Ο Αϊντάρους αλ-Ζουμπάιντι, ο ηγέτης του Μεταβατικού Συμβουλίου του Νότου (STC) της Υεμένης, βρίσκεται στο επίκεντρο ραγδαίων εξελίξεων, με τις αρχές να τον κατηγορούν για “εσχάτη προδοσία” και να αναφέρουν ότι έχει διαφύγει σε άγνωστη τοποθεσία. Η εξέλιξη αυτή, η οποία έχει ταράξει την εύθραυστη ισορροπία δυνάμεων στη χώρα, σηματοδοτεί μια δραματική αλλαγή στην πορεία του αλ-Ζουμπάιντι, ο οποίος για χρόνια υπήρξε ο αδιαμφισβήτητος ισχυρός άνδρας του νότου.
Ο πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου Ηγεσίας (PLC), Ρασάντ αλ-Αλίμι, αφαίρεσε τον αλ-Ζουμπάιντι από τη θέση του μέλους του συμβουλίου, καταργώντας την ασυλία του και παραπέμποντάς τον στον εισαγγελέα με κατηγορίες για “εσχάτη προδοσία”. Σύμφωνα με το διάταγμα, ο αλ-Ζουμπάιντι κατηγορείται για “σχηματισμό ένοπλων συμμοριών”, “προσβολή της πολιτικής και στρατιωτικής θέσης της Δημοκρατίας” και ηγεσία στρατιωτικής ανταρσίας. Ταυτόχρονα, ο υπό τη Σαουδική Αραβία συνασπισμός ανακοίνωσε ότι ο αλ-Ζουμπάιντι “διέφυγε σε άγνωστη τοποθεσία” αφού δεν ανταποκρίθηκε σε κλήση για να παρουσιαστεί στη Ριάντ, αν και το STC αρνείται κατηγορηματικά, υποστηρίζοντας ότι ο ηγέτης τους παραμένει στην Άντεν.
Γεννημένος το 1967, ο αλ-Ζουμπάιντι, πρώην αξιωματικός της αεροπορίας, έχει ζήσει μια πορεία που αντικατοπτρίζει την ταραγμένη ιστορία του νότου της Υεμένης. Μετά την αποφοίτησή του από την ακαδημία της αεροπορίας, η στρατιωτική του καριέρα διακόπηκε από τον εμφύλιο πόλεμο του 1994, όπου οι βόρειες δυνάμεις συνέτριψαν το κίνημα των αυτονομιστών του νότου. Ο αλ-Ζουμπάιντι, πολεμώντας στην πλευρά των ηττημένων, αναγκάστηκε να εξοριστεί στο Τζιμπουτί. Επέστρεψε στην Υεμένη το 1996 και ίδρυσε το Haq Taqreer al-Maseer (HTM), μια ένοπλη ομάδα που πραγματοποιούσε δολοφονίες κατά βόρειων στρατιωτικών αξιωματούχων. Ενώ στρατιωτικό δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο ερήμην, ο πρόεδρος Σαλέχ τον αμνήστευσε το 2000. Κατά την Αραβική Άνοιξη το 2011, η κίνησή του ανέλαβε την ευθύνη για επιθέσεις σε οχήματα του υεμενίτικου στρατού.
Η κατάληψη της Σαναά από τους Χούτι το 2014 και η προώθησή τους προς τον νότο το 2015 αποτέλεσαν την ιδανική ευκαιρία για τον αλ-Ζουμπάιντι. Ως επικεφαλής των νοτίων μαχητών αντίστασης, διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην απώθηση των δυνάμεων των Χούτι από την Άντεν και την Αλ-Νταλέ. Η επιρροή του οδήγησε τον πρόεδρο Χάντι να τον διορίσει κυβερνήτη της Άντεν τον Δεκέμβριο του 2015. Ωστόσο, η συμμαχία αποδείχθηκε βραχύβια, καθώς οι εντάσεις με την κυβέρνηση του Χάντι οδήγησαν στην απόλυσή του τον Απρίλιο του 2017. Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα, ο αλ-Ζουμπάιντι ίδρυσε το Southern Transitional Council (STC), διεκδικώντας την εκπροσώπηση του νοτίου λαού. Με την υποστήριξη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, το STC δημιούργησε μια ισχυρή παραστρατιωτική δύναμη που συχνά συγκρούστηκε με κυβερνητικά στρατεύματα, καταλαμβάνοντας τελικά την Άντεν. Το 2022, ο αλ-Ζουμπάιντι διορίστηκε μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου Ηγεσίας (PLC).
Παρά τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση ενότητας, ο αλ-Ζουμπάιντι ποτέ δεν εγκατέλειψε τον απώτερο στόχο του: την αποκατάσταση του νότιου κράτους πριν το 1990. Σε συνεντεύξεις του, εξέφρασε όραμα για ένα ομοσπονδιακό “Κράτος της Νότιας Αραβίας”, υποστηρίζοντας ότι η ειρηνευτική διαδικασία έχει “παγώσει” και ότι μια λύση δύο κρατών είναι η μόνη βιώσιμη πορεία. Προκάλεσε επίσης συζητήσεις εκφράζοντας ανοιχτότητα προς τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Τον Σεπτέμβριο του 2025, δήλωσε ότι “όταν αποκτήσουμε το νότιο κράτος μας, θα πάρουμε τις δικές μας αποφάσεις και πιστεύω ότι θα συμμετάσχουμε σε αυτές τις συμφωνίες”. Πρόσφατα, στις 2 Ιανουαρίου 2026, εξέδωσε “συνταγματική διακήρυξη” ανακοινώνοντας μια μεταβατική περίοδο δύο ετών που θα οδηγήσει σε δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία, μια κίνηση που φέρεται να προκάλεσε την απόλυσή του.
Τα γεγονότα της 7ης Ιανουαρίου σηματοδοτούν την κατάρρευση της εύθραυστης συμμαχίας μεταξύ της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης και του STC. Ο Ταξίαρχος Τούρκι αλ-Μαλίκι, εκπρόσωπος του συνασπισμού, δήλωσε ότι ο αλ-Ζουμπάιντι διένειμε όπλα στην Άντεν για “να προκαλέσει χάος” και διέφυγε από τη χώρα αφού του δόθηκε τελεσίγραφο 48 ωρών να παρουσιαστεί στη Ριάντ. Ο αλ-Μαλίκι επιβεβαίωσε επίσης “περιορισμένες προληπτικές επιθέσεις” κατά δυνάμεων του STC που κινητοποιούνταν κοντά στο στρατόπεδο Zind στην Αλ-Νταλέ. Το STC έχει απορρίψει αυτές τις αναφορές, ισχυριζόμενο ότι ο αλ-Ζουμπάιντι “συνεχίζει τα καθήκοντά του από την πρωτεύουσα, Άντεν”. Επιπλέον, το STC εξέφρασε ανησυχία για την αντιπροσωπεία του στη Ριάντ, με επικεφαλής τον Γενικό Γραμματέα Αμπντουλραχμάν Σαχέρ αλ-Σουμπάιχι, δηλώνοντας ότι έχουν χάσει κάθε επαφή μαζί τους. Το STC ζήτησε από τις σαουδαραβικές αρχές να εγγυηθούν την ασφάλεια της αντιπροσωπείας του, καταδικάζοντας τις αεροπορικές επιδρομές στην Αλ-Νταλέ ως “αδικαιολόγητη κλιμάκωση”. Με τις κατηγορίες για “εσχάτη προδοσία” και τις αναφορές για αεροπορικές επιδρομές στον νότο, η μακροχρόνια προσπάθεια του αλ-Ζουμπάιντι για ανεξαρτησία φαίνεται να έχει οδηγήσει την Υεμένη σε μια νέα, επικίνδυνη φάση σύγκρουσης.
