Η κλιματική κρίση και η αλόγιστη διαχείριση των φυσικών πόρων οδηγούν τον πλανήτη σε μια άνευ προηγουμένου περιβαλλοντική πρόκληση: το φαινόμενο της «ξηρασίας των ηπείρων». Σύμφωνα με έκθεση της World Bank από το 2025, η ανθρωπότητα χάνει ετησίως περίπου 324 τρισεκατομμύρια λίτρα γλυκού νερού, ποσότητα ικανή να καλύψει τις ανάγκες 280 εκατομμυρίων ανθρώπων. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας στις 17 Ιουνίου, το Al Jazeera ανέλυσε δορυφορικές εικόνες από 10 χαρακτηριστικές περιπτώσεις λιμνών, ποταμών και φραγμάτων που εξαφανίζονται.
Στη Νότια Αμερική, ο ποταμός Parana στην Αργεντινή παρουσιάζει ανησυχητική εικόνα, με τα επίπεδα των υδάτων στο λιμάνι του Rosario να έχουν υποχωρήσει λόγω παρατεταμένων περιόδων ξηρασίας, επηρεάζοντας τις εξαγωγές σιτηρών και την παραγωγή ενέργειας στο φράγμα Itaipu. Αντίστοιχα, η λίμνη Poope στη Βολιβία έχει μετατραπεί σε αλυκή, καταστρέφοντας τους βιοποριστικούς πόρους των ιθαγενών Uru. Στην Αφρική, η λίμνη Ngami στη Μποτσουάνα και η περιοχή Ambovombe στη Μαδαγασκά υποφέρουν από τις εναλλαγές της ξηρασίας, ενώ η λίμνη Faguibine στο Μάλι έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
Στην Ασία, η λίμνη Urmia στο Ιράν έχει συρρικνωθεί σε λιγότερο από το 10% της αρχικής της έκτασης, ενώ στη Μέση Ανατολή, οι βάλτοι al-Chibayish στο Ιράκ παλεύουν για την επιβίωσή τους παρά τις προσπάθειες αποκατάστασης. Στο Ουζμπεκιστάν, η νότια Αράλη αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά εγκλήματα του ανθρώπου, έχοντας χάσει το 90% του όγκου της. Τέλος, στις Ηνωμένες Πολιτείες, η λίμνη Mead, η μεγαλύτερη τεχνητή δεξαμενή της χώρας στα σύνορα της Νεβάδα και της Αριζόνα, παρουσιάζει δραματική πτώση της στάθμης των υδάτων, η οποία αποκαλύπτει τις επιπτώσεις της υπερκατανάλωσης και της κλιματικής αλλαγής.
