Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 αποτελεί μια διοργάνωση πρωτόγνωρη στα 96 χρόνια ιστορίας του θεσμού. Με τη συμμετοχή 48 ομάδων από έξι συνομοσπονδίες, το τουρνουά που συνδιοργανώνουν οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και το Μεξικό, αλλάζει ριζικά το τοπίο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Το νέο σύστημα διεξαγωγής χωρίζει τις ομάδες σε 12 ομίλους των τεσσάρων. Στη φάση των 32 προκρίνονται οι δύο πρώτες κάθε ομίλου, καθώς και οι οκτώ καλύτερες τρίτες, ακολουθώντας στη συνέχεια μια νοκ-άουτ διαδικασία μέχρι τον τελικό. Ο επικεφαλής ανάπτυξης της FIFA, Arsene Wenger, χαρακτηρίζει τη μεταρρύθμιση αυτή ως μια «φυσική εξέλιξη», που στοχεύει στην παγκόσμια διάδοση του αθλήματος.

Από οικονομικής πλευράς, η διοργάνωση αναμένεται να αποφέρει 80,1 δισεκατομμύρια δολάρια σε ακαθάριστο προϊόν, εκ των οποίων τα 30,5 δισεκατομμύρια θα αφορούν τις ΗΠΑ. Ο πρόεδρος της FIFA, Gianni Infantino, τόνισε ότι τα 11 δισεκατομμύρια δολάρια που υπολογίζεται να είναι τα έσοδα της ομοσπονδίας, θα επενδυθούν σε ποδοσφαιρικά προγράμματα και υποδομές σε 211 χώρες παγκοσμίως.

Η διεύρυνση προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία σε έθνη που δεν είχαν προκριθεί ποτέ στο παρελθόν, όπως το Curacao, το Πράσινο Ακρωτήριο, η Ιορδανία και το Ουζμπεκιστάν. Ωστόσο, η αλλαγή αυτή εγκυμονεί κινδύνους. Αναλυτές επισημαίνουν την πιθανότητα για «βαρετές» αναμετρήσεις με άνισες δυνάμεις, όπως οι αγώνες του Curacao με τη Γερμανία ή του Πράσινου Ακρωτηρίου με την Ισπανία, γεγονός που θα μπορούσε να μειώσει το ενδιαφέρον του κοινού στη φάση των ομίλων.

Παράλληλα, έντονος είναι ο προβληματισμός για την επιβάρυνση των αθλητών. Με τη συνολική διάρκεια των αγώνων να αυξάνεται και το χρονικό περιθώριο ανάμεσα στον τελικό της 11ης Ιουνίου και την έναρξη των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων να είναι ιδιαίτερα περιορισμένο, οι παίκτες κινδυνεύουν από κόπωση και τραυματισμούς. Η ανάλυση της Football Benchmark υπογραμμίζει πως η διεξαγωγή 104 αγώνων μέσα σε 38 ημέρες απαιτεί τεράστιες φυσικές αντοχές, θέτοντας σε κίνδυνο την αποκατάσταση των ποδοσφαιριστών.