Στον προσφυγικό καταυλισμό Nuseirat της Γάζας, ο 50χρονος Murad Haji κάθεται στην καρέκλα του οδοντιατρείου, προσπαθώντας να αντέξει τον οξύ πόνο που τον ταλαιπωρεί εδώ και μήνες. Για εκείνον, το κόστος των 400 shekel (περίπου 142 δολάρια) για τη θεραπεία του δεν είναι απλώς ένας αριθμός, αλλά το ποσό που θα χρειαζόταν για να σιτίσει τα παιδιά του για τέσσερις ή πέντε ημέρες. Παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες, η επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του τον ανάγκασε να ζητήσει βοήθεια.

Η οδοντίατρος Liza Hassouna, η οποία περιθάλπει τον Haji, εξηγεί πως ο ισραηλινός αποκλεισμός έχει προκαλέσει δραματικές ελλείψεις σε ιατρικά υλικά, εκτοξεύοντας τις τιμές στα ύψη. «Πολλοί ασθενείς έρχονται σε εμάς μόνο όταν η μόλυνση έχει προχωρήσει επικίνδυνα, επειδή δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να έρθουν νωρίτερα», επισημαίνει η ίδια. Μια απλή διαδικασία, υπό αυτές τις συνθήκες, μετατρέπεται σε μια περίπλοκη, επώδυνη και πολύ ακριβότερη επέμβαση.

Η οικονομική κρίση στη Γάζα, η οποία έχει καταστραφεί ολοσχερώς από τον πόλεμο, αναγκάζει τους ασθενείς να προχωρούν σε εξαγωγές δοντιών ως φθηνότερη λύση, αν και ακόμα και αυτό το κόστος παραμένει απαγορευτικό. Ο κλινικάρχης Dr. Nidal al-Sindi επισημαίνει τις εξωφρενικές ανατιμήσεις: ένα κουτί αναισθητικού από 150 shekel (53 δολάρια) έφτασε τα 500 (178 δολάρια), ενώ το υλικό Zeta Plus για οδοντικά αποτυπώματα εκτινάχθηκε από τα 150 shekel στα 5.000-6.000 shekel (1.778-2.133 δολάρια).

Η κατάσταση αυτή αποτελεί μικρογραφία της συνολικής κατάρρευσης του συστήματος υγείας στη Γάζα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), περίπου το 84% των εγκαταστάσεων υγείας έχει υποστεί ζημιές ή καταστροφές από τον Οκτώβριο του 2023. Πολλοί γιατροί αναγκάζονται πλέον να εργάζονται σε αυτοσχέδιες κλινικές μέσα σε σκηνές, στερούμενοι βασικών μέσων αποστείρωσης. Για ανθρώπους όπως ο Murad Haji, η καθημερινότητα είναι ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης, όπου ακόμα και ο πόνος στα δόντια γίνεται ένα δυσεπίλυτο δίλημμα ζωής και θανάτου.