Στο Μπαγκλαντές, ο Shafiqur Rahman, ο ηγέτης του μεγαλύτερου ισλαμιστικού κόμματος Jamaat-e-Islami, παρουσιάζει ένα φιλόδοξο μανιφέστο ενόψει των επερχόμενων εκλογών της 12ης Φεβρουαρίου. Ο 67χρονος Rahman υπόσχεται την τετραπλάσια αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) έως το 2040, φτάνοντας τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια, με επενδύσεις στην τεχνολογία, τη βιομηχανία, την πληροφορική, την εκπαίδευση και την υγεία. Παρά τις επιφυλάξεις οικονομολόγων για την έλλειψη λεπτομέρειας, το μανιφέστο σηματοδοτεί την πρόθεση του κόμματος να παρουσιαστεί ως μια βιώσιμη εναλλακτική, γεφυρώνοντας τις θρησκευτικές του ρίζες με τη σύγχρονη ανάπτυξη που επιθυμούν οι πολίτες.
Η στάση της ελίτ και των ξένων διπλωματών έχει αλλάξει θεαματικά. Μέχρι πρόσφατα, απέφευγαν το Jamaat, πλέον, μετά την άνοδο του κόμματος στις δημοσκοπήσεις, σχηματίζουν ουρές για να συναντήσουν τον Rahman. Ευρωπαίοι, δυτικοί, ακόμη και Ινδοί διπλωμάτες έχουν ζητήσει συναντήσεις, αναγνωρίζοντας τον Rahman, ο οποίος κάποτε θεωρούνταν πολιτικά “απρόσιτος”. Μετά την ανατροπή της Sheikh Hasina τον Ιούλιο του 2024 και την αποδυνάμωση του παραδοσιακού πολιτικού διπόλου (Awami League και BNP), το Jamaat, παρά τις κυβερνητικές απαγορεύσεις στο παρελθόν, έχει καταφέρει να γεμίσει το πολιτικό κενό.
Η μεταμόρφωση αυτή αποδίδεται στην ηγεσία του Rahman. Ο ίδιος, πρώην γιατρός, ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος το 2019. Παρά τη σύλληψή του και την πολυετή κράτηση με κατηγορίες υποστήριξης της τρομοκρατίας, αφέθηκε ελεύθερος τον Μάρτιο του 2025, με την υπόθεση εναντίον του να τίθεται στο αρχείο. Οι δημόσιες εμφανίσεις του, χαρακτηρισμένες από συναισθηματικό βάθος, έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον. Σε μια μεγάλη συγκέντρωση, παρά την κατάρρευσή του λόγω ζέστης, ολοκλήρωσε την ομιλία του, δηλώνοντας: “Όσο ο Αλλάχ μου χαρίζει ζωή, θα αγωνίζομαι για τον λαό”.
Ο Rahman εργάζεται για την αναμόρφωση της εικόνας του Jamaat, προβάλλοντας ένα κόμμα αφοσιωμένο στην καθαρή διακυβέρνηση, την πειθαρχία και την αλλαγή, πέρα από την αυστηρή τήρηση θρησκευτικών δογμάτων. Παρόλο που έχει αναγνωρίσει “παρελθοντικά λάθη” του κόμματος, αποφεύγει να εμβαθύνει στις λεπτομέρειες, μια στάση που επικριτές χαρακτηρίζουν ως στρατηγική αποφυγή, ενώ υποστηρικτές ως πολιτική ρεαλιστική προσέγγιση.
Η προσπάθεια για διεύρυνση της βάσης του κόμματος είναι εμφανής, με την υποψηφιότητα ενός Ινδουιστή για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ωστόσο, η στάση του κόμματος σε θέματα όπως η ηγεσία των γυναικών παραμένει αμφιλεγόμενη, με τον Rahman να δηλώνει ότι “φυσικοί περιορισμοί” καθιστούν αδύνατο για μια γυναίκα να αναλάβει την κορυφαία θέση του κόμματος. Αυτό πυροδοτεί κριτική για τα όρια της “μετριοπάθειας” του κόμματος, ειδικά σε μια περίοδο που οι γυναίκες διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στην πρόσφατη εξέγερση.
Παρά τις αντιθέσεις, ο Rahman χαίρει μεγάλης εκτίμησης, ιδιαίτερα από τη νεότερη γενιά, που τον αποκαλεί “παππού” (“dadu”) και βλέπει σε αυτόν έναν σεβαστό και προσιτό ηγέτη. Η προσέγγιση του κόμματος σε μη παραδοσιακούς ψηφοφόρους, όπως η υποψηφιότητα ενός Ινδουιστή, ερμηνεύεται από το κόμμα ως δέσμευση στην ισότητα και τις πολιτικές του αρχές.
Η διεθνής εμβέλεια του Jamaat έχει επίσης αυξηθεί, με συναντήσεις με Ινδούς και Δυτικούς διπλωμάτες. Η αυξανόμενη επιρροή του κόμματος, σε συνδυασμό με την ανάδειξή του σε σοβαρή εκλογική δύναμη, δημιουργεί προσδοκίες για το μέλλον του Μπαγκλαντές, με τον Rahman να θεωρείται πλέον ένας επιδραστικός πολιτικός παράγοντας.
