Την έντονη αντίδραση ειδικών διεθνούς δικαίου έχει προκαλέσει η απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, Nicolas Maduro, από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά τις κατηγορίες για εμπόριο ναρκωτικών και όπλων που αντιμετωπίζει ο Maduro, ειδικοί επισημαίνουν ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις δικές τους διώξεις ως δικαιολογία για να επιτεθούν σε άλλη χώρα.
Η Margaret Satterthwaite, ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για την ανεξαρτησία των δικαστών και των δικηγόρων, δήλωσε στην Al Jazeera ότι “υπάρχει ένα πολύ σαφές όριο στην δικαιοδοσία επιβολής διεθνώς, και αυτό είναι ότι ένα κράτος δεν μπορεί να επιβάλλει τον νόμο του στο έδαφος άλλου κράτους, εκτός αν αυτό το κράτος δώσει τη συγκατάθεσή του”. Στην περίπτωση του Maduro, οι ΗΠΑ προέβησαν στην απαγωγή του χωρίς την άδεια της Βενεζουέλας, γεγονός που αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Ο Maduro, ο οποίος κατηγορείται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ από το 2020, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο δικαστήριο της Νέας Υόρκης στις 5 Ιανουαρίου 2026, δηλώνοντας αθώος και κάνοντας λόγο για “απαγωγή”. Επιπλέον, τίθεται το ζήτημα της ασυλίας των αρχηγών κρατών και άλλων υψηλόβαθμων αξιωματούχων από ποινικές διώξεις στο εξωτερικό, μια αρχή που έχει αναγνωριστεί από το Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης και στο παρελθόν από την Ουάσινγκτον.
Αν και οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει κυρώσεις σε αξιωματούχους του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC) για την έρευνα κατά του Ισραήλ, οι υποστηρικτές της απαγωγής του Maduro επικαλούνται την εγχώρια δικαστική απόφαση για να δικαιολογήσουν την στρατιωτική επιχείρηση, χαρακτηρίζοντάς την ως “επιχείρηση επιβολής του νόμου”. Ωστόσο, η Yusra Suedi, καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, τονίζει ότι η επίθεση στη Βενεζουέλα παραβιάζει τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος απαγορεύει “την απειλή ή τη χρήση βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους”.
Η ιδέα ότι οι δυνάμεις των ΗΠΑ διενήργησαν επιχείρηση επιβολής του νόμου κρίνεται από πολλούς αβάσιμη. Ο Ian Hurd, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Northwestern University, σχολίασε ότι “είναι γελοίο η αμερικανική κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι πρόκειται απλώς για την εκτέλεση εντάλματος σύλληψης”.
Σχετικά με το ζήτημα της νομιμότητας, ορισμένοι υποστηρικτές της απαγωγής επικαλούνται ως προηγούμενο την επιχείρηση των ΗΠΑ κατά του Manuel Noriega στον Παναμά το 1989-1990. Ωστόσο, η Satterthwaite επισημαίνει ότι και η απαγωγή του Noriega είχε νομικά ζητήματα βάσει του διεθνούς δικαίου και δεν αποτελεί πλήρως ανάλογη περίπτωση. Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ είχε καταδικάσει την εισβολή των ΗΠΑ στον Παναμά, ενώ στην περίπτωση του Noriega, η Ουάσινγκτον προσπάθησε να δικαιολογήσει την πράξη της επικαλούμενη την έλλειψη ηγεσίας από τον Noriega και τη συγκατάθεση του τότε Προέδρου-εκλεγμένου Guillermo Endara.
