Η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών αναμένεται να πραγματοποιήσει την πρώτη ψηφοφορία σχετικά με ένα ψήφισμα που αποσκοπεί στον περιορισμό των πολεμικών εξουσιών του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ αναφορικά με το Ιράν. Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών, Τσακ Σούμερ, εξέφρασε την ανησυχία του ότι “τώρα περισσότερο από ποτέ” η κυβέρνηση σχεδιάζει να αναπτύξει στρατεύματα στο έδαφος.
Η διαδικαστική ψηφοφορία, που είναι προγραμματισμένη για την Τετάρτη, σηματοδοτεί την πρώτη φορά που οι Αμερικανοί νομοθέτες θα κληθούν να τοποθετηθούν δημόσια σχετικά με τον πόλεμο, ο οποίος ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ το Σάββατο, και έκτοτε έχει προκαλέσει αντιδράσεις από το Ιράν που έχουν εξαπλωθεί σε όλη τη Μέση Ανατολή. Η ψηφοφορία θα καθορίσει εάν η Γερουσία θα προχωρήσει σε περαιτέρω συζητήσεις και τελική ψηφοφορία επί του ψηφίσματος, ή εάν κάθε προσπάθεια για άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου επί των στρατιωτικών ενεργειών της κυβέρνησης Τραμπ θα απορριφθεί αμέσως. Μια ξεχωριστή πρόταση αναμένεται να αντιμετωπίσει την αρχική ψηφοφορία στη Βουλή των Αντιπροσώπων αύριο.
Από το βήμα της Γερουσίας, οι Δημοκρατικοί κατήγγειλαν αυτό που χαρακτήρισαν ως “μεταβαλλόμενες αιτιολογίες” για τον πόλεμο και τους λόγους για τους οποίους οι ΗΠΑ έπρεπε να επιτεθούν άμεσα στο Ιράν. Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Σούμερ, παρουσίασε τον Τραμπ ως έναν πρόεδρο πρόθυμο να αλλάζει γρήγορα την αφήγησή του, ανεξάρτητα από τα στοιχεία ή τις προηγούμενες θέσεις του. “Ό,τι του έρχεται στο μυαλό, το λέει αμέσως. Επιλέγει ένα σχέδιο μια μέρα, μετά επιλέγει το εντελώς αντίθετο την επόμενη. Δεν το σκέφτεται, δεν ελέγχει τα γεγονότα,” δήλωσε. “Περιβάλλεται από ‘ναι-άνδρες’, αυτό είναι επικίνδυνο,” πρόσθεσε ο Σούμερ, τονίζοντας ότι οι πρόσφατες ενημερώσεις από την κυβέρνηση παρείχαν “μηδενική σαφήνεια” σχετικά με τους τελικούς στόχους και το χρονοδιάγραμμα.
Ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, δήλωσε την Τετάρτη ότι η επιχείρηση μόλις είχε αρχίσει, με περισσότερα αμερικανικά μέσα να αποστέλλονται στην περιοχή. Ο Σούμερ τόνισε ότι η δήλωση αυτή αποδεικνύει ότι “είναι σαφές ότι διευρύνουν τον πόλεμο… και φοβάμαι τώρα περισσότερο από ποτέ ότι θα αναπτύξουμε στρατεύματα στο έδαφος, και αυτό ακριβώς φοβάται ο αμερικανικός λαός.”
Σύγκριση με την εισβολή στο Ιράκ το 2003:
Ο Δημοκρατικός Ντικ Ντάρμπιν, από την πλευρά του, επισήμανε την πληθώρα των αιτιολογιών που παρείχε η κυβέρνηση Τραμπ για την έναρξη του πολέμου, παρουσιάζοντας ελάχιστα απτά αποδεικτικά στοιχεία που να υποστηρίζουν τους διάφορους ισχυρισμούς. Ο Τραμπ έχει υποστηρίξει ότι το Ιράν προσπαθούσε να ανασκευάσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, το οποίο, όπως είπε, είχε “ισοπεδωθεί” σε πλήγματα πέρυσι. Επίσης, δήλωσε ότι το Ιράν επεδίωκε να αναπτύξει έναν πύραυλο μεγάλης εμβέλειας για να πλήξει τις ΗΠΑ. Ο υπουργός Εξωτερικών του, Μάρκο Ρούμπιο, ανέφερε στους δημοσιογράφους ότι ο στενός σύμμαχος των ΗΠΑ, το Ισραήλ, σχεδίαζε να επιτεθεί στο Ιράν, γεγονός που πιθανότατα θα οδηγούσε σε αντίποινα κατά αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων στην περιοχή. Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι το Ιράν ήταν αυτό που σχεδίαζε μια επικείμενη επίθεση στο Ισραήλ. Ωστόσο, η πιο σταθερή θέση σε όλη την επικοινωνία ήταν ότι η κυβέρνηση Τραμπ επεδίωξε να πλαισιώσει το σύνολο των ενεργειών του Ιράν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 ως άμεση απειλή.
Πολλοί Αμερικανοί συνταγματολόγοι υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι οι προεδρικές εξουσίες, σύμφωνα με το Άρθρο Δύο του Συντάγματος των ΗΠΑ, περιορίζονται στη χρήση του στρατού για αυτοάμυνα ως απάντηση σε άμεσες απειλές κατά της χώρας, πέραν των οποίων απαιτείται έγκριση του Κογκρέσου. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η έννοια της “εγγύτητας” είναι επίσης σημαντική για τον καθορισμό της νομιμότητας μιας επίθεσης σε μια κυρίαρχη χώρα. “Επιτρέψτε μου να σας πω την εμπειρία μου από τη συμμετοχή μου στην ψηφοφορία για τον πόλεμο στο Ιράκ, είναι πολύ ευκολότερο να εμπλακείς σε πόλεμο παρά να βγεις από έναν πόλεμο,” δήλωσε ο Ντάρμπιν. “Γνωρίζαμε εκείνη την εποχή ότι υπήρχε η πιθανότητα να προκύψει ένας μεγαλύτερος πόλεμος από μια απλή εισβολή, και αυτό συνέβη – για εννέα χρόνια.”
Οι Ρεπουμπλικάνοι υπερασπίζονται τον Τραμπ:
Η ψηφοφορία της Τετάρτης αποτελεί την αρχή μιας δύσκολης μάχης για τους υποστηρικτές του ψηφίσματος για τις πολεμικές εξουσίες. Οι Ρεπουμπλικάνοι κατέχουν μια μικρή πλειοψηφία τόσο στη Γερουσία όσο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων, και το κόμμα έχει σε μεγάλο βαθμό εναρμονιστεί με το μήνυμα του Τραμπ, ακόμη και όταν επιδραστικά μέλη του κινήματος “Make America Great Again” (MAGA) του Τραμπ έχουν εκφράσει αυξανόμενη δυσαρέσκεια. Οι Δημοκρατικοί και οι ανεξάρτητοι που συσπειρώνονται με το κόμμα κατέχουν 47 έδρες στη Γερουσία, έναντι 53 που κατέχουν οι Ρεπουμπλικάνοι. Τουλάχιστον ένας Δημοκρατικός, ο Τζον Φέτερμαν, έχει δηλώσει ότι θα αντιταχθεί στο ψήφισμα, ενώ ένας Ρεπουμπλικάνος, ο Ραντ Πολ, είναι συν-χορηγός του. Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι υπόλοιποι Δημοκρατικοί και τέσσερις Ρεπουμπλικάνοι θα πρέπει να ψηφίσουν υπέρ του περιορισμού των εξουσιών του Τραμπ. Η κατάσταση είναι εξίσου δύσκολη στη Βουλή, όπου οι Δημοκρατικοί κατέχουν 214 έδρες έναντι 218 των Ρεπουμπλικάνων.
Από το βήμα της Γερουσίας, ο Ρεπουμπλικανός Τζον Μπαράσο δήλωσε: “Οι Δημοκρατικοί θα προτιμούσαν να εμποδίσουν τον Πρόεδρο Τραμπ παρά να καταστρέψουν το εθνικό πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν”. “Ο Τραμπ ανακοίνωσε τους στόχους μας εντός ωρών από το πρώτο χτύπημα: να καταστρέψουμε τη βιομηχανία πυραύλων του Ιράν, και αυτό περιλαμβάνει τους πυραύλους τους, τους εκτοξευτές τους και την ικανότητα παραγωγής πυραύλων που αποθήκευαν, να καταστρέψουμε το ναυτικό του Ιράν, να καταστρέψουμε το δίκτυο τρομοκρατικών πληρεξουσίων του Ιράν, να εμποδίσουμε το Ιράν να αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο,” είπε. “Ο Πρόεδρος Τραμπ ενήργησε απολύτως εντός των συνταγματικών του εξουσιών του Άρθρου Δύο για να επιτύχει αυτούς τους στόχους.”
Γιατί έχει σημασία;
Ακόμα και αν οι υποστηρικτές της ψηφοφορίας για τις πολεμικές εξουσίες καταφέρουν να λάβουν πλειοψηφική υποστήριξη τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία, το ψήφισμα θα τεθεί υπό βέτο από τον Τραμπ. Οι νομοθέτες θα χρειαστούν τότε μια πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα για να παρακάμψουν το βέτο του Τραμπ, ένα πολύ υψηλότερο εμπόδιο. Ωστόσο, οι υποστηρικτές έχουν υποστηρίξει εδώ και καιρό ότι η απαίτηση για ψηφοφορίες για τις πολεμικές εξουσίες αναγκάζει τους νομοθέτες να ασχοληθούν με το θέμα και δίνει στους ψηφοφόρους τη δυνατότητα να στείλουν μηνύματα στους εκλεγμένους αντιπροσώπους τους σχετικά με τον πόλεμο, με πρώτες δημοσκοπήσεις να δείχνουν απογοητευτική έγκριση των πλήγματων του Τραμπ. “Οι ψηφοφορίες και οι συζητήσεις για το ψήφισμα για τις πολεμικές εξουσίες στο Ιράν είναι απαραίτητες επειδή επιβάλλουν τη λογοδοσία,” δήλωσε ο Χασάν Ελ-Ταγιάμπ, νομοθετικός διευθυντής πολιτικής της Μέσης Ανατολής στο Friends Committee on National Legislation, ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό με έδρα την Washington, DC. “Με την ανάληψη του μέτρου, τα μέλη του Κογκρέσου τοποθετούνται, φωτίζουν τις ενέργειες της κυβέρνησης και επιβάλλουν απαραίτητους συμβιβασμούς.” Ο Ελ-Ταγιάμπ δήλωσε ότι η εκκρεμούσα ψηφοφορία έχει ήδη αυξήσει την πίεση στην κυβέρνηση να παράσχει περισσότερες πληροφορίες στο Κογκρέσο, επισημαίνοντας μια χούφτα Ρεπουμπλικάνων που έχουν εκφράσει σκεπτικισμό. “Αυτό αποδεικνύει ότι η συζήτηση δεν είναι αφηρημένη πολιτική. Είναι η κυβέρνησή μας που ασκεί τις πολεμικές της εξουσίες με διαφάνεια και επαγρύπνηση.”
