Η Roketsan, ο κορυφαίος κατασκευαστής πυραυλικών συστημάτων της Τουρκίας, επιδιώκει να αναρριχηθεί στην πρώτη δεκάδα των εξαγωγέων αμυντικού υλικού παγκοσμίως, εκμεταλλευόμενη τη ραγδαία αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης. Σε ένα περιβάλλον γεμάτο συγκρούσεις, όπως αυτές στη Μέση Ανατολή, τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, τις εντάσεις μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, αλλά και τις πρόσφατες αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, η εξάρτηση από τα drones και τα προηγμένα συστήματα αεράμυνας έχει καταστεί κεντρικό ζήτημα για την εθνική ασφάλεια πολλών κρατών.

Η Τουρκία, μέσω της Roketsan, κατάφερε να παρακάμψει τις δυτικές κυρώσεις, όπως αυτές που επιβλήθηκαν από τις ΗΠΑ το 2020 μέσω του νόμου CAATSA, αναπτύσσοντας ένα αυτόνομο οικοσύστημα αμυντικής βιομηχανίας. Σήμερα, η χώρα βασίζεται σε μια εφοδιαστική αλυσίδα περίπου 4.000 μικρομεσαίων επιχειρήσεων, επιτυγχάνοντας ποσοστό τοπικής παραγωγής που υπερβαίνει το 90%. Το 2025, οι εξαγωγές της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας ανήλθαν στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια, με τον γενικό διευθυντή της Roketsan, Murat Ikinci, να θέτει ως στόχο την είσοδο της εταιρείας στην πρώτη δεκάδα των παγκόσμιων αμυντικών βιομηχανιών.

Η στρατηγική της εταιρείας βασίζεται σε μοντέλα συνεργασίας και όχι σε απλές εμπορικές συναλλαγές, με την Τουρκία να προσφέρει τεχνογνωσία και κοινές υποδομές παραγωγής σε συμμάχους της, όπως το Κατάρ. Μετά την εξάντληση των αποθεμάτων πυρομαχικών σε πολλές χώρες, λόγω των πρόσφατων συγκρούσεων, η Τουρκία βλέπει μια στρατηγική ευκαιρία. Καθώς οι δυτικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην άμεση αναπλήρωση των αποθεμάτων τους —χρησιμοποιώντας ακριβά συστήματα όπως τα Patriot για την αναχαίτιση φθηνών drones— η Άγκυρα προωθεί τα δικά της συστήματα, όπως το Tayfun, το Steel Dome, και το σύστημα Siper, προσφέροντας εναλλακτικές λύσεις σε μια αγορά που αναζητά απεγνωσμένα τεχνολογική θωράκιση.