Στη Γάζα, η πραγματική ανασυγκρότηση ενός κατεστραμμένου σπιτιού φαντάζει ως ένα μακρινό όνειρο, αναγκάζοντας τους κατοίκους να καταφεύγουν σε καινοτόμες, αλλά και αυτοσχέδιες λύσεις. Ο Μοχάμεντ αλ-Τζάντμπα, κάτοικος της Γάζας, επιχειρεί να ξαναχτίσει το τετραώροφο σπίτι του, το οποίο μετατράπηκε σε ερείπια από τον πόλεμο, χρησιμοποιώντας πέτρες από τα συντρίμμια και λάσπη για να γεμίσει τα κενά. Ζώντας με την δεκαμελή οικογένειά του σε σκηνές μετά την κατάπαυση του πυρός τον Οκτώβριο, ο αλ-Τζάντμπα αποφάσισε να δημιουργήσει ένα πιο σταθερό κατάλυμα, αντιμετωπίζοντας την έλλειψη βασικών υλικών όπως το τσιμέντο, εξαιτίας των αυστηρών ισραηλινών περιορισμών στις εισαγωγές.
Η διαδικασία ανέγερσης ξεκίνησε με την κατασκευή ενός μικρού δωματίου, το οποίο σταδιακά επεκτάθηκε σε ένα μικρό σπίτι με υπνοδωμάτιο, σαλόνι, κουζίνα και μπάνιο. Ο αλ-Τζάντμπα συγκεντρώνει σίδερα, σκελετούς παραθύρων και πόρτων από τα ερείπια του παλιού του σπιτιού, ενώ η λάσπη λειτουργεί ως συνδετικό υλικό. Ωστόσο, η έλλειψη αχύρου, απαραίτητου για την αντοχή του μίγματος λάσπης, τον οδήγησε σε μια ασυνήθιστη λύση: τη συλλογή ανθρώπινων μαλλιών από κομμωτήρια, τα οποία, σε συνδυασμό με πέτρες και λάσπη, δημιουργούν ανθεκτικούς τοίχους. Η ασφάλεια αποτελεί πρωταρχικό μέλημα, καθώς πυροβολισμοί από ισραηλινές δυνάμεις βρίσκονται σε κοντινή απόσταση, με την πρόσφατη τραυματισμό της μητέρας του από σφαίρα να επιταχύνει τις εργασίες.
Η ανασυγκρότηση της Γάζας, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ, απαιτεί 70 δισεκατομμύρια δολάρια, με 92% των κατοικιών να έχουν υποστεί ζημιές ή να έχουν καταστραφεί. Αν και απαιτούνται 20 δισεκατομμύρια δολάρια για την αρχική αποκατάσταση, καμία μεγάλης κλίμακας ανασυγκρότηση δεν έχει ξεκινήσει, λόγω των συνεχιζόμενων ισραηλινών περιορισμών. Ως εκ τούτου, οι Παλαιστίνιοι εστιάζουν στην μερική αποκατάσταση, μετατρέποντας κατεστραμμένα κτίρια σε προσωρινά κατοικήσιμες κατοικίες. Ο Μουάθ Χουμείντ, μηχανικός έργων σε συνεργασία με το UNDP, τονίζει ότι αυτό το μοντέλο δεν είναι ιδανικό, αλλά το μόνο εφικτό, καθώς υλικά όπως τσιμέντο και χάλυβδας δεν υπάρχουν σε επαρκείς ποσότητες.
Το UNDP έχει συμβάλει στην αποκατάσταση άνω των 230 κατοικιών, ωφελώντας περισσότερους από χίλια άτομα, παρά τις προκλήσεις της χρήσης τοπικών υλικών. Επίσης, αντιμετωπίστηκε κρίση ρευστότητας, με το κόστος ανάληψης μετρητών να φτάνει το 30%. Ωστόσο, οι παρεμβάσεις αυτές παραμένουν προσωρινές, μειώνοντας την ταλαιπωρία, αλλά όχι αποτελώντας μόνιμη λύση. Ο Αμπντέλ Νάσερ αλ-Τζαλουζί από τη Χαν Γιούνις, του οποίου το σπίτι έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, βρήκε προσωρινή λύση μέσω του UNDP, χρησιμοποιώντας μουσαμάδες αντί για πόρτες και παράθυρα. Παρά την ευγνωμοσύνη του, αναγνωρίζει ότι οι προσωρινές λύσεις, όπως ο μουσαμάς και το ξύλο, δεν αντέχουν στον χρόνο, οδηγώντας σε έναν κύκλο επαναλαμβανόμενων εξόδων. Η έλλειψη υποδομών, όπως ηλεκτρικό ρεύμα και αποχέτευση, επιδεινώνει την κατάσταση, καθιστώντας τα κατεστραμμένα σπίτια σχεδόν ακατοίκητα. Για τον αλ-Τζαλουζί, η πραγματική λύση απαιτεί πολιτική βούληση, πόρους και εξοπλισμό για την ανοικοδόμηση της Γάζας.
