Τις τελευταίες εβδομάδες, η συζήτηση στο Ισραήλ έχει απομακρυνθεί από τον πόλεμο στη Γάζα, παρά τη συνεχιζόμενη απώλεια ανθρώπινων ζωών, και έχει στραφεί αποκλειστικά στο αίτημα άρσης της δίωξης του Πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Αυτή η εξέλιξη αναδεικνύει την περίοδο που έχει συνδέσει το όνομά του με τη σύγχρονη ιστορία του Ισραήλ, διάστημα κατά το οποίο η κόρη του αρθρογράφου, στα 22 της, έχει ζήσει σχεδόν αποκλειστικά υπό την ηγεσία του.
Οι πολέμιοι του Νετανιάχου επισημαίνουν ότι δεν πρόκειται καν για αίτημα χάριτος, καθώς ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτσογκ, έχει τη δυνατότητα να χαρίζει χάρη μόνο σε καταδικασθέντες, ενώ ο Νετανιάχου βρίσκεται ακόμη υπό δίκη. Η ιστορία του Ισραήλ καταγράφει μόνο μία περίπτωση προφυλακτικής χάριτος, το 1984, για μέλη της Σιν Μπετ που προέβησαν σε εκτελέσεις κατά τη διάρκεια κατάληψης λεωφορείου. Η υπόθεση εκείνη, γνωστή ως “υπόθεση Bus 300”, αφορούσε συγκάλυψη και αθώωση, ενώ τώρα ο Νετανιάχου ζητά να επικαλεστεί παρόμοιες “ειδικές συνθήκες ασφαλείας”.
Ωστόσο, η παρέμβαση του Νετανιάχου ξεπερνά το αίτημα για χάρη. Ζητά από τον πρόεδρο να σταματήσει η δίκη για λόγους “εθνικής ενότητας” και λόγω των “εκπληκτικών εξελίξεων” στη Μέση Ανατολή. Οι υποστηρικτές του, αντίθετα, θεωρούν ότι η δίκη δεν έπρεπε καν να ξεκινήσει, ζητώντας ουσιαστικά ασυλία ή ακύρωση της δίκης λόγω “αδυναμίας” των κατηγοριών. Υποστηρίζουν ότι η παρουσία του είναι απαραίτητη “full-time” εν μέσω του πολέμου, χαρακτηρίζοντας τη δίκη ως προσωπική εκδίκηση του δικαστικού συστήματος, ενέργεια που συνδέεται με την “κρίσιμη” νομική και δικαστική μεταρρύθμιση που δρομολόγησε πριν από τις 7 Οκτωβρίου 2023. Η αντίδραση σε αυτό το αίτημα, σύμφωνα με τους υποστηρικτές του, αποτελεί απόδειξη του μίσους του “βαθέος κράτους” προς τον Νετανιάχου και το Ισραήλ. Ακραίες φωνές, όπως αυτή της Υπουργού Περιβάλλοντος, Ιντίτ Σίλμαν, προειδοποιούν για παρέμβαση του Donald Trump, ενώ ο προσωπικός δικηγόρος του Νετανιάχου, Αμίτ Χαντάντ, τονίζει την ανάγκη διακοπής της δίκης ώστε ο πρωθυπουργός να “αφοσιωθεί στην επούλωση του έθνους”.
Στο ενδιάμεσο, οι “συμβιβαστικοί” του Ισραήλ, γνωστοί ως κεντρώοι, αναζητούν λύσεις μέσω plea bargain ή άλλων “μεγάλων συμφωνιών”. Κάποιοι επιθυμούν μια πολιτική λύση που θα οδηγούσε στην αποχώρηση του Νετανιάχου από την πολιτική, ενώ άλλοι, χωρίς να επιδιώκουν απαραίτητα την απομάκρυνσή του, προτείνουν μια “μετριοπαθή” προσέγγιση που θα εστίαζε στην ευθύνη του για τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023, παρά στις κατηγορίες περί διαφθοράς. Κοινό σημείο όλων είναι η επιθυμία για ενότητα, η οποία, σύμφωνα με αυτούς, επιτυγχάνεται μόνο με συμβιβασμούς.
Παρά τις φαινομενικά αντίθετες θέσεις, όλοι εστιάζουν στον Νετανιάχου. Ακόμη και οι κεντρώοι, παρόλο που ο Νετανιάχου ζήτησε την αναστολή θεσμικών κανόνων, αποδέχθηκαν το αίτημά του ως νόμιμο και προσπάθησαν να εντάξουν τις δικές τους προτάσεις σε αυτό το πλαίσιο.
Παρομοίως, οι φιλελεύθεροι, εκπρόσωποι των οποίων ήταν οι Steve Witkoff και Jared Kushner, μίλησαν σε μεγάλη συγκέντρωση, εστιάζοντας στο ζήτημα της μη επιστροφής των ομήρων. Όταν αναφέρθηκε το όνομα του Νετανιάχου, η αντίδραση του πλήθους ήταν αρνητική, οδηγώντας σε εκτεταμένες συζητήσεις στα ΜΜΕ σχετικά με την ορθότητα ή μη αυτής της αντίδρασης. Ενώ οι Παλαιστίνιοι έχαναν τη ζωή τους και η ισραηλινή οικονομία και υποδομές αντιμετώπιζαν προβλήματα, το κέντρο του ενδιαφέροντος παρέμενε η αντίδραση προς τον Νετανιάχου.
Οι υποστηρικτές του Νετανιάχου τον βλέπουν ως τον μοναδικό ηγέτη που τους αντιπροσωπεύει, ικανό να φέρει τη χώρα σε θέση ισχύος έναντι των εχθρών της. Τον θεωρούν μοναδικό, υπεράνω κανόνων και νόμων, εν μέσω της ιστορικής του αποστολής για τη διάσωση του εβραϊκού λαού. Ακόμα κι αν δεν εκπληρώσει πλήρως αυτόν τον ρόλο, αναρωτιούνται γιατί να ψηφίσουν κάποιον άλλο, αφού κανένας ηγέτης της αντιπολίτευσης δεν έχει παρουσιάσει ουσιαστικά διαφορετική πρόταση. Όλοι υποστηρίζουν το δικαίωμα του Ισραήλ να “καταστρέψει” τη Χαμάς και να επιτεθεί σε άλλους “εχθρούς”, ενώ αποκλείουν Παλαιστίνιους βουλευτές και ομιλουν για “Σιωνιστική” κυβέρνηση. Παρόλο που κατηγορούν τον Νετανιάχου για τη χειροτέρευση της διεθνούς θέσης του Ισραήλ, κανείς δεν αναγνωρίζει ευθύνη για την καταστροφή της Γάζας ή για “γενοκτονία”.
Η κατάληξη είναι σαφής: ο Νετανιάχου δεν είναι απλώς ο πιο αποτελεσματικός πολιτικός στο Ισραήλ, είναι ο μοναδικός. Αν διεξαχθούν εκλογές τους επόμενους μήνες και δεν έχει καταδικαστεί, αναμένεται να αναδειχθεί ξανά ως ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος και Πρωθυπουργός. Η φράση “δεν υπάρχει άλλος σαν Αυτός” αρχικά αναφερόταν στον Θεό, αλλά για τους Ισραηλινούς, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, υπάρχει μόνο ο Νετανιάχου.
