Το Ιράν φιλοξενεί περίπου 3.000 Πακιστανούς φοιτητές, οι οποίοι τώρα αντιμετωπίζουν ένα αβέβαιο μέλλον, καθώς οι βομβιστικές επιθέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τη χώρα. Ο Muhammad Raza, 23 ετών, φοιτητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών της Τεχεράνης, περιγράφει την τρομακτική εμπειρία του.
«Βομβαρδισμός στο Ιράν: Φόβος και ανασφάλεια για Πακιστανούς φοιτητές», αυτό είναι το κεντρικό θέμα που συντάραξε τους φοιτητές. «Ήταν η πρώτη εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας και βοηθούσα τους γιατρούς στο νοσοκομείο του πανεπιστημίου, όταν μια δυνατή έκρηξη έκανε το νοσοκομείο να σταματήσει. Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αρχίσει να βομβαρδίζουν το Ιράν σε μια κοινή επιχείρηση στις 28 Φεβρουαρίου».
«Ακούγαμε για επικείμενη επίθεση, και όταν ήρθε, ένιωσα ένα κύμα άγχους και πανικού», δήλωσε ο Raza στο Al Jazeera από το λεωφορείο που τον μετέφερε στην Ισλαμαμπάντ. Μετά τους βομβαρδισμούς, επικράτησε χάος και φόβος στην Τεχεράνη. Ο Raza έτρεξε στο φοιτητικό του κατάλυμα, κοντά στο νοσοκομείο, και επικοινώνησε αμέσως με την πακιστανική πρεσβεία, η οποία τον διέταξε, μαζί με άλλους φοιτητές, να συγκεντρωθούν με τα απαραίτητα υπάρχοντά τους για να κανονιστεί η επιστροφή τους. «Ήταν πραγματικά τρομακτικό. Όλοι μας φοβόμασταν τι θα μπορούσε να συμβεί και θέλαμε να επιστρέψουμε στο Πακιστάν το συντομότερο δυνατό».
Ο Muhammad Tauqeer, ένας άλλος Πακιστανός φοιτητής ιατρικής, βρισκόταν σε πρακτική άσκηση εκτός πανεπιστημίου όταν άρχισαν οι επιθέσεις. «Μόλις ακούσαμε την πρώτη επίθεση στην Τεχεράνη, επικράτησε χάος. Ο κόσμος έτρεχε έξω. Οι καθηγητές μας είπαν στους ξένους φοιτητές να ζητήσουν βοήθεια από τις πρεσβείες μας και να επιστρέψουν στα εστία τους, όπως και κάναμε», δήλωσε ο 24χρονος. «Τηλεφώνησα στην οικογένειά μου και τους είπα για την κατάσταση».
Η πακιστανική πρεσβεία στην Τεχεράνη ζήτησε από τους πολίτες να αναφερθούν μέχρι το Σάββατο το απόγευμα. Εκατοντάδες φοιτητές έφτασαν, μεταφέροντας απαραίτητα αντικείμενα, όπως ρούχα, φορητούς υπολογιστές, βιβλία, έγγραφα και μετρητά. Πέντε λεωφορεία αναχώρησαν από την πρεσβεία το Σάββατο το βράδυ για το Zahedan, ένα ταξίδι 1500 χιλιομέτρων που διήρκεσε περίπου 20 ώρες, περνώντας μέσα από πόλεις όπως η Yazd, η Isfahan και η Kerman, οι οποίες δέχονταν βομβαρδισμούς.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, οι φοιτητές προσπαθούσαν να ενημερωθούν για τον πόλεμο στο Ιράν, ο οποίος είχε κλιμακωθεί σε περιφερειακή σύγκρουση, με το Ιράν να πλήττει αμερικανικές εγκαταστάσεις στον Κόλπο και τη Σαουδική Αραβία. Η Kainat Maqsood, άλλη Πακιστανή φοιτήτρια, δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια του «βαθιά δυσάρεστου» ταξιδιού, έμαθε για τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Ayatollah Ali Khamenei. «Ήταν τρομερή είδηση για εμάς. Ήταν ένας ηγέτης που πολλοί από εμάς θαυμάζαμε, και τώρα έχει φύγει».
Από το Zahedan, η συνοριακή πόλη Taftan του Πακιστάν απείχε περίπου 100 χιλιόμετρα. Για σχεδόν ολόκληρη τη διάρκεια του ταξιδιού, οι επιβάτες δεν είχαν σήμα κινητής τηλεφωνίας. «Ήμασταν όλοι πολύ φοβισμένοι. Το ταξίδι ήταν νύχτα και δεν είχαμε ιδέα τι θα συμβεί», είπε ο Tauqeer. «Όλο το λεωφορείο ήταν σιωπηλό. Όλοι προσεύχονταν».
Τα λεωφορεία πέρασαν στο Πακιστάν την Κυριακή το απόγευμα. Πακιστανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι περίπου 1.000 πολίτες, συμπεριλαμβανομένων περίπου 400 φοιτητών, είχαν επιστρέψει στη χώρα τις τελευταίες τρεις ημέρες μέσω των συνοριακών περασμάτων Taftan και Gabd-Rimdan. Αυτές οι περιοχές βρίσκονται στο Balochistan, μια από τις πιο ασταθείς επαρχίες του Πακιστάν, όπου η βία έχει αυξηθεί. Η κυβέρνηση απαγόρευσε την νυχτερινή μετακίνηση για λόγους ασφαλείας. Τώρα, οι φοιτητές μπόρεσαν επιτέλους να επικοινωνήσουν με τις οικογένειές τους. «Από τη στιγμή που το κινητό μου δούλευε μετά την είσοδό μου στο Πακιστάν, ενημέρωσα την οικογένειά μου ότι θα τους συναντούσα σύντομα», είπε ο Raza, κάτοικος Skardu.
«Θέλω να γυρίσω». Τη Δευτέρα το πρωί, τα λεωφορεία αναχώρησαν για την Quetta, την πρωτεύουσα του Balochistan, μια άλλη δύσκολη διαδρομή 12 ωρών. Από την Quetta, οι φοιτητές χώρισαν για τις αντίστοιχες πατρίδες τους. «Είμαι απλώς πολύ κουρασμένος και θέλω να πάω σπίτι να δω τους γονείς μου», είπε ο Tauqeer.
Το Ιράν φιλοξενεί σχεδόν 35.000 Πακιστανούς, σύμφωνα με αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένων περίπου 3.000 φοιτητών σε διάφορα ιδρύματα σε Τεχεράνη, Yazd, Isfahan και Zanjan. Καθώς οι Πακιστανοί φοιτητές διέφυγαν από τον πόλεμο στο Ιράν, η τύχη των σπουδών τους βάραινε βαριά στις σκέψεις τους. «Έχω μόνο δύο με τρεις μήνες πριν ολοκληρώσω το πτυχίο μου. Μετακόμισα στην Τεχεράνη το 2021, και δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσω το πτυχίο μου να χαθεί με τόσο λίγο χρόνο που απομένει», δήλωσε ο Tauqeer, ο οποίος είναι στο τελευταίο εξάμηνο του προγράμματος MBBS.
Ο Raza, που βρίσκεται στο προτελευταίο εξάμηνο του πτυχίου του MBBS, αναρωτήθηκε αν θα μπορέσει ποτέ να επιστρέψει στο πανεπιστήμιό του. «Πρέπει να επιστρέψω. Θέλω να επιστρέψω, έχω μόνο ένα χρόνο ακόμα. Αλλά δεν ξέρω, ρεαλιστικά, αν θα μπορέσω. Ελπίζω πραγματικά τα πράγματα να βελτιωθούν και να έχω την ευκαιρία να επιστρέψω. Απλά πρέπει να καθίσουμε και να περιμένουμε».
Όπως ο Raza, έτσι και η Maqsood έχει λιγότερο από ένα χρόνο για το πρόγραμμά της. Αλλά θέλει να επιστρέψει στο Ιράν για περισσότερους λόγους από τους ακαδημαϊκούς. «Δεν υπάρχει άλλη χώρα που να μάχεται για τους μουσουλμάνους όπως το Ιράν. Θέλω να επιστρέψω για να δείξω την αλληλεγγύη μου», είπε, πριν επιβιβαστεί στο λεωφορείο της για την πόλη Multan.
