Το ρουμάνικο ποδόσφαιρο πενθεί την απώλεια ενός από τα μεγαλύτερα ταλέντα του, του Μίρτσεα Λουτσέσκου, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών. Ο θάνατός του επιβεβαιώθηκε από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Επείγουσας Περίθαλψης του Βουκουρεστίου, όπου νοσηλευόταν αφότου υπέστη καρδιακή προσβολή την Παρασκευή.

Ο Λουτσέσκου, ένας από τους πιο επιτυχημένους προπονητές και παίκτες στην ιστορία της Ρουμανίας, υπήρξε πρότυπο για γενιές. Ήταν ο πρώτος που οδήγησε την εθνική ομάδα της χώρας σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1984, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στο ρουμανικό ποδόσφαιρο.
Γεννημένος στο Βουκουρέστι στις 29 Ιουλίου 1945, ο Λουτσέσκου διέγραψε μια μακρά και λαμπρή καριέρα, αρχικά ως παίκτης και στη συνέχεια ως προπονητής. Την Πέμπτη, αποχώρησε από τη δεύτερη θητεία του στην εθνική ομάδα, μετά την αποτυχία πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο, εξαιτίας της κατάστασης της υγείας του. Μόλις τρεις ημέρες νωρίτερα, η Ρουμανία είχε χάσει την ευκαιρία για πρόκριση στον αγώνα μπαράζ εναντίον της Turkiye.

Ως παίκτης, ο Λουτσέσκου είχε την τιμή να φορέσει το περιβραχιόνιο της εθνικής του ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970. Η προπονητική του πορεία, που διήρκεσε σχεδόν μισό αιώνα, σημάδεψε την εξέλιξη του ποδοσφαίρου στην Ανατολική Ευρώπη, ειδικά μετά την πτώση του κομμουνισμού και τις γεωπολιτικές αναταραχές που ακολούθησαν, όπως ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Για 12 χρόνια, ο Λουτσέσκου διετέλεσε προπονητής της Shakhtar Donetsk, όπου με την υποστήριξη του δισεκατομμυριούχου Rinat Akhmetov, δημιούργησε μια ομάδα γεμάτη ανερχόμενα ταλέντα από τη Βραζιλία. Με αυτήν, καθιερώθηκε ως σταθερός θαμώνας του Champions League και κατέκτησε το UEFA Cup το 2009. Όταν ο Λουτσέσκου αποχώρησε το 2016, η Shakhtar είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει την πόλη Ντονέτσκ, στην ανατολική Ουκρανία, λόγω της κατάληψης από αυτονομιστές υποστηριζόμενους από τη Ρωσία.
Οι μεταγενέστερες μετακινήσεις του στη ρωσική Zenit St Petersburg και στην ουκρανική Dynamo Kyiv, τη μισητή αντίπαλο της Shakhtar, δεν έτυχαν θερμής υποδοχής από τους οπαδούς της Shakhtar. Διεθνώς, ο Λουτσέσκου είχε εργαστεί και ως προπονητής της Turkiye και της Ρουμανίας. Η δεύτερη θητεία του με τη Ρουμανία ξεκίνησε το 2024, 38 χρόνια μετά την πρώτη του αποχώρηση από την εθνική ομάδα.
Στην Ιταλία, προπόνησε τις Pisa, Brescia, Reggiana και Inter Milan, όπου η θητεία του, αν και χαρακτηρίστηκε από εναλλαγές, άφησε άριστες εντυπώσεις, ιδιαίτερα στη Brescia. Η ομάδα του εκεί είχε αποκληθεί “Brescia Romeno”, μετά την απόκτηση τεσσάρων Ρουμάνων παικτών, μεταξύ των οποίων και ο Gheorghe Hagi, ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές της Ρουμανίας, κατά τη διάρκεια των θητειών του σε Barcelona και Real Madrid.
Η UEFA, μέσω του προέδρου της Aleksander Ceferin, εξήρε τον Λουτσέσκου ως “έναν από τους πραγματικούς αυθεντικούς του αθλήματος – έναν άνθρωπο με σπάνια ποδοσφαιρική ευφυΐα, αξιοσημείωτη αξιοπρέπεια και πάθος”. Οι πρώην ομάδες του, από τη Ρουμανία και την Ιταλία έως την Turkiye και την Ουκρανία, εξέφρασαν τα συλλυπητήριά τους. Η Shakhtar Donetsk, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι ο Λουτσέσκου κατέχει το ρεκόρ για τις περισσότερες σεζόν, αγώνες και τίτλους, όντας ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου. Ακόμη και η Galatasaray, πρώην ομάδα του, τον αποχαιρέτησε με τη φράση “Αναπαύσου εν ειρήνη Luce, δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.”