Η νέα κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας από τον Christopher Nolan έχει ήδη προκαλέσει κύμα αντιδράσεων, πολύ πριν προβληθεί το πρώτο της πλάνο. Το επικό ποίημα, που γράφτηκε πριν από περίπου 2.800 χρόνια, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας διαμάχης που αφορά τις επιλογές του καστ, την ιστορική αυθεντικότητα, αλλά και το ευρύτερο ερώτημα για το ποιος έχει το δικαίωμα να επαναδιηγείται ένα από τα αρχαιότερα έργα της ανθρωπότητας.
Η απόφαση του Christopher Nolan να αναθέσει τον ρόλο της Ωραίας Ελένης στη βραβευμένη με Όσκαρ Lupita Nyong'o αποτέλεσε την κύρια εστία έντασης. Πολλοί χρήστες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατηγόρησαν τον σκηνοθέτη για υπερβολική προσκόλληση στην πολιτική της συμπερίληψης, με τον Elon Musk να επικρίνει την επιλογή, υποστηρίζοντας ότι ο σκηνοθέτης αδιαφορεί για το πρωτότυπο κείμενο. Παράλληλα, ο πολιτικός σχολιαστής Matt Walsh αμφισβήτησε την ομορφιά της ηθοποιού για τον ρόλο, αν και μελετητές επισημαίνουν ότι ο Όμηρος ποτέ δεν χαρακτήρισε την Ελένη ως την «ωραιότερη γυναίκα του κόσμου» στα έπη του, αλλά ως «λευκώλενο» και «θεοειδή». Ο Αμερικανός μελετητής Daniel Mendelsohn υπερασπίστηκε τον σκηνοθέτη, δηλώνοντας ότι οι συζητήσεις περί ιστορικής αυθεντικότητας σε μυθολογικά πρόσωπα είναι μάταιες, υπενθυμίζοντας πως η Ελένη, σύμφωνα με τον μύθο, γεννήθηκε από ένα αυγό κύκνου.
Η επιλογή του Elliot Page για έναν ρόλο στρατιώτη στον Δούρειο Ίππο προκάλεσε επίσης αντιδράσεις, με τον παρουσιαστή του Newsmax, Rob Finnerty, να ασκεί κριτική στις επιλογές του καστ. Αντίστοιχα, η συμμετοχή του ράπερ Travis Scott ως αοιδού επικρίθηκε, αν και ο Christopher Nolan εξήγησε ότι αποτελεί μια αναφορά στην προφορική παράδοση του έπους, την οποία παρομοίασε με τη σύγχρονη ραπ μουσική.
Ακόμα και οι λεπτομέρειες των κοστουμιών και των διαλόγων μπήκαν στο μικροσκόπιο των θεατών. Ορισμένοι επισήμαναν ότι η πανοπλία του Αγαμέμνονα θυμίζει τον Batman, ενώ οι διάλογοι του πρωταγωνιστή Tom Holland χαρακτηρίστηκαν από κάποιους ως υπερβολικά σύγχρονοι. Τέλος, έντονη δυσαρέσκεια εκφράστηκε από την Ελλάδα, με δημοσιογράφους όπως ο Chris Cotonou να υπογραμμίζουν την απουσία Ελλήνων ηθοποιών από μια παραγωγή που βασίζεται σε ένα θεμελιώδες έργο του ελληνικού πολιτισμού. Παρά τις αντιδράσεις, η ιστορία αποδεικνύει ότι τα ομηρικά έπη έχουν επαναπροσδιοριστεί αμέτρητες φορές ανά τους αιώνες, καθιστώντας την επανερμηνεία αναπόσπαστο κομμάτι της κληρονομιάς τους.
