Η μητρότητα στη Γάζα αποτελεί πλέον μια διαρκή δοκιμασία επιβίωσης. Στις 10 Μαΐου 2026, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη γιόρταζε τη γιορτή της μητέρας με δώρα και χαμόγελα, για χιλιάδες παιδιά στη Γάζα η ημέρα αυτή αποτελεί υπενθύμιση ανείπωτου πόνου. Τα στατιστικά στοιχεία είναι συγκλονιστικά: 22.000 γυναίκες έχουν χάσει τη ζωή τους μέσα σε δυόμισι χρόνια, ενώ οι υποδομές υγείας έχουν καταστραφεί ολοσχερώς.
Η προσωπική ιστορία της Najat, μιας 46χρονης μητέρας που διαγνώστηκε με καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο, αντικατοπτρίζει τη δραματική κατάσταση που βιώνουν εκατοντάδες οικογένειες. Με το ογκολογικό νοσοκομείο εκτός λειτουργίας από τους βομβαρδισμούς, η πρόσβαση σε θεραπεία είναι αδύνατη. Η κόρη της, Shahed Abu AlShaikh, περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο πώς αναγκάστηκε να αναλάβει τον ρόλο της μητέρας στο σπίτι, φροντίζοντας την τρίχρονη αδερφή της και προσπαθώντας να διατηρήσει την ψευδαίσθηση της κανονικότητας μέσα σε έναν εφιάλτη.
Η τραγωδία εντείνεται από την αδυναμία ιατρικής διακομιδής. Παρά τις ιατρικές παραπομπές για ακτινοθεραπείες, οι διαδικασίες καθυστερούν σκόπιμα, αφήνοντας 20.000 Παλαιστίνιους σε κατάσταση αναμονής. Η έλλειψη βασικών αγαθών, η πείνα και η απώλεια των παιδιών –πάνω από 21.000 θύματα της γενοκτονίας είναι παιδιά– έχουν φέρει τις μητέρες της Γάζας στα όρια των αντοχών τους. Όπως σημειώνει η Shahed, ο πόνος τους παραμένει αόρατος για τον κόσμο, ακριβώς όπως επιδίωκαν οι αρχιτέκτονες αυτής της ανθρωπιστικής καταστροφής.
