Η Γάζα υποδέχεται το νέο έτος 2026 αντιμέτωπη με έναν αγώνα επιβίωσης και διατήρησης της αξιοπρέπειας. Η Σανάα Ισά, 41 ετών, μητέρα επτά παιδιών, έχασε τον σύζυγό της κατά τη διάρκεια του πολέμου και τώρα διαμένει σε καταυλισμό κεντρικής Γάζας. Μαζί με την 20χρονη Μπατούλ Αμπού Σαουίς, που έχασε όλη της την οικογένεια, ενσαρκώνουν την ανθεκτικότητα των Παλαιστινίων που αντιμετωπίζουν τον πόλεμο, την πείνα και την απώλεια, με αβέβαιη ελπίδα για το μέλλον.
Στη σκηνή της, φτιαγμένη από υφασμάτινα φύλλα και με στέγη από λευκό πλαστικό μουσαμά, η Σανάα προσπαθεί να αποσπάσει στιγμές ηρεμίας με τις κόρες της. Μιλάει στο Al Jazeera καθώς πλησιάζει η Πρωτοχρονιά και, παρά την επίσημη κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, η πραγματικότητα είναι σκληρή. “Δεν ξέραμε αν έπρεπε να κατηγορήσουμε τον πόλεμο, το κρύο ή την πείνα. Μετακινούμαστε από τη μία κρίση στην άλλη”, λέει, περιγράφοντας μια δύσκολη χρονιά. Οι φιλοδοξίες για ένα καλύτερο μέλλον, για ευημερία και ανοικοδόμηση, έχουν δώσει τη θέση τους στις βασικές ανθρώπινες ανάγκες: εξασφάλιση αλευριού, τροφίμων και νερού, προστασία από το κρύο, πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη και απλή επιβίωση από τους βομβαρδισμούς.
Η Σανάα, η οποία έχασε τον σύζυγό της από ισραηλινό πλήγμα τον Νοέμβριο του 2024, αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για τα παιδιά της. Η μεγαλύτερη πρόκληση το 2025 ήταν η εξασφάλιση “μιας φρατζόλας ψωμί” και η απόκτηση αλευριού για την οικογένειά της. “Κατά τη διάρκεια του λιμού, κοιμόμουν και ξυπνούσα με μία ευχή: να έχω αρκετό ψωμί για τη μέρα. Ένιωθα ότι πέθαινα, ενώ τα παιδιά μου λιμοκτονούσαν μπροστά μου, κι εγώ δεν μπορούσα να κάνω τίποτα”, εξομολογείται. Η αναζήτηση αλευριού την οδήγησε στα σημεία διανομής βοήθειας GHF, που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ, παρά τους κινδύνους. Περισσότεροι από 2.000 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν σε και γύρω από τις εγκαταστάσεις της GHF, πριν η οργάνωση τερματίσει την αποστολή της στα τέλη Νοεμβρίου. Σε μία από τις επισκέψεις της, η Σανάα χτυπήθηκε από θραύσματα στο χέρι, ενώ η 17χρονη κόρη της τραυματίστηκε στο στήθος.
Ο πόλεμος στη Γάζα προκάλεσε σοβαρές διαταραχές στην παροχή τροφίμων και ανθρωπιστικής βοήθειας, οδηγώντας τελικά στην κήρυξη λιμού που διήρκεσε μέχρι τον Οκτώβριο του 2025. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο ΟΗΕ κήρυξε επίσημα κατάσταση λιμού, επιβεβαιώνοντας οξεία έλλειψη τροφίμων, νερού και φαρμάκων. Χιλιάδες κάτοικοι αναζητούσαν τροφή με επικίνδυνες μεθόδους, περιμένοντας για ώρες στα σημεία διανομής. “Ο λιμός κράτησε πολύ, δεν ήταν μια μέρα ή δύο, οπότε έπρεπε να βρω μια λύση”, δηλώνει η Σανάα. “Οι σκηνές ήταν εξευτελιστικές. Βομβαρδισμοί και πυροβολισμοί εναντίον όλων, για να μην αναφέρουμε τις σπρωξιές και τις μάχες για την βοήθεια”. Συχνά επέστρεφε άδεια, αλλά οι σπάνιες φορές που κατάφερνε να φέρει πίσω λίγα κιλά αλεύρι, ένιωθε σαν “γιορτή”.
Η Μπατούλ Αμπού Σαουίς, 20 ετών, είναι η μοναδική επιζώσα της οικογένειάς της. Ο πατέρας, η μητέρα, δύο αδερφοί και δύο αδερφές της σκοτώθηκαν σε ισραηλινό βομβαρδισμό που έπληξε το σπίτι τους στο Nuseirat, κατά τη διάρκεια της κατάπαυσης του πυρός τον Νοέμβριο του 2025. “Μια στιγμή, όλα μετατράπηκαν σε σκοτάδι και σκόνη. Δεν συνειδητοποίησα τι συνέβαινε γύρω μου, ούτε καν ότι ήταν βομβαρδισμός, λόγω του σοκ”, αφηγείται, όρθια δίπλα στα ερείπια. Η Μπατούλ, που παγιδεύτηκε κάτω από τα συντρίμμια για περίπου μία ώρα, βρέθηκε με σοβαρούς τραυματισμούς στο χέρι. Την επόμενη μέρα, οι θείοι της της αποκάλυψαν τον χαμό της μητέρας και των αδερφών της, ενώ ο πατέρας της ήταν σε κρίσιμη κατάσταση. Τρεις ημέρες αργότερα, ο πατέρας της υπέκυψε στα τραύματά του.
Σύμφωνα με το Κυβερνητικό Γραφείο Τύπου της Γάζας και το Υπουργείο Υγείας, περίπου 2.613 παλαιστινιακές οικογένειες αφανίστηκαν ολοσχερώς κατά τη διάρκεια του πολέμου, ενώ περίπου 5.943 οικογένειες έμειναν με ένα μόνο επιζών μέλος. Η οικογένεια της Μπατούλ ήταν γνωστή για τους στενούς δεσμούς και την αγάπη της. “Ο πατέρας μου ήταν βαθιά δεμένος με τη μητέρα μου”, λέει, “και ο οίκος μας ήταν γεμάτος ευχάριστες εκπλήξεις και ζεστασιά”. Η Μπατούλ, φοιτήτρια πολυμέσων, ζει τώρα με τον θείο της. “Η ζωή χωρίς οικογένεια”, λέει, “είναι σαν να ζεις με ακρωτηριασμένη καρδιά, στο σκοτάδι για το υπόλοιπο της ζωής σου, και υπάρχουν τόσοι πολλοί σαν εμένα τώρα στη Γάζα”. Το ερώτημα που την ταλανίζει είναι: “Πού είναι η εκεχειρία που λένε; Είναι απλώς ένα ψέμα”.
