Η «γεωοικονομική αντιπαράθεση» αναδύεται ως η κορυφαία άμεση παγκόσμια απειλή, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση Κινδύνων του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF). Η έρευνα, η οποία περιέλαβε πάνω από 1.300 ειδικούς παγκοσμίως, κατέδειξε ότι η χρήση εμπορικών συμφωνιών, επενδύσεων, κυρώσεων και βιομηχανικής πολιτικής ως στρατηγικών όπλων για τον περιορισμό γεωπολιτικών αντιπάλων και την εδραίωση σφαιρών επιρροής, αποτελεί τον πιθανότερο καταλύτη μιας παγκόσμιας κρίσης εντός των επόμενων δύο ετών.
Η έκθεση, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026, αναφέρει ότι το 18% των ερωτηθέντων εντόπισε τη «γεωοικονομική αντιπαράθεση» ως τον σημαντικότερο κίνδυνο. Αυτή η κατηγορία σημείωσε άνοδο από την ένατη θέση πέρυσι, αντανακλώντας μια περίοδο εντεινόμενων εμπορικών πολέμων μεταξύ αντίπαλων δυνάμεων, όπως η επιβολή επιθετικών δασμών από την κυβέρνηση του Προέδρου Donald Trump στις Ηνωμένες Πολιτείες σε βάρος εμπορικών εταίρων.
Η Saadia Zahidi, διευθύντρια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, ανέφερε χαρακτηριστικά πως η γεωοικονομική αντιπαράθεση συμβαίνει «όταν τα οικονομικά εργαλεία πολιτικής γίνονται ουσιαστικά όπλα αντί για βάση συνεργασίας». Παραδείγματα τέτοιων φαινομένων περιλαμβάνουν την αύξηση των δασμών, τους ελέγχους ξένων επενδύσεων και τους αυστηρότερους ελέγχους εφοδιασμού σε πόρους όπως τα κρίσιμα ορυκτά.
Η έκθεση υπογραμμίζει ότι η αυξανόμενη τάση προς τον προστατευτισμό, την στρατηγική βιομηχανική πολιτική και την ενεργή παρέμβαση των κυβερνήσεων σε κρίσιμες εφοδιαστικές αλυσίδες σηματοδοτούν έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο ανταγωνιστικός. Οι οικονομικές αντιπαλότητες εντείνονται, καθώς αυξάνονται οι ανησυχίες για οικονομική ύφεση, αυξανόμενο πληθωρισμό και πιθανές φούσκες περιουσιακών στοιχείων, εν μέσω υψηλών χρεών και ασταθών αγορών.
Στη δεύτερη και τρίτη θέση των άμεσων απειλών κατατάσσονται η παραπληροφόρηση, η διασπορά ψευδών ειδήσεων και η κοινωνική πόλωση. Αντίθετα, οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι, όπως τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η απώλεια βιοποικιλότητας και η κατάρρευση των οικοσυστημάτων, αναγνωρίζονται ως οι σημαντικότερες μακροπρόθεσμες απειλές.
Ο Peter Giger, επικεφαλής κινδύνων της Zurich Insurance Group, επισήμανε ότι, παρά την πληθώρα αλληλοεξαρτώμενων κινδύνων, σοβαρές απειλές όπως η διακοπή κρίσιμων υποδομών (ενέργεια, νερό, ψηφιακά συστήματα) φαίνεται να υποτιμώνται, καθώς κατατάσσονται σχετικά χαμηλά στις προβλέψεις κινδύνου για τα επόμενα δύο και δέκα χρόνια.
