Η χειρότερη χρονιά στην ιστορία της Ουκρανίας, τουλάχιστον όσον αφορά τις θερμοκρασίες, έχει φέρει τους κατοίκους του Κιέβου αντιμέτωπους με ένα νέο, σκληρότερο πρόβλημα: την έλλειψη ρεύματος. Μετά από σφοδρές ρωσικές επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές, η πρωτεύουσα της Ουκρανίας βρίσκεται βυθισμένη στο σκοτάδι και το κρύο, με τους πολίτες να παλεύουν να επιβιώσουν σε συνθήκες που θυμίζουν πόλεμο.
Στο Μπορίσπιλ, μια πόλη περίπου 60.000 κατοίκων, οι ομάδες έκτακτης ανάγκης εργάζονται πυρετωδώς για να αποκαταστήσουν τα κατεστραμμένα ηλεκτρικά συστήματα. Ο Γιούρι Μπριζ, επικεφαλής του περιφερειακού τμήματος της DTEK, περιγράφει την καθημερινότητα των εργαζομένων: “Δουλεύουμε σε συνθήκες -15 βαθμών Κελσίου από νωρίς το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα”. Παρότι καταφέρνουν να αποκαταστήσουν την ηλεκτροδότηση για τέσσερις ώρες την ημέρα, το πρόβλημα παραμένει. “Όταν έρχεται το ρεύμα, οι άνθρωποι ανοίγουν όλες τις συσκευές τους για να πλύνουν, να μαγειρέψουν ή να φορτίσουν τα κινητά τους, με αποτέλεσμα το σύστημα να καταρρέει ξανά”, εξηγεί.
Οι πολίτες βιώνουν πρωτόγνωρες δυσκολίες, με τον δήμαρχο του Κιέβου, Βιτάλι Κλίτσκο, να κάνει λόγο για τις μεγαλύτερες και πιο εκτεταμένες διακοπές ρεύματος από την έναρξη της ρωσικής εισβολής, με κάποιες κατοικίες να μένουν χωρίς ηλεκτρικό για μέρες. Τα διαμερίσματα είναι παγωμένα, ενώ οι κάτοικοι ντύνονται με πολλαπλά ρούχα για να αντιμετωπίσουν το τσουχτερό κρύο. Το χιόνι καλύπτει την πόλη, και τα βράδια οι δρόμοι παραμένουν σκοτεινοί, χωρίς κανένα σημάδι φωτός στα πολυώροφα κτίρια.
Επιστήμονες, όπως ο Μιχαήλο και η Χάννα, αναφέρουν ότι η θερμοκρασία στο δωμάτιο της πεντάχρονης κόρης τους έχει πέσει στους -15 βαθμούς Κελσίου. Αν και μαγειρεύουν στη γκαζιέρα, τις νύχτες η οικογένεια μαζεύεται κάτω από άπειρα κουβέρτες. “Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλες τις κουβέρτες που έχουμε στο σπίτι”, λένε. Η κόρη τους περνάει τις μέρες στο γραφείο των γονιών της, καθώς το νηπιαγωγείο δεν έχει θέρμανση.
Η 76χρονη Ζιναΐντα Γκλίχα ζεσταίνει νερό στη γκαζιέρα και γεμίζει μπουκάλια με ζεστό νερό για να ζεσταθεί τη νύχτα. Δεν παραπονιέται, λέγοντας ότι οι Ουκρανοί στρατιώτες στην πρώτη γραμμή, σε απόσταση 1.000 χιλιομέτρων, αντιμετωπίζουν χειρότερες συνθήκες. “Φυσικά είναι δύσκολο, αλλά αν σκεφτείτε τι περνούν οι δικοί μας στα χαρακώματα, πρέπει να υπομείνουμε”, δηλώνει. “Τι μπορείς να κάνεις; Αυτός είναι πόλεμος“.
