Δύο μήνες έχουν περάσει από την έναρξη των πρώτων αεροπορικών επιδρομών των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ κατά της Τεχεράνης, μια περίοδος που έχει αλλάξει ριζικά την καθημερινότητα για περισσότερους από 90 εκατομμύρια Ιρανούς. Παρά το σφοδρό πλήγμα στη χώρα, η δομή της εξουσίας παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη, με τους σκληροπυρηνικούς να εδραιώνουν τη θέση τους. Η φράση-κλειδί για την τρέχουσα κατάσταση είναι ο ιρανικός πόλεμος, ο οποίος συνεχίζεται χωρίς σαφή ορίζοντα τερματισμού.

Μετά τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη Αγιατολάχ Ali Khamenei, η διαδοχή από τον γιο του, Mojtaba Khamenei, επικυρώθηκε άμεσα από το ιερατικό συμβούλιο, διασφαλίζοντας τη συνέχεια του θεοκρατικού καθεστώτος. Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) διατηρούν τον πλήρη έλεγχο των στρατιωτικών επιχειρήσεων και των φυσικών πόρων της χώρας, ενώ η δικαιοσύνη συνεχίζει τις εκτελέσεις και τις συλλήψεις αντιφρονούντων. Στο μέτωπο της διπλωματίας, ο πρόεδρος Masoud Pezeshkian παραμένει στο περιθώριο, ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, επιμένει στις αξιώσεις του, τις οποίες η Τεχεράνη απορρίπτει ως απόπειρα συνθηκολόγησης.

Η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε κατάρρευση, με τον πληθωρισμό να καλπάζει και εκατομμύρια θέσεις εργασίας να έχουν χαθεί. Η επιβολή περιορισμών στο διαδίκτυο για 60 συνεχόμενες ημέρες έχει εντείνει τη δυσαρέσκεια των πολιτών, ενώ η κυβέρνηση επιχειρεί να διαχειριστεί τις ελλείψεις βασικών αγαθών επιστρέφοντας σε αμφιλεγόμενες πρακτικές επιδοτούμενου συναλλάγματος. Την ίδια στιγμή, στους δρόμους της Τεχεράνης και άλλων πόλεων, η παρουσία ενόπλων και παραστρατιωτικών δυνάμεων, όπως οι Hashd al-Shaabi από το Ιράκ, αποτελεί πλέον μόνιμη εικόνα, υπογραμμίζοντας το βαρύ κλίμα ασφαλείας που επικρατεί.