Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει καθιερωθεί ένα γνώριμο μοτίβο: οι πρόεδροι διεξάγουν μονομερείς στρατιωτικές ενέργειες στο εξωτερικό, και το Κογκρέσο παραμένει αδιάφορο. Λίγες ώρες μετά την «στρατιωτική απαγωγή» του Βενεζουελανού ηγέτη Νικολάς Μαδούρο, Δημοκρατικοί στη Γερουσία δεσμεύτηκαν να καταθέσουν νέο ψήφισμα με στόχο τον περιορισμό των στρατιωτικών ενεργειών του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Ο ηγέτης των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ, δήλωσε ότι το κόμμα θα επιδιώξει ψηφοφορία εντός της εβδομάδας, αν και οι πιθανότητες επιτυχίας παραμένουν μειωμένες.
Από την έναρξη της δεύτερης θητείας του Τραμπ το 2025, το Κογκρέσο έχει εξετάσει πολλαπλές νομοθετικές προτάσεις που θα απαιτούσαν από τον πρόεδρο να ζητά την έγκριση του Κογκρέσου πριν από την έναρξη στρατιωτικής επίθεσης. Η πρόσφατη επίθεση στη Βενεζουέλα αναδεικνύεται ως ένα κραυγαλέο παράδειγμα προεδρικής υπέρβασης εξουσίας, το οποίο «εκλιπαρεί για δράση από το Κογκρέσο», σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Γιάννοφσκι, αναπληρωτή διευθυντή του Constitution Project στο Project on Government Oversight. Ειδικοί εκτιμούν ότι πρόκειται για ένα από τα πιο καθαρά τεστ στην πρόσφατη ιστορία, όσον αφορά το κατά πόσον το Κογκρέσο θα συνεχίσει να παραχωρεί την αρμοδιότητά του να ελέγχει την αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή στο εξωτερικό.
Ο Γιάννοφσκι υπογράμμισε ότι, σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, μόνο το Κογκρέσο έχει την εξουσία να εγκρίνει στρατιωτικές ενέργειες. Επιπλέον, τόνισε ότι η επίθεση στη Βενεζουέλα «αντιβαίνει ευθέως στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος, ως συνθήκη, είναι νόμος στις Ηνωμένες Πολιτείες». «Οποιαδήποτε από τα «φύλλα συκής» που έχουν χρησιμοποιήσει οι πρόεδροι στο παρελθόν για να δικαιολογήσουν μονομερείς στρατιωτικές ενέργειες δεν ισχύουν εδώ», δήλωσε ο Γιάννοφσκι, χαρακτηρίζοντας την ενέργεια «ιδιαίτερα θρασύδειλη».
Από τον Αύγουστο, η κυβέρνηση Τραμπ είχε σηματοδοτήσει την πρόθεση να εντείνει την εκστρατεία «μέγιστης πίεσης» κατά της Βενεζουέλας. Τον Αύγουστο, ο Τραμπ φέρεται να υπέγραψε μυστικό διάταγμα που καλούσε τον αμερικανικό στρατό να προετοιμαστεί για ενέργειες εναντίον εγκληματικών δικτύων στο εξωτερικό. Στις 2 Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση Τραμπ άρχισε να διεξάγει δεκάδες πλήγματα εναντίον φερόμενων σκαφών διακίνησης ναρκωτικών στα ανοικτά των ακτών της Βενεζουέλας και της Κολομβίας. Αυτή η θανατηφόρα εκστρατεία βομβαρδισμών καταγγέλθηκε ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου και προσβολή των συνταγματικών εξουσιών του Κογκρέσου. Συνέπεσε με τη συγκέντρωση αμερικανικών στρατιωτικών μέσων κοντά στη Βενεζουέλα.
Ο Τραμπ υπαινίχθηκε επίσης ότι η στρατιωτική εκστρατεία των ΗΠΑ θα μπορούσε να επεκταθεί γρήγορα σε φερόμενους στόχους διακίνησης ναρκωτικών στο έδαφος της Βενεζουέλας. «Όταν έρχονται από ξηράς, θα τους σταματήσουμε όπως σταματήσαμε τα σκάφη», είχε δηλώσει ο Τραμπ στις 16 Σεπτεμβρίου. Τα πλήγματα προκάλεσαν δύο πρόσφατες ψηφοφορίες στη Βουλή των Αντιπροσώπων τον Δεκέμβριο: μία που θα απαιτούσε έγκριση από το Κογκρέσο για οποιεσδήποτε χερσαίες επιθέσεις στη Νότια Αμερικανική χώρα, και μία που θα ανάγκαζε τον Τραμπ να ζητήσει έγκριση για πλήγματα εναντίον φερόμενων σκαφών διακίνησης ναρκωτικών. Ωστόσο, και τα δύο ψηφίσματα απέτυχαν, περίπου με κομματικές γραμμές. Παρόμοιο ψήφισμα στη Γερουσία, το οποίο θα απαιτούσε έγκριση από το Κογκρέσο πριν από οποιεσδήποτε περαιτέρω επιθέσεις, επίσης δεν πέρασε τον Νοέμβριο.
Ωστόσο, ο γερουσιαστής Τιμ Κέιν, μιλώντας σε δημοσιογράφους λίγες ώρες μετά την επιχείρηση των ΗΠΑ το Σάββατο, εξέφρασε την ελπίδα ότι η θρασύτητα των τελευταίων ενεργειών του Τραμπ στη Βενεζουέλα θα ωθούσε τους νομοθέτες σε δράση. Οι Ρεπουμπλικάνοι, είπε, δεν μπορούν πλέον να πιστεύουν ότι η πολυμηνιαία στρατιωτική ανάπτυξη του Τραμπ στην Καραϊβική και οι επανειλημμένες απειλές του είναι «φούσκα» ή «διαπραγματευτική τακτική». «Είναι καιρός το Κογκρέσο να σηκωθεί από τον καναπέ του και να κάνει αυτό που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει», δήλωσε ο Κέιν.
Σε συνέντευξή του στο CNN, ο γερουσιαστής Κρις Μέρφι συμφώνησε ότι είναι «αλήθεια» πως το Κογκρέσο έχει καταστεί ανήμπορο σε θέματα πολέμου, ένα φαινόμενο που έχει διατρέξει τόσο δημοκρατικές όσο και ρεπουμπλικανικές διοικήσεις. Η Μπας επεσήμανε τη στρατιωτική αποστολή του πρώην Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στη Λιβύη το 2011, η οποία δεν ελέγχθηκε από το Κογκρέσο. «Το Κογκρέσο πρέπει να αναλάβει το δικό του ρόλο στο να επιτρέπει σε μια προεδρία να γίνει τόσο αχαλίνωτη», απάντησε ο Μέρφι.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, μόνο το Κογκρέσο μπορεί να κηρύξει πόλεμο, κάτι που δεν έχει πράξει από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αντ’ αυτού, οι νομοθέτες έχουν ιστορικά περάσει Εξουσιοδοτήσεις Χρήσης Στρατιωτικής Δύναμης (AUMFs) για να εγκρίνουν τη δέσμευση στρατευμάτων σε πρόσφατους πολέμους, συμπεριλαμβανομένων των εισβολών των ΗΠΑ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, καθώς και των επιθέσεων εναντίον φερόμενων συνεργατών της Αλ Κάιντα σε Μέση Ανατολή, Αφρική και Ασία. Δεν έχουν περάσει AUMFs που θα σχετίζονται με στρατιωτική δράση στη Βενεζουέλα.
Όταν οι νομοθέτες πιστεύουν ότι ένας πρόεδρος ενεργεί πέραν της συνταγματικής του εξουσίας, μπορούν να περάσουν ένα ψήφισμα εξουσίας πολέμου που απαιτεί την έγκριση του Κογκρέσου για περαιτέρω ενέργειες. Πέρα από τον συμβολισμό τους, τέτοια ψηφίσματα δημιουργούν νομική βάση για την αμφισβήτηση περαιτέρω προεδρικών ενεργειών στη δικαιοσύνη. Ωστόσο, αυτά φέρουν υψηλό εμπόδιο επιτυχίας, με πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα του Κογκρέσου να απαιτείται για την ανατροπή προεδρικού βέτο. Δεδομένης της τρέχουσας σύνθεσης του Κογκρέσου, η ψήφιση ενός ψηφίσματος εξουσίας πολέμου θα απαιτούσε πιθανώς διμερή υποστήριξη.
Οι Ρεπουμπλικάνοι διατηρούν οριακές πλειοψηφίες τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία, οπότε θα ήταν απαραίτητο μέλη του ίδιου του κόμματος του Τραμπ να υποστηρίξουν ένα ψήφισμα εξουσίας πολέμου για να είναι επιτυχές. Στην ψηφοφορία της Γερουσίας τον Νοέμβριο, μόνο δύο Ρεπουμπλικάνοι – ο συν-χορηγός Ραντ Πολ και ο γερουσιαστής της Αλάσκας Λίζα Μουρκόφσκι – διαφώνησαν με το κόμμα τους για να υποστηρίξουν το ψήφισμα. Απέτυχε με διαφορά 51 προς 49. Η ψηφοφορία του Δεκεμβρίου για ένα παράλληλο ψήφισμα στη Βουλή έλαβε μόνο 211 ψήφους υπέρ, έναντι 213 κατά. Σε αυτή την περίπτωση, τρεις Ρεπουμπλικάνοι διαφώνησαν με το κόμμα τους για να υποστηρίξουν το ψήφισμα, και ένας Δημοκρατικός το καταψήφισε.
Ωστόσο, η απαγωγή του Μαδούρο από τον Τραμπ έχει μέχρι στιγμής προκαλέσει καταδίκη μόνο από ένα μικρό τμήμα του κόμματός του. Συνολικά, η αντίδραση από εκλεγμένους Ρεπουμπλικάνους υπήρξε συγκρατημένη. Ακόμη και οι τακτικοί επικριτές του προεδρικού τυχοδιωκτισμού επικεντρώθηκαν αντίθετα στον έπαινο της ανατροπής του επί μακρόν Βενεζουελανού ηγέτη, ο οποίος κατηγορείται για πολυάριθμες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο γερουσιαστής Τοντ Γιανγκ, ένας Ρεπουμπλικανός που θεωρείται αναποφάσιστος ενόψει της ψηφοφορίας για την εξουσία πολέμου τον Νοέμβριο, επαίνεσε τη σύλληψη του Μαδούρο, ακόμη και ενώ ισχυριζόταν ότι η κυβέρνηση Τραμπ όφειλε στο Κογκρέσο περισσότερες λεπτομέρειες. «Ακόμα χρειαζόμαστε περισσότερες απαντήσεις, ειδικά σε ερωτήσεις σχετικά με τα επόμενα βήματα στη μετάβαση της Βενεζουέλας», δήλωσε ο Γιανγκ.
Ορισμένοι Δημοκρατικοί προσέφεραν επίσης προσεκτική ρητορική μετά την επιχείρηση. Αυτό περιλάμβανε την Ντέμπι Βάσερμαν Σουλτς, μια Δημοκρατική που εκπροσωπεί μια μεγάλη κοινότητα Βενεζουελάνοι απόδημων στη Φλόριντα. Σε δήλωσή της το Σάββατο, η Βάσερμαν Σουλτς εστίασε στις επιπτώσεις της απομάκρυνσης του Μαδούρο, αποφεύγοντας οποιαδήποτε αναφορά στη στρατιωτική επιχείρηση που την επέτρεψε. Αντ’ αυτού, επέμεινε ότι ο Τραμπ όφειλε στο Κογκρέσο μια εξήγηση για τα επόμενα βήματα. «Απέτυχε να εξηγήσει στο Κογκρέσο ή στον αμερικανικό λαό πώς σκοπεύει να εμποδίσει την ανασύσταση του καθεστώτος υπό τους συνεργάτες του Μαδούρο ή να αποτρέψει την πτώση της Βενεζουέλας στο χάος», έγραψε. Τον Δεκέμβριο, ωστόσο, η Βάσερμαν Σουλτς εντάχθηκε σε μια ομάδα Δημοκρατικών της Φλόριντα καλώντας το Κογκρέσο να ασκήσει την εποπτική του αρχή καθώς ο Τραμπ αύξανε τη στρατιωτική πίεση κατά της Βενεζουέλας.
Η κυβέρνηση Τραμπ, από την πλευρά της, δεν έχει χαλαρώσει τις στρατιωτικές της απειλές κατά της Βενεζουέλας, ακόμη και ενώ προσπάθησε να στείλει το μήνυμα ότι η απαγωγή του Μαδούρο ήταν θέμα επιβολής του νόμου, και όχι η έναρξη πολέμου. Ο Τραμπ αρνήθηκε, για άλλη μια φορά, ότι χρειαζόταν έγκριση από το Κογκρέσο για οποιαδήποτε περαιτέρω στρατιωτική δράση. Παρόλα αυτά, σε συνέντευξή του τη Δευτέρα στο NBC News, εξέφρασε αισιοδοξία για την υποστήριξη του Κογκρέσου. «Έχουμε καλή υποστήριξη στο Κογκρέσο», είπε στο NBC. «Το Κογκρέσο γνώριζε τι κάναμε όλο αυτό το διάστημα, αλλά έχουμε καλή υποστήριξη στο Κογκρέσο. Γιατί να μην μας υποστηρίξουν;»
Από την επίθεση και την απαγωγή του Σαββάτου, ο Τραμπ έχει προειδοποιήσει ότι ένα «δεύτερο κύμα» στρατιωτικής δράσης μπορεί να βρίσκεται στον ορίζοντα για τη Βενεζουέλα. Αυτή η απειλή έχει επεκταθεί στην πιθανότητα αναγκαστικής απομάκρυνσης της αναπληρώτριας του Μαδούρο, Ντέλσι Ροδρίγκεζ, η οποία ορκίστηκε επίσημα ως μεταβατική πρόεδρος της χώρας τη Δευτέρα. «Αν δεν κάνει το σωστό, θα πληρώσει ένα πολύ μεγάλο τίμημα, πιθανώς μεγαλύτερο από τον Μαδούρο», δήλωσε ο Τραμπ στο περιοδικό The Atlantic. Η κυβέρνηση έχει επίσης δηλώσει ότι τα πλήγματα εναντίον φερόμενων σκαφών διακίνησης ναρκωτικών κοντά στη Βενεζουέλα θα συνεχιστούν και ότι τα αμερικανικά στρατιωτικά μέσα θα παραμείνουν αναπτυγμένα στην περιοχή.
Ο συνταγματικός εμπειρογνώμονας Γιάννοφσκι, ωστόσο, πιστεύει ότι αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή για το Κογκρέσο να δράσει. Η αποτυχία να περιοριστεί ο Τραμπ θα ενισχύσει περαιτέρω μια δεκαετή τάση των νομοθετών να εγκαταλείπουν τις εποπτικές τους εξουσίες, εξήγησε. Αυτό, με τη σειρά του, προσφέρει σιωπηρή υποστήριξη στην αυξανόμενη δύναμη της προεδρίας επί του στρατού. «Το να πεις ότι αυτή ήταν μια στοχευμένη επιχείρηση επιβολής του νόμου – και να αγνοήσεις την συνεχιζόμενη κατάσταση – θα ήταν μια επικίνδυνη παραίτηση του Κογκρέσου ως κεντρικού ελέγχου στον τρόπο χρήσης του αμερικανικού στρατού», δήλωσε ο Γιάννοφσκι. «Η συνεχής αδράνεια του Κογκρέσου δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να ενδυναμώνει τους προέδρους να ενεργούν όπως θέλουν», πρόσθεσε. «Το να βλέπεις το Κογκρέσο να υποχωρεί συνεχώς απλώς απομακρύνει τους Αμερικανούς πολίτες ακόμη πιο μακριά από εκεί που λαμβάνονται πραγματικά αυτές οι αποφάσεις.»
