Η αγορά εργασίας στη Λωρίδα της Γάζας έχει υποστεί ριζικές αλλαγές, αναγκάζοντας επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων να εγκαταλείψουν τα όνειρα τους και να προσαρμοστούν σε νέες, συχνά αυτοσχέδιες, μορφές εργασίας για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Ο Abdulrahman al-Awadi, απόφοιτος καλών τεχνών, βρίσκεται πλέον πίσω από ένα αυτοσχέδιο “σημείο φόρτισης” κινητών τηλεφώνων, μια υπηρεσία που προέκυψε από τις ανάγκες του πολέμου. “Πριν από τον πόλεμο, ασχολιόμουν με τις καλές τέχνες και το graphic design”, αναφέρει ο 25χρονος, ενώ προσθέτει ότι η τέχνη του και τα εργαλεία του καταστράφηκαν από τους βομβαρδισμούς. Η ιδέα του να ζει από την τέχνη του έχει γίνει πλέον μια μακρινή ανάμνηση, καθώς η καθημερινότητα επιβάλλει πρακτικές λύσεις, όπως η χρέωση των συσκευών για ένα ή δύο σίκλ.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Η οικονομία της Γάζας έχει επιδεινωθεί δραματικά, με την καταστροφή, τον εκτοπισμό και την κατάρρευση των βασικών υπηρεσιών να ωθούν ακόμη και τους πιο εξειδικευμένους πτυχιούχους σε αυτοσχέδια επαγγέλματα. Οικονομολόγοι κάνουν λόγο για μια “οικονομία επιβίωσης”, όπου παραδοσιακά επαγγέλματα έχουν εξαφανιστεί και νέες θέσεις εργασίας, διαμορφωμένες από τον πόλεμο και τις ελλείψεις, έχουν αναδυθεί. Αυτές οι νέες θέσεις εργασίας χαρακτηρίζονται από την απλότητά τους, απαιτώντας ελάχιστες εξειδικευμένες δεξιότητες και βασιζόμενες στην αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου πόρου.
Σύμφωνα με στοιχεία, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της περιοχής έχει συρρικνωθεί κατά 85%, ενώ η ανεργία αγγίζει το 80%, με σχεδόν ολόκληρο τον πληθυσμό να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Η ανάγκη αυτή έχει ωθήσει όλες τις κοινωνικές τάξεις, από άνδρες και γυναίκες μέχρι παιδιά και φοιτητές, να συμμετέχουν σε αυτή την επισφαλή και ασταθή αγορά εργασίας.
Ο Mustafa Bulbul, κάτοχος πτυχίου διοίκησης επιχειρήσεων, διαπιστώνει τον εαυτό του να πουλάει καλαμπόκι σε ένα πάγκο της αγοράς Remal. Έχοντας χάσει το σπίτι, τη δουλειά και την επαγγελματική του ταυτότητα, προσπαθεί να βρει τη δύναμη να συνεχίσει. “Η ζωή εδώ είναι ανελέητη”, δηλώνει, καθώς η ευθύνη απέναντι στην οικογένειά του τον αναγκάζει να εργάζεται σε ό,τι βρει. Η εταιρεία στην οποία εργαζόταν καταστράφηκε, όπως και χιλιάδες άλλες, οδηγώντας σε πλήρη κατάρρευση της οικονομίας. Ακόμη και η πώληση καλαμποκιού είναι μια επισφαλής επιχείρηση, με την έλλειψη αγαθών και την ασταθή πορεία των τιμών να αποτελούν καθημερινές προκλήσεις. Παρά τις δυσκολίες, ο Mustafa ελπίζει σε μια μέρα να επιστρέψει στην προηγούμενη ζωή του, αναγνωρίζοντας την εξάντληση που νιώθει όλος ο κόσμος.
