Η Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων (NPT) βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίσιμη πρόκληση, καθώς τα κράτη-μέλη συγκεντρώνονται στη Νέα Υόρκη για την πενταετή αναθεώρηση της λειτουργίας της. Η φετινή διάσκεψη, που ξεκινά στις 27 Απριλίου 2026, σκιάζεται από τον πόλεμο που έχουν κηρύξει οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατά του Ιράν, με το πρόσχημα του τερματισμού ενός υποτιθέμενου πυρηνικού προγράμματος.
Η κεντρική συμφωνία της συνθήκης, η οποία τέθηκε σε ισχύ το 1970, βασίζεται σε μια αμοιβαία δέσμευση: τα κράτη χωρίς πυρηνικά όπλα παραιτούνται από την απόκτησή τους, ενώ οι πέντε αναγνωρισμένες πυρηνικές δυνάμεις (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Κίνα και Ρωσία) δεσμεύονται για τον περιορισμό της διάδοσης και τον σταδιακό αφοπλισμό. Ωστόσο, η περίπτωση του Ιράν εγείρει ένα ανησυχητικό ερώτημα: προσφέρει πράγματι η συμμετοχή στη συνθήκη προστασία στα κράτη που δεν διαθέτουν πυρηνικά;
Παρά τις ανησυχίες του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA) για τα περιορισμένα επίπεδα πρόσβασης των επιθεωρητών και τον εμπλουτισμό ουρανίου από το Ιράν, δεν έχει βρεθεί καμία απόδειξη για οργανωμένο πρόγραμμα κατασκευής όπλων. Παρά ταύτα, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επέλεξαν τη στρατιωτική βία. Αυτή η προσέγγιση είναι εξαιρετικά επιζήμια για τη διεθνή ασφάλεια, καθώς οι βομβαρδισμοί δεν προσφέρουν σαφήνεια, αλλά αντίθετα διδάσκουν σε άλλα κράτη ότι η συμμόρφωση με τους διεθνείς κανόνες δεν παρέχει ούτε διασφάλιση ούτε προστασία.
Η Τεχεράνη, επικαλούμενη το άρθρο IV της συνθήκης, υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις σε εγκαταστάσεις που τελούν υπό διεθνή έλεγχο παραβιάζουν τη λογική της ίδιας της συμφωνίας, ενώ παράλληλα αναδεικνύει το ζήτημα της πυρηνικής ασάφειας του Ισραήλ, το οποίο παραμένει εκτός της συνθήκης.
Καθώς η διάσκεψη συνεχίζεται, τα κράτη-μέλη έχουν καθήκον να επιβεβαιώσουν ότι οι επιθέσεις σε προστατευμένες πυρηνικές εγκαταστάσεις είναι απαράδεκτες. Οφείλουν να θέσουν το ζήτημα του εμπλουτισμού εντός των πραγματικών ορίων της συμφωνίας και να υπενθυμίσουν στις ΗΠΑ ότι το «μηδενικός εμπλουτισμός» δεν αποτελεί απαίτηση της συνθήκης. Η διατήρηση της NPT είναι ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια τάξη και τα κράτη-μέλη πρέπει να αρνηθούν κατηγορηματικά την επαναδιατύπωση των όρων της μέσω του πολέμου.