Βαθιές περικοπές στην ξένη βοήθεια από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Donald Trump, σε συνδυασμό με μειώσεις από άλλες χώρες δωρητές, έχουν οδηγήσει στο κλείσιμο χιλιάδων σχολείων και κέντρων νεότητας σε καταυλισμούς προσφύγων Ροχίνγκια στο Μπαγκλαντές, καταστρέφοντας κρίσιμα προγράμματα προστασίας παιδιών.
Οι συνέπειες είναι σοβαρές: Κορίτσια εξαναγκάζονται σε γάμους, παιδιά ηλικίας μόλις 10 ετών ωθούνται σε καταναγκαστική εργασία, και ορισμένα κορίτσια ηλικίας μόλις 12 ετών εξαναγκάζονται σε πορνεία.
Ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ αναφέρει ότι παρείχε περισσότερα από 168 εκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια προς τους Ροχίνγκια από τότε που ο Trump ανέλαβε τα καθήκοντά του, επικαλούμενο βελτιωμένη αποδοτικότητα και κοινή ευθύνη των δωρητών, η πραγματικότητα στο έδαφος παραμένει καταστροφική.
Σε σπάνιες στιγμές μοναξιάς, ανάμεσα στους ξυλοδαρμούς από τον σύζυγό της, η 17χρονη Hasina κλαίει για το σχολείο που κάποτε της προσέφερε καταφύγιο σε έναν κατά τα άλλα αδυσώπητο κόσμο.
Από τότε που ο στρατός της Μιανμάρ σκότωσε τον πατέρα της το 2017, αναγκάζοντάς την να καταφύγει στο Μπαγκλαντές με τη μητέρα και τις αδελφές της, το σχολείο υπήρξε το καταφύγιό της από τους θηρευτές του καταυλισμού και την απειλή του αναγκαστικού γάμου. Τον Ιούνιο, όταν η Hasina ήταν 16 ετών, η δασκάλα της ανακοίνωσε ότι η χρηματοδότηση του σχολείου είχε κοπεί. Το σχολείο έκλεινε. Μέσα σε μια στιγμή, χάθηκαν τόσο η εκπαίδευσή της όσο και η παιδική της ηλικία.
Με τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες να έχουν εξαλειφθεί και την οικογένειά της να φοβάται επιδείνωση των συνθηκών λόγω των μειώσεων της βοήθειας, η Hasina – όπως εκατοντάδες άλλες ανήλικες κορίτσια – παντρεύτηκε γρήγορα. Πολλές, συμπεριλαμβανομένης της Hasina, υποφέρουν τώρα από κακοποίηση από τους συζύγους τους.
«Ονειρευόμουν να γίνω κάτι, να δουλέψω για την κοινότητα», λέει ήρεμα η Hasina. Το πρακτορείο ειδήσεων Associated Press δεν αποκαλύπτει το πλήρες όνομά της για να την προστατεύσει από αντίποινα από τον σύζυγό της. «Η ζωή μου έχει καταστραφεί.»
Σε ένα αποπνικτικό κτίριο κοντά στη στοιβαγμένη κατοικία της, η Hasina νευρικά παίζει με τη ροζ θήκη του κινητού της με την ένδειξη “Forever Young”. Αν και ακόμα νέα, οι περικοπές της βοήθειας την ανάγκασαν πρόωρα σε ενηλικίωση – και σε φρίκη. Λίγο μετά τον γάμο, ο σύζυγός της την απομόνωσε από την οικογένειά της και άρχισε να την κακοποιεί σωματικά και σεξουαλικά. Ονειρεύεται συνεχώς το σχολείο, όπου διακρίθηκε στα Αγγλικά και φιλοδοξούσε να γίνει δασκάλα. Τώρα είναι σε μεγάλο βαθμό περιορισμένη στην κατοικία της, εκτελώντας οικιακές εργασίες, ενώ τρέμει από την επόμενη επίθεση.
Θα έφευγε, αν ήταν δυνατόν, αλλά δεν έχει πού αλλού να πάει. Η επιστροφή στη Μιανμάρ είναι αδύνατη, με τον στρατό υπεύθυνο για τη γενοκτονία του 2017 να ελέγχει ακόμη την πατρίδα της. Ο σύζυγός της ελέγχει τώρα το μέλλον της, αν και πλέον δεν οραματίζεται κάποιο.
«Αν το σχολείο δεν είχε κλείσει», λέει, «δεν θα ήμουν παγιδευμένη σε αυτή τη ζωή.»
Η κατάσταση έχει γίνει ολοένα και πιο επικίνδυνη για τα 600.000 παιδιά σε αυτούς τους υπερπλήρεις καταυλισμούς. Η UNICEF αναφέρει ότι οι παραβιάσεις εναντίον παιδιών έχουν αυξηθεί κατακόρυφα φέτος, με τις περιπτώσεις απαγωγών να τετραπλασιάζονται σε 560 σε σύγκριση με πέρυσι. Οι αναφορές για ένοπλες ομάδες που στρατολογούν παιδιά έχουν αυξηθεί οκταπλάσια, επηρεάζοντας 817 παιδιά.
Στους καταυλισμούς του Μπαγκλαντές, οι ΗΠΑ έχουν μειώσει τη χρηματοδότηση κατά σχεδόν το ήμισυ σε σύγκριση με πέρυσι, ενώ η συνολική απάντηση στην έκτακτη ανάγκη για τους Ροχίνγκια είναι χρηματοδοτούμενη μόνο κατά 50% για το 2025. Παρόλο που η UNICEF έχει ανακατανείμει ορισμένα εναπομείναντα κεφάλαια για να επαναλειτουργήσει τα περισσότερα κέντρα μάθησης, πολλά σχολεία που διευθύνονται από άλλες οργανώσεις βοήθειας παραμένουν κλειστά, αφήνοντας χιλιάδες παιδιά χωρίς εκπαίδευση.
