Η καθημερινότητα στο Ιράν έχει αλλάξει δραματικά, καθώς η χώρα βυθίζεται στο σκοτάδι λόγω των συχνών διακοπών ρεύματος. Ένα ηλεκτρικό δίκτυο ήδη επιβαρυμένο από τη χρόνια έλλειψη επενδύσεων, υπέστη καίρια πλήγματα από πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις, αφήνοντας τους κατοίκους να παλεύουν με τον καύσωνα και την έλλειψη βασικών υποδομών.

Στην Τεχεράνη, η αγανάκτηση είναι διάχυτη. Φοιτητές του Sharif University of Technology είδαν τα σχέδιά τους να ανατρέπονται, καθώς οι διακοπές ρεύματος οδήγησαν στην αναβολή 38 εξετάσεων, ενώ η εικόνα ενός πλανόδιου πωλητή που έχασε 180 κιλά εμπορεύματος εξαιτίας της ζέστης έχει γίνει viral. Όπως επισημαίνουν πολίτες, η κατάσταση δεν αφορά μόνο την ακαδημαϊκή ζωή, αλλά αποτελεί ζήτημα επιβίωσης για ασθενείς που χρειάζονται μηχανική υποστήριξη στο σπίτι.

Παρά τις υποσχέσεις του Προέδρου Masoud Pezeshkian και του Υπουργού Ενέργειας Abbas Aliabadi για ένα καλοκαίρι χωρίς προβλήματα, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου της Τεχεράνης, Mehdi Chamran, παραδέχθηκε τη ζημιά σε κρίσιμες εγκαταστάσεις, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος της εθνικής εταιρείας ηλεκτρισμού, Mohammad Allahdad, επιβεβαίωσε μείωση της χωρητικότητας κατά 4.200 μεγαβάτ και ζημιές σε πάνω από 2.000 σημεία του δικτύου. Οι αεροπορικές επιδρομές σε σταθμούς παραγωγής, όπως στο Kish Island, και οι σοβαρές βλάβες σε Bandar Abbas, Jask και Chabahar έχουν επιδεινώσει το πρόβλημα.

Οι ειδικοί, όπως ο καθηγητής Bahman Arman από το Tehran University, κάνουν λόγο για ένα τραγικό παράδοξο. Αν και μεγάλοι βιομηχανικοί καταναλωτές, όπως η Mobarakeh Steel Company στο Isfahan και η Khouzestan Steel, σταμάτησαν τη λειτουργία τους λόγω των πληγμάτων, το ενεργειακό έλλειμμα παραμένει. Η καταστροφή του πετροχημικού συγκροτήματος Mahshahr, που παλαιότερα παρείχε πλεόνασμα ενέργειας, μετέτρεψε έναν σύμμαχο του δικτύου σε πηγή ελλείμματος.

Η κατάσταση είναι οριακή και για τον βιομηχανικό τομέα. Ο Hossein Selahvarzi, πρώην επικεφαλής του Εμπορικού Επιμελητηρίου, προειδοποιεί ότι οι διακοπές ρεύματος διάρκειας τεσσάρων έως έξι ωρών καθημερινά καθηλώνουν την παραγωγή και τις εξαγωγές. Με το βλέμμα στραμμένο στον επερχόμενο χειμώνα και τις ελλείψεις φυσικού αερίου, οι Ιρανοί αναρωτιούνται πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει η χώρα μια κρίση όπου ο πόλεμος συναντά την παλαιότητα των υποδομών.