού στρατού.
Το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, μέσω των Συμβάσεων της Γενεύης του 1949 και των Πρόσθετων Πρωτοκόλλων του 1977, απαγορεύει ρητά τις επιθέσεις σε μη στρατιωτικούς στόχους, όπως σχολεία, νοσοκομεία, δίκτυα ύδρευσης, γέφυρες και εργοστάσια ηλεκτροδότησης. Μια υποδομή θεωρείται νόμιμος στρατιωτικός στόχος μόνο εάν χρησιμοποιείται αποδεδειγμένα για στρατιωτικούς σκοπούς και η καταστροφή της παρέχει ένα σαφές στρατιωτικό πλεονέκτημα, υπό την προϋπόθεση ότι η ζημιά στους αμάχους παραμένει ανάλογη.
Στο Ιράν, οι αμερικανικές επιδρομές έχουν πλήξει κρίσιμες υποδομές, όπως το νοσοκομείο Shahid Baghaei στο Ahvaz, τη γέφυρα Kahurestan στο Bandar Abbas, καθώς και σταθμούς αφαλάτωσης νερού σε περιοχές όπως το Bomani. Σημαντικές ζημιές έχουν αναφερθεί και στον πυρηνικό σταθμό του Bushehr. Αντίστοιχα, το Ιράν έχει στοχεύσει υποδομές στο Κουβέιτ, το Κατάρ και το Ομάν, προκαλώντας διεθνή ανησυχία για την κλιμάκωση της ανθρωπιστικής κρίσης στην ευρύτερη περιοχή.
