Η συζήτηση για το Brexit επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο της βρετανικής πολιτικής σκηνής, σε μια περίοδο που ο Πρωθυπουργός Keir Starmer βλέπει τη δημοφιλία του να κάμπτεται μετά τις βαριές απώλειες του Εργατικού Κόμματος στις τοπικές εκλογές των αρχών Μαΐου. Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να καθησυχάσει τους πολίτες, η οικονομική δυσπραγία και τα προβλήματα στις εμπορικές συναλλαγές αναζωπυρώνουν το αίτημα για μια νέα σχέση με την Ευρώπη.
Στο Λονδίνο, ο Johnny Skates, ιδιοκτήτης πάγκου με δίσκους στο Lambeth, βιώνει καθημερινά τις συνέπειες της αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. «Παλαιότερα μπορούσα να ταξιδέψω στην Ευρώπη για να παίξω μουσική χωρίς περιορισμούς. Τώρα πρέπει να δηλώνω την αξία των δίσκων μου, διαφορετικά φορολογούμαι, καθώς θεωρείται ότι πρόκειται για εμπορεύματα», δηλώνει ο 66χρονος. Αντίστοιχα, στην ίδια περιοχή, ο 29χρονος Noufal, εργαζόμενος σε κατάστημα ειδών σπιτιού, υπογραμμίζει πως η γραφειοκρατία στα σύνορα έχει εκτοξεύσει το κόστος logistics και τις τιμές των προϊόντων.
Στο εσωτερικό του Εργατικού Κόμματος, οι φωνές διχάζονται. Ενώ στελέχη όπως ο Wes Streeting χαρακτηρίζουν το Brexit ως «καταστροφικό λάθος», άλλοι, όπως ο αναπληρωτής Πρωθυπουργός David Lammy, αποφεύγουν να τοποθετηθούν για το ενδεχόμενο επανασύνδεσης. Την ίδια στιγμή, ο δήμαρχος του Greater Manchester, Andy Burnham, προετοιμάζεται για μια κρίσιμη αναπληρωματική εκλογή, αναγνωρίζοντας ότι το Brexit υπήρξε επιζήμιο για τη χώρα.
Ο καθηγητής Jonathan Portes από το King’s College London επισημαίνει το παράδοξο της κατάστασης: οι αρνητικές επιπτώσεις του Brexit, όπως η αύξηση της μετανάστευσης, τροφοδοτούν την άνοδο του κόμματος Reform UK, το οποίο είναι έντονα αντιευρωπαϊκό. Από την πλευρά του, ο Piers Ludlow, καθηγητής στο London School of Economics, εκτιμά ότι η βρετανική κοινωνία παραμένει βαθιά διχασμένη, με τα τραύματα της τελευταίας δεκαετίας να είναι ακόμα νωπά. «Μια επιστροφή στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα ήταν μια αργή, επίπονη και πολιτικά δαπανηρή διαδικασία», καταλήγει.
