Ο «στόλος-φάντασμα» που δρα στο Στενό του Ορμούζ αποτελεί το κεντρικό θέμα μιας αποκαλυπτικής έρευνας, η οποία αναδεικνύει πώς το Ιράν καταφέρνει να παρακάμπτει τον ναυτικό αποκλεισμό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ενώ η διεθνής ναυσιπλοΐα βρίσκεται σε κατάσταση πρωτοφανούς κρίσης, ένα δίκτυο πλοίων συνεχίζει να κινείται ανενόχλητο, χρησιμοποιώντας μεθόδους απόκρυψης που θέτουν υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων.
Στις 11 Μαρτίου, το φορτηγό πλοίο Mayuree Naree, με σημαία Ταϊλάνδης, δέχθηκε πλήγμα από δύο βλήματα ενώ διέσχιζε το Στενό του Ορμούζ, οδηγώντας το σε προσάραξη στις ακτές του νησιού Qeshm στο Ιράν. Ωστόσο, την ίδια περίοδο, δεκάδες άλλα σκάφη περνούσαν από τα ίδια ύδατα αλώβητα. Η έρευνα του Al Jazeera, η οποία ανέλυσε 202 ταξίδια 185 πλοίων μεταξύ 1 Μαρτίου και 15 Απριλίου, αποκάλυψε ότι 77 από αυτές τις διαδρομές συνδέονταν άμεσα ή έμμεσα με το Ιράν.
Μετά την επιβολή του ναυτικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια από τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 13 Απριλίου, η στρατηγική του «στόλου-φάντασμα» εξελίχθηκε. Πλοία όπως το φορτηγό «13448» και το Manali, με σημαία Παναμά, κατάφεραν να διασχίσουν την περιοχή αποκλεισμού, ενώ πολλά σκάφη απενεργοποιούν εσκεμμένα τα συστήματα εντοπισμού τους (AIS) για να μην ανιχνεύεται ο προορισμός τους. Η χρήση πλαστών σημαιών από χώρες όπως η Μποτσουάνα, το Σαν Μαρίνο, η Μαδαγασκάρη, η Γουινέα, η Αϊτή και οι Κομόρες, σε συνδυασμό με ένα περίπλοκο δίκτυο εικονικών εταιρειών με έδρα το Ιράν, την Κίνα, την Ελλάδα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθιστά τον έλεγχο εξαιρετικά δύσκολο.
Παρά την έντονη στρατιωτική πίεση, η ροή ενέργειας παραμένει αμείωτη. Συνολικά 68 πλοία, που μετέφεραν αργό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, εντοπίστηκαν να διασχίζουν τα στενά. Η κατάσταση αυτή έρχεται ως συνέχεια μιας παράλληλης ναυτιλιακής δραστηριότητας, γεννημένης από τις κυρώσεις που επιβάλλονται στο Ιράν από το 1979, μετά την Ισλαμική Επανάσταση και την ανατροπή του Σάχη Mohammad Reza Pahlavi.
