Πάνω από δύο χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου στη Γάζα, χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν αγνοούμενοι, με τις οικογένειές τους να βιώνουν την οδύνη των αμφίβολων θανάτων και των αδιευκρίνιστων κρατήσεων. Στο νότιο τμήμα της Γάζας, στην πόλη Khan Younis, η Tahrir Abu Mady ζει ανάμεσα στα απανθρακωμένα τείχη ενός σπιτιού, που φέρει τις αναμνήσεις των αγνοούμενων παιδιών της.
Η κόρη της, Malak, 20 ετών τη στιγμή που εξαφανίστηκε, ήταν φοιτήτρια και εθελόντρια νοσοκόμα στο Νοσοκομείο Nasser. Μαζί με τον 18χρονο αδελφό της, Yousef, επέστρεψαν για λίγο στο σπίτι τους κατά την προέλαση των ισραηλινών χερσαίων δυνάμεων στην Khan Younis το 2024, για να ανακτήσουν τα πανεπιστημιακά της βιβλία. Δεν τους είδε ποτέ ξανά κανείς.
Όταν συγγενείς έφτασαν στο κατεστραμμένο από την εισβολή σπίτι, ομάδες πραγματοποίησαν ανάκτηση ανθρώπινων λειψάνων. Με βάση τα ευρήματα, το Υπουργείο Υγείας της Γάζας εξέδωσε πιστοποιητικό θανάτου για τη Malak, αλλά η τύχη του Yousef παρέμενε άγνωστη.
Λίγους μήνες αργότερα, μια ανακάλυψη διέκοψε την οδύνη της Tahrir. Πρόσφατα απελευθερωμένοι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι μοιράστηκαν μια λίστα με ονόματα κρατουμένων υπό ισραηλινή κράτηση. Ανάμεσα σε αυτά, βρισκόταν το όνομα της Malak Abu Mady, με την προσθήκη των ανησυχητικών λέξεων: “Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες”.
“Δεν έχω ακούσει τίποτα από τα παιδιά μου”, δήλωσε η Tahrir. “Υποφέρω από άγχος και ανήσυχες σκέψεις τη νύχτα. Η ζωή έχει χάσει τη γεύση της.” Η Tahrir προσπάθησε να προσλάβει δικηγόρο στην πόλη Umm al-Fahm του Ισραήλ για να ερευνήσει την υπόθεση της κόρης της στο ισραηλινό σωφρονιστικό σύστημα, αλλά τα εξωφρενικά νομικά έξοδα την εμπόδισαν.
Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων προειδοποιούν ότι η περίπτωση της Malak δεν είναι μοναδική. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν συλλάβει χιλιάδες Παλαιστίνιους από τη Γάζα, κρατώντας τους συχνά σε απροσδιόριστες τοποθεσίες, χωρίς κατηγορίες ή πρόσβαση σε νομική εκπροσώπηση. Η Maha al-Husseini, ερευνήτρια στο Euro-Med Human Rights Monitor, επισημαίνει ότι τέτοιες περιπτώσεις αντικατοπτρίζουν ένα ευρύτερο μοτίβο αβεβαιότητας σχετικά με τις κρατήσεις, τους αμφίβολους θανάτους και τους αγνοούμενους σε όλη την περιοχή. “Εκτιμούμε τον αριθμό των εξαναγκαστικά εξαφανισμένων σε περίπου 3.000 άτομα”, δήλωσε η al-Husseini. “Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν αν είναι νεκροί ή εντός ισραηλινών φυλακών, επειδή οι ισραηλινές αρχές αρνούνται να παράσχουν πληροφορίες.”
Οι οικογένειες βιώνουν μια κατάσταση διαρκούς θλίψης, αδυνατώντας να θάψουν τους νεκρούς τους ή να διεκδικήσουν τα δικαιώματα των έγκλειστων συγγενών τους. Η Tahrir ζει παγιδευμένη ανάμεσα σε δύο βασανιστικές πραγματικότητες: ένα επίσημο κρατικό πιστοποιητικό θανάτου και ένα όνομα σε μια παράνομη λίστα κρατουμένων. Στο σπίτι της, γράφει στους τοίχους: “Σε περιμένουμε ακόμα, Malak… κορίτσι με τη λευκή ποδιά.”
