Σε μια προσπάθεια αποκλιμάκωσης της έντασης, το Ιράν προωθεί μια νέα πρόταση που επικεντρώνεται στο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, προτείνοντας παράλληλα την αναβολή των συνομιλιών για το πυρηνικό του πρόγραμμα με τις ΗΠΑ. Η διπλωματική κινητικότητα του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araghchi, περιέλαβε ένα εντατικό πρόγραμμα 72 ωρών που κάλυψε το Πακιστάν, το Ομάν και τη Ρωσία, με στόχο την εξασφάλιση ευρύτερης στήριξης για το εν λόγω σχέδιο.

Οι διαπραγματεύσεις, οι οποίες διεξήχθησαν με μεγάλη μυστικότητα στο Μουσκάτ, επικεντρώθηκαν στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και σε εγγυήσεις περιφερειακής σταθερότητας. Εν τω μεταξύ, το Πακιστάν λειτουργεί ως ενδιάμεσος σταθμός για τη μεταφορά μηνυμάτων μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον, μετά την αποτυχία των απευθείας συνομιλιών στις 11 Απριλίου 2026.

Η στάση του Προέδρου Donald Trump παραμένει αινιγματική, καθώς ο ίδιος έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε συμφωνία εάν το Ιράν δεν αποκηρύξει τις πυρηνικές του φιλοδοξίες. Η πίεση του χρόνου είναι ασφυκτική, καθώς την 1η Μαΐου 2026 εκπνέει η προθεσμία βάσει του ψηφίσματος για τις πολεμικές εξουσίες (War Powers Resolution), η οποία υποχρεώνει τον Trump να αναζητήσει έγκριση από το Κογκρέσο για τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Παράλληλα, το Ιράν επιδιώκει να αξιοποιήσει τη Ρωσία ως διπλωματικό αντίβαρο και τεχνικό υποστηρικτή, ενώ οι χώρες του Κόλπου παρακολουθούν τις εξελίξεις με επιφύλαξη, δίνοντας προτεραιότητα στην ασφάλεια των ενεργειακών τους εξαγωγών που περνούν από το Στενό του Ορμούζ. Η στρατηγική της Τεχεράνης φαίνεται να είναι μια προσπάθεια οικοδόμησης διπλωματικής θωράκισης, απομονώνοντας την ανάγκη για άμεση αμερικανική συναίνεση, ενώ οι εξελίξεις αναμένονται καταιγιστικές πριν από την έναρξη της περιόδου του Χατζ στα τέλη Μαΐου.