Στο Khan Younis της Λωρίδας της Γάζας, μια μητέρα θρηνεί τον πρόωρο χαμό του νεογέννητου γιου της, Μοχάμεντ, ο οποίος υπέκυψε σε υποθερμία λόγω του ακραίου ψύχους και των επισφαλών συνθηκών διαβίωσης. Η Eman Abu al-Khair, 34 ετών, περιγράφει με σπαραγμό πώς το μόλις 14 ημερών βρέφος της πέθανε μέσα στη σκηνή τους, αδυνατώντας να αντέξει το παγερό κρύο.
Η τραγωδία εκτυλίχθηκε τα ξημερώματα της 13ης Δεκεμβρίου, όταν η οικογένεια, εκτοπισμένη από το σπίτι της, βρισκόταν στην al-Mawasi. Η Eman, αφού έβαλε τον μικρό Μοχάμεντ να κοιμηθεί, τον βρήκε αργότερα σε κρίσιμη κατάσταση. Το σώμα του ήταν παγωμένο, τα άκρα του ακίνητα και το πρόσωπό του ωχρό, ενώ ανέπνεε με δυσκολία. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, η κακοκαιρία και η έλλειψη μέσων μεταφοράς καθυστέρησαν την άφιξη.
Δύο ημέρες μετά την εισαγωγή του στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Νοσοκομείου Ερυθράς Ημισελήνου στο Khan Younis, όπου παρέμενε διασωληνωμένος, ο Μοχάμεντ εξέπνευσε στις 15 Δεκεμβρίου. Η μητέρα του δηλώνει ότι το βρέφος δεν είχε κανένα προϋπάρχον πρόβλημα υγείας, υπογραμμίζοντας ότι η αδυναμία του μικρού σώματος να αντιμετωπίσει τις ακραίες θερμοκρασίες μέσα στις σκηνές ήταν η αιτία του θανάτου του.
Ο θάνατος του Μοχάμεντ ανεβάζει σε τέσσερα τα παιδιά που έχουν χάσει τη ζωή τους από το κρύο στη Γάζα τον τρέχοντα μήνα, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας της περιοχής. Η οικογένεια Abu al-Khair είχε υποδεχτεί τον Μοχάμεντ στις 1 Δεκεμβρίου, με κάθε χαρά, παρά τις δυσκολίες της εγκυμοσύνης εν μέσω πολέμου.
Η Eman, περιγράφοντας τις συνεχείς προσπάθειες να κρατήσει τον γιο της ζεστό με ό,τι ρούχα και κουβέρτες διέθετε, ενώ ο σύζυγός της προσπαθούσε να σφραγίσει τη σκηνή, δηλώνει ότι όλες οι προσπάθειες ήταν μάταιες. «Ζούμε σε σκηνές στο δρόμο. Τι μπορεί να κάνει ένα κομμάτι ύφασμα ή νάιλον;», αναρωτιέται, περιγράφοντας το κρύο ως «ανείπωτο».
Η δίχρονη κόρη τους, Mona, ρωτά συνεχώς για τον μικρό αδερφό της, μια ερώτηση που «σκοτώνει» τη μητέρα της. Η Eman αναρωτιέται τι έγκλημα έχουν διαπράξει τα παιδιά της για να υποστούν τέτοια «σκληρή» μοίρα. «Τα παιδιά μας πεθαίνουν με κάθε τρόπο: από βόμβες, ελεύθερους σκοπευτές, πείνα, κρύο. Το δικό μου παιδί δεν είναι το πρώτο, ούτε θα είναι το τελευταίο».
Ο γενικός διευθυντής του Υπουργείου Υγείας της Γάζας, Munir al-Bursh, προειδοποιεί για περαιτέρω θανάτους, ιδίως μεταξύ παιδιών, ηλικιωμένων και ασθενών, λόγω της υγρασίας και του στάσιμου νερού στις σκηνές, που ευνοούν την εξάπλωση αναπνευστικών ασθενειών, ενώ η πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη παραμένει αδύνατη.
Με την ελάχιστη ανακατασκευή στη Γάζα και τις συνεχιζόμενες επιθέσεις, οι συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατο του Μοχάμεντ αναμένεται να παραμείνουν. Η Eman, γεμάτη φόβο για την κόρη της, δεν κοιμάται, την παρακολουθεί διαρκώς, νιώθοντας «μια φωτιά να καίει στην καρδιά της». «Αυτή δεν είναι ζωή», καταλήγει, εκφράζοντας την ελπίδα για «μια αξιοπρεπή ζωή» για τα παιδιά τους και αναρωτώμενη πού είναι η βοήθεια.
