Αν και εκ πρώτης όψεως το Ισραήλ μπορεί να μοιάζει ως ένας αδιαμφισβήτητος ηγεμόνας στη Μέση Ανατολή, έχοντας διεξάγει πολέμους σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα με θανάσιμα πλήγματα στους αντιπάλους του, ενώ παράλληλα απολαμβάνει ισχυρή υποστήριξη από διάφορες δυτικές κοινότητες και ηγέτες, η πραγματικότητα κάτω από την επιφάνεια είναι διαφορετική. Το Ισραήλ βρίσκεται σε πορεία αυτοκαταστροφής, με τη γεωπολιτική του δύναμη να συρρικνώνεται σταδιακά.
Μια διεθνής συμμαχία, με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη συμμετοχή του Κατάρ, της Αιγύπτου, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας, απομακρύνει σταδιακά τη Γάζα από τον έλεγχο του Ισραήλ, ενώ παράλληλα ασκεί πιέσεις για την αποχώρησή του από εδαφικές διεκδικήσεις στη Συρία και τον Λίβανο. Παρόλο που η ισραηλινή κυβέρνηση αντιτίθεται δημοσίως σε αυτές τις εξελίξεις, φαίνεται να υπάρχει η σιωπηρή αποδοχή του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι η απειλή του πολέμου τον εξυπηρετεί καλύτερα από τον ίδιο τον πόλεμο, ειδικά μετά την αποτυχία του να επιτύχει τους δικούς του “πολεμικούς στόχους” – την καταστροφή της Χαμάς και την ασφαλή επιστροφή των ομήρων.
Η άνευ όρων στήριξη που απολάμβανε παλαιότερα το Ισραήλ από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη μειώνεται, όπως και η συνεργασία με τα κράτη του Κόλπου. Οι δυτικοί ηγέτες, που κάποτε ανταγωνίζονταν ποιος θα καταδίκαζε ταχύτερα τη Χαμάς και θα επαινούσε τον αγώνα του Ισραήλ για “δυτικές αξίες”, είναι πλέον πολύ πιο συγκρατημένοι, καθώς συνεχώς προκύπτουν στοιχεία για τη γενοκτονία στη Γάζα. Ακόμη και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, μιλάει λιγότερο για τη Χαμάς σε σχέση με το παρελθόν.
Είναι προφανές ότι οι δυτικοί ηγέτες δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν ότι το Ισραήλ έχει γίνει παράγοντας περιφερειακού χάους. Είναι ευκολότερο να αποδυναμώσουν σταδιακά και διακριτικά τους μοχλούς του και να το φέρουν αντιμέτωπο με την αναδυόμενη πραγματικότητα, χωρίς να αναγκάσουν τους Ισραηλινούς ηγέτες να χάσουν δημοσίως το κύρος τους. Η στρατιωτική επέμβαση σε Συρία, Λίβανο, Υεμένη και Ιράν απαιτεί διεθνή συνεργασία, κάτι που εξηγεί γιατί οι επιχειρήσεις του Ισραήλ σταδιακά περιορίζονται. Ο ισραηλινός στρατός επικεντρώνεται πλέον στο “κυνήγι” ατόμων που συμμετείχαν σε επιθέσεις κατά Ισραηλινών, αντί για στρατηγική επέκταση.
Στο διπλωματικό μέτωπο, το Ισραήλ φαίνεται να χάνει έδαφος. Ενώ η Χαμάς διαπραγματεύεται, η ισραηλινή κυβέρνηση καθυστερεί. Αν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί, το Ισραήλ θα αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα που δεν έχει διαμορφώσει ενεργά. Υπάρχουν φήμες, για παράδειγμα, ότι οι Ισραηλινοί θα κληθούν να πληρώσουν για την απομάκρυνση των μπάζων που ο ισραηλινός στρατός προκάλεσε κατά την πάνω από δύο χρόνια καταστροφική πορεία του στη Γάζα.
Ενώ το Ισραήλ μπορεί να οδεύει προς απώλεια της θέσης του ως ηγεμόνας της Μέσης Ανατολής, η ισραηλινή κοινωνία εστιάζει τις ενέργειές της σε εσωτερικές διαμάχες για την “ψυχή του Ισραήλ” και στην εντατικοποίηση της παράνομης κατοχής παλαιστινιακών εδαφών. Οι Ισραηλινοί χάνουν την πίστη τους στην ύπαρξη ενός κόσμου πέρα από τα σύνορα του Ισραήλ, πιστεύοντας ότι, αν υπάρχει, τους μισεί παθολογικά, ανεξάρτητα από τις πράξεις τους. Ο ισραηλινός δημόσιος διάλογος εστιάζει όλο και περισσότερο σε ζητήματα που αφορούν τις απειλές προς τους Εβραίους και το συλλογικό Ισραήλ, εγκαταλείποντας τις “γεωστρατηγικές” αναλύσεις που ήταν συνηθισμένες μόλις έξι μήνες πριν. Παρατηρείται επίσης μια κατάφωρη παραμέληση των παγκόσμιων πραγματικοτήτων και της κοινής γνώμης.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το νέο σκάνδαλο που πλήττει την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία (IAF). Μελλοντικοί πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών, λίγο πριν την αποφοίτησή τους, υπέστησαν μια εβδομάδα “προσομοίωσης φυλάκισης”, θεωρούμενη ως το δυσκολότερο μέρος της εκπαίδευσής τους. Στη συνέχεια, στάλθηκαν σε ξενοδοχείο σε μυστική τοποθεσία για να αναρρώσουν. Ωστόσο, οι εκπαιδευόμενοι αποκάλυψαν την τοποθεσία του ξενοδοχείου στις οικογένειές τους, οι οποίες τους επισκέφτηκαν ένα Σαββατοκύριακο, με κάποιους από αυτούς να καταναλώνουν αλκοόλ. Ο διοικητής τους μάλιστα τους επέτρεψε να το κάνουν.
Οι εκπαιδευόμενοι θα αντιμετωπίσουν πειθαρχικές κυρώσεις. Ο διοικητής της IAF, Τομέρ Μπαρ, διευκρίνισε ότι “δεν θα υπάρξει καμία επιείκεια σε θέματα αξιών που αποτελούν θεμέλιο του ηθικού του σώματος”. Αυτή είναι η αυτοκαταστροφή. Η IAF είναι υπεύθυνη για μεγάλο μέρος της καταστροφής στη Γάζα, συμπεριλαμβανομένων βομβαρδισμών κατοικιών και υποδομών, γεγονότα που έχουν συγκλονίσει τον κόσμο και έχουν αφαιρέσει από τον ισραηλινό στρατό τον ισχυρισμό του “πιο ηθικού”. Ωστόσο, η IAF εξακολουθεί να μιλάει για “αξίες” και “ηθικό”. Οι πιλότοι είναι το κύριο όπλο της γενοκτονίας, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η μη εγκεκριμένη κατανάλωση αλκοόλ.
Τα ΜΜΕ παρουσίασαν τους εκπαιδευόμενους και τους πιλότους ως εκπροσώπους των παλαιών ισραηλινών ελίτ, ηθικά διεφθαρμένους και χωρίς πυξίδα, σε αντίθεση με τις νέες ελίτ που πυρπόλησαν τη Γάζα και πέθαναν για τον “Λαό του Ισραήλ”. Σε απάντηση, οι πιλότοι ως σύνολο επαίνεσαν την πίστη τους στην κυβέρνηση και την ασφάλεια του ισραηλινού κράτους, καθώς και τη δέσμευσή τους να συνεχίσουν τη γενοκτονία, εφόσον τους το επιτάσσει η “δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση” – εναντίον της οποίας έχουν διαμαρτυρηθεί επανειλημμένα.
Ίσως ακόμη πιο σημαντικό, το Ισραήλ χάνει την εσωτερική του συνοχή. Ανεμβολίαστα παιδιά πεθαίνουν από ιλαρά και γρίπη. Ομάδες εφήβων επιτίθενται σε Παλαιστίνιους που οδηγούν λεωφορεία ή καθαρίζουν δρόμους. Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ δολοφονούνται σε εγκληματικές συμπλοκές. Βετεράνοι του “πολέμου” της Γάζας αυτοκτοντούν σε πρωτοφανή ποσοστά. Το δημόσιο σύστημα ψυχικής υγείας έχει ήδη καταρρεύσει, με ραντεβού να προγραμματίζονται πάνω από ένα χρόνο μετά. Οι τάξεις στα κρατικά σχολεία ακυρώνονται καθημερινά, καθώς οι δάσκαλοι φροντίζουν τα δικά τους παιδιά, τα οποία με τη σειρά τους μένουν χωρίς δάσκαλο. Το Υπουργείο Παιδείας έχει δει 25 υψηλόβαθμα στελέχη να παραιτούνται κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της παρούσας κυβέρνησης Νετανιάχου, με τους περισσότερους να επικαλούνται πολιτική παρέμβαση στο έργο τους. Στο Τελ Αβίβ, δημοτικοί υπάλληλοι ενθαρρύνονται να προσφέρουν εθελοντική εργασία μία φορά την εβδομάδα σε νηπιαγωγεία και βρεφονηπιακούς σταθμούς, επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμοι ειδικευμένοι υπάλληλοι.
Υπάρχει έλλειψη δικαστών, επειδή ο υπουργός Δικαιοσύνης δεν μιλάει με τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου, και η έγκρισή τους είναι απαραίτητη για τον διορισμό νέων δικαστών. Δύο κυβερνητικοί υπουργοί κατέχουν εννέα υπουργικά χαρτοφυλάκια, επειδή τα υπερορθόδοξα κόμματα αποχώρησαν από τον συνασπισμό και δεν θα επέστρεφαν, εκτός αν η κυβέρνηση που σχημάτισαν απορρίψει τον νόμο περί υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας για τους Εβραίους Χαρέντι.
Το ισραηλινό κράτος μετατρέπεται ταχύτατα σε μια κενή πλέον δομή. Οι θεσμοί αποτυγχάνουν, οι δημόσιοι υπάλληλοι αποχωρούν, και μόνο πολιτικοί διορισμένοι που υπηρετούν τους προστάτες τους απομένουν για να καλύψουν τα κενά. Το Ισραήλ που θα αναδειχθεί είναι προορισμένο για θεσμική, οικονομική και πολιτιστική φτώχεια, ή για πλήρη κατάρρευση.
