Το Παλαιστινιακό Συνδικάτο Δημοσιογράφων καταγγέλλει ότι το Ισραήλ ακολουθεί συστηματική πολιτική βίας κατά των Παλαιστινίων δημοσιογράφων από τον Οκτώβριο του 2023, η οποία κορυφώθηκε το 2025 με τη στοχοποίηση δεκάδων μελών του Τύπου. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Επιτροπής Ελευθεριών του συνδικάτου, οι ισραηλινές δυνάμεις εφαρμόζουν μία πολιτική “φίμωσης του Τύπου μέσω θανάτου, τραυματισμού και μόνιμης αναπηρίας”.
Η “ισραηλινή κατοχή” όπως αναφέρεται, έχει μετατραπεί από πολιτική περιορισμού της δημοσιογραφικής εργασίας σε πολιτική “εξουδετέρωσης του Τύπου μέσω θανατηφόρας βίας”, με σκοπό τη φίμωση των μαρτύρων, την αποτροπή της τεκμηρίωσης εγκλημάτων και την υπονόμευση της παλαιστινιακής αφήγησης. Έως τα τέλη Νοεμβρίου 2025, τουλάχιστον 76 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι είχαν σκοτωθεί ή τραυματιστεί από το Ισραήλ, ένας αριθμός που η επιτροπή χαρακτήρισε “επικίνδυνο δείκτη της κλιμακούμενης πολιτικής στοχοποίησης”. Το συνδικάτο υπογραμμίζει ότι “οι δημοσιογράφοι δεν είναι πλέον απλώς ‘πιθανοί στόχοι’, αλλά επιβεβαιωμένοι και συχνοί στόχοι”.
Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους, το Ισραήλ φέρεται να σκότωσε πολλούς δημοσιογράφους στη Γάζα μέσω στοχευμένων δολοφονιών, όπως στην περίπτωση του Al Jazeera’s Anas al-Sharif, ισχυριζόμενο ψευδώς ότι είναι μέλη της Χαμάς. Οργανώσεις για την ελευθερία του Τύπου καταδικάζουν τις επιθέσεις, ωστόσο οι δολοφονίες συνεχίζονται ατιμώρητες, καθώς το Ισραήλ δεν έχει διώξει ποτέ στρατιώτες του για τη δολοφονία δημοσιογράφων.
Ενώ η στοχοποίηση του Τύπου εντάθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα, το Ισραήλ έχει σκοτώσει δεκάδες Άραβες δημοσιογράφους τις τελευταίες δύο δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένης της β kỳretns ανταποκρίτριας του Al Jazeera, Shireen Abu Akleh, στη κατεχόμενη Δυτική Όχθη το 2022. Ο Muhammad al-Lahham, επικεφαλής της Επιτροπής Ελευθεριών στο συνδικάτο, δήλωσε ότι η κλίμακα και η συνέπεια των επιθέσεων συνιστούν διεθνή εγκλήματα, χαρακτηρίζοντάς τα “εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, και εκπροσωπώντας τη συστηματική στοχοποίηση μιας προστατευόμενης ομάδας, των δημοσιογράφων, στο πλαίσιο μιας επίσημης πολιτικής για τη φίμωση των μέσων ενημέρωσης με τη βία”.
Ο al-Lahham απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι οι δημοσιογράφοι παγιδεύτηκαν τυχαία στις εχθροπραξίες, περιγράφοντας μια σκόπιμη επιχειρησιακή λογική, μια “πεδίο δόξης της αρχής ‘κανένας μάρτυρας, καμία αφήγηση, καμία εικόνα'”. Σύμφωνα με έκθεση των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα (RSF) τον Δεκέμβριο, το 2025 το Ισραήλ σκότωσε περισσότερους δημοσιογράφους από οποιαδήποτε άλλη χώρα.
Η έκθεση περιέγραψε το 2025 ως “έτος επαναλαμβανόμενης μαζικής στοχοποίησης, ιδιαίτερα σε σκηνές, νοσοκομεία και συγκεντρώσεις Τύπου”, προειδοποιώντας ότι η Παλαιστίνη έχει γίνει ένα από τα πιο επικίνδυνα μέρη στον κόσμο για την άσκηση δημοσιογραφίας. Πολλά μέλη του Al Jazeera συγκαταλέγονται μεταξύ των νεκρών, μερικές φορές μαζί με μέλη των οικογενειών τους. Τον Αύγουστο, ισραηλινές επιθέσεις σκότωσαν τον al-Sharif και τρεις άλλους δημοσιογράφους του Al Jazeera. Είναι μεταξύ των σχεδόν 300 δημοσιογράφων και εργαζομένων στα μέσα ενημέρωσης που σκοτώθηκαν στη Γάζα κατά τη διάρκεια του πολέμου, με μέσο όρο περίπου 12 δημοσιογράφους το μήνα.
Εκτός από τις απώλειες ζωών, η επιτροπή τεκμηρίωσε απότομη αύξηση των τραυματισμών που προκαλούν μόνιμη αναπηρία. Πολλοί δημοσιογράφοι υπέστησαν ακρωτηριασμούς, παράλυση ή τύφλωση μετά από χτυπήματα στο κεφάλι, τον λαιμό, το στήθος και την κοιλιά. Οι κίνδυνοι δεν προέρχονταν μόνο από τον ισραηλινό στρατό, αλλά και από εποίκους. Οι 7 και 8 Απριλίου σηματοδότησαν μια φάση “σκόπιμων σφαγών των μέσων ενημέρωσης”, καθώς ισραηλινά χτυπήματα έπληξαν μία σκηνή δημοσιογράφων στο Νοσοκομείο Nasser, τραυματίζοντας εννέα δημοσιογράφους και καταστρέφοντας εξοπλισμό. Μερικοί πέθαναν από τους τραυματισμούς τους αργότερα. Αυτό το περιστατικό, που χρησιμοποιήθηκε βαρύ οπλισμό, χαρακτηρίστηκε ως “σύνθετο έγκλημα πολέμου και συλλογική στόχευση του Τύπου”. Μέχρι τα μέσα του 2025, είχαν εμφανιστεί μοτίβα μόνιμης αναπηρίας. Ο δημοσιογράφος Akram Dalloul έχασε την όρασή του, ο Jamal Badah τον πόδι του, και ο Muhammad Fayeq έμεινε παράλυτος. Η επιτροπή τόνισε ότι οι περισσότερες επιθέσεις συνέβησαν ενώ οι δημοσιογράφοι ήταν σαφώς αναγνωρίσιμοι, φορώντας προστατευτικό εξοπλισμό και διακριτικά τύπου, και εργάζονταν σε χώρους που ήταν γνωστά ως σημεία συγκέντρωσης Τύπου. Πολλοί στοχοποιήθηκαν επανειλημμένα, υπογραμμίζοντας αυτό που περιέγραψαν ως “συνεχή επίθεση του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού Τύπου”.
