Μια πολύμηνη έρευνα του Al Jazeera αποκαλύπτει ότι η φράση-κλειδί **διεθνής εφοδιαστική αλυσίδα όπλων** δεν είναι απλώς ένας θεωρητικός όρος, αλλά η κινητήριος δύναμη που επέτρεψε στο Ισραήλ να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του στη Γάζα. Στοιχεία της Ισραηλινής Αρχής Φορολογίας (ITA) για την περίοδο 2022-2025 καταδεικνύουν ότι τουλάχιστον 51 χώρες και αυτοδιοικούμενες επικράτειες συνέχισαν να αποστέλλουν στρατιωτικό υλικό στο Ισραήλ, ακόμη και μετά την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ICJ) τον Ιανουάριο του 2024, η οποία αναγνώρισε τον κίνδυνο γενοκτονίας.
Μεταξύ Οκτωβρίου 2023 και Οκτωβρίου 2025, καταγράφηκαν 2.603 φορτία στρατιωτικού υλικού, αξίας 3,22 δισεκατομμυρίων σέκελ (περίπου 885,6 εκατομμύρια δολάρια). Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι το 91% της αξίας αυτών των εισαγωγών καταγράφηκε μετά την προειδοποίηση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Οι πέντε μεγαλύτεροι προμηθευτές —οι ΗΠΑ, η Ινδία, η Ρουμανία, η Taiwan και η Czech Republic— εμφάνισαν αυξημένες αποστολές κατά τη διάρκεια της σύρραξης.
Παρά τις δημόσιες δηλώσεις περί περιορισμών ή εμπάργκο από ορισμένα κράτη, τα δεδομένα δείχνουν ότι η ροή εξοπλισμού δεν σταμάτησε. Ακόμη και μετά την εκεχειρία του Οκτωβρίου 2025, το Ισραήλ παρέλαβε πρόσθετο στρατιωτικό εξοπλισμό αξίας 324,9 εκατομμυρίων σέκελ. Νομικοί εμπειρογνώμονες, όπως ο Gerhard Kemp από το University of the West of England, τονίζουν ότι τα κράτη που συνεχίζουν τις εξαγωγές όπλων ενδέχεται να είναι συνένοχα σε διεθνή εγκλήματα, καθώς φέρουν νομική υποχρέωση όχι μόνο να τιμωρούν τη γενοκτονία, αλλά και να την αποτρέπουν. Η έρευνα φωτίζει μια σκοτεινή πραγματικότητα όπου η πολιτική ρητορική έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την πρακτική των εξοπλιστικών συμβάσεων.
