Στις 30 Δεκεμβρίου 2025, η Χαλίντα Ζία, η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός του Μπαγκλαντές, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, αφήνοντας πίσω της μια περίπλοκη κληρονομιά που χαρακτηρίζεται από αγώνες για τη δημοκρατία, αλλά και από κατηγορίες για διαφθορά. Η είδηση του θανάτου της, που ανακοινώθηκε από το κόμμα της, το Bangladesh Nationalist Party (BNP), βύθισε τη χώρα σε θλίψη, αλλά και σε αναστοχασμό.
Η πορεία της Ζία στον πολιτικό στίβο υπήρξε πολυτάραχη. Η είσοδός της στην πολιτική συνδέθηκε άρρηκτα με τη δολοφονία του συζύγου της, του προέδρου Ζιαούρ Ραχμάν, το 1981. Αν και αρχικά απείχε από τα πολιτικά δρώμενα, η ηγεσία του BNP την θεώρησε την ιδανική φιγούρα για να ενώσει τις παρατάξεις του κόμματος και να διατηρήσει την κληρονομιά του συζύγου της. Στη συνέχεια, η Ζία αναδείχθηκε σε κεντρική πολιτική προσωπικότητα, αμφισβητώντας την αυταρχική διακυβέρνηση και διεκδικώντας την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Η Ζία, μαζί με την αιώνια αντίπαλό της, Σεΐχ Χασίνα, κυριάρχησαν στην πολιτική σκηνή του Μπαγκλαντές για πάνω από τρεις δεκαετίες, κερδίζοντας επανειλημμένα τις εκλογές και υπηρετώντας ως πρωθυπουργός. Η πολιτική της διαδρομή, ωστόσο, δεν υπήρξε χωρίς προκλήσεις. Αντιμετώπισε κατηγορίες για διαφθορά κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής της, ενώ οι απότομες και συχνά ανυποχώρητες θέσεις της στην αντιπολίτευση, όπως η αποχή από εκλογές και οι μακροχρόνιες κινητοποιήσεις, τη χαρακτήρισαν ως μια πολωτική προσωπικότητα.
Παρά τις αντιθέσεις, οι υποστηρικτές της αναγνωρίζουν την αφοσίωσή της στην ιδέα της δημοκρατίας και την προσπάθειά της να σταθεροποιήσει τη χώρα μετά από χρόνια στρατιωτικής διακυβέρνησης. Η διακυβέρνησή της χαρακτηρίστηκε από πολιτικές φιλελευθεροποίησης, ενίσχυση των εξαγωγών, αναβίωση της βιομηχανίας και ευρύτερη πρόσβαση στην εκπαίδευση, ιδιαίτερα για τα κορίτσια. Κατά την τελευταία της θητεία, το ΑΕΠ της χώρας σημείωσε σημαντική αύξηση, με την Παγκόσμια Τράπεζα να χαρακτηρίζει τότε το Μπαγκλαντές ως “την επόμενη οικονομία τίγρη της Ασίας”.
Ωστόσο, οι θητείες της δεν ήταν απαλλαγμένες από κριτική. Περιστατικά όπως η σοβαρή έλλειψη λιπάσματος το 1995, οι κατηγορίες για διαφθορά που αφορούσαν τον μεγαλύτερο γιο της, Ταρίκ Ραχμάν, και η υπόθεση της βομβιστικής επίθεσης του 2004 εναντίον της Σεΐχ Χασίνα, επιβάρυναν την εικόνα της.
Το ερώτημα που πλέον πλανάται είναι το μέλλον του BNP μετά τον θάνατο της Χαλίντα Ζία. Με τον γιο της, Ταρίκ Ραχμάν, να έχει αναλάβει την ηγεσία του κόμματος, η πολιτική του πορεία και η ικανότητά του να συνεχίσει την κληρονομιά της μητέρας του, αναμένεται να καθορίσουν το πολιτικό σκηνικό του Μπαγκλαντές.
