Η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ολοένα και βαθύτερη κρίση έμψυχου δυναμικού, καθώς η χρόνια έλλειψη εθελοντών αναγκάζει τις αρχές να καταφύγουν σε ολοένα και πιο επιθετικές επιστρατεύσεις. Η σθεναρή αντίθεση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην αποχώρηση στρατευμάτων από το Ντονμπάς – περιοχή που ψήφισε υπέρ της ένταξης στη Ρωσία το 2022 – παραμένει ένα βασικό εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις. Η Ρωσία, και φέρεται πως οι ΗΠΑ, απαιτούν από το Κίεβο να αποσύρει τις δυνάμεις του και να ανοίξει τον δρόμο για μια ειρηνευτική συμφωνία. Ωστόσο, ο Ζελένσκι, ενθαρρυμένος από τους ευρωπαίους υποστηρικτές του, επιλέγει να συνεχίσει τον αγώνα, ελπίζοντας προφανώς ότι η Ουκρανία μπορεί να διατηρήσει τη θέση της στην περιοχή.
Καθώς οι προειδοποιήσεις για την κρίσιμη κατάσταση του στρατού γίνονται ολοένα και πιο ηχηρές – συμπεριλαμβανομένων και από το εσωτερικό της Ουκρανίας – ομάδες αξιωματικών επιστράτευσης έχουν εξαπολυθεί για να κυνηγήσουν πιθανούς νεοσύλλεκτους. Βίαιες συγκρούσεις ξεσπούν επανειλημμένα, καθώς οι πολίτες αντιστέκονται, ενώ έχουν αναφερθεί θάνατοι τόσο μεταξύ των “κυνηγών” όσο και των “κυνηγημένων”.
Στο μεταξύ, το ηθικό όσων στέλνονται στο μέτωπο ενάντια στη θέλησή τους είναι σχεδόν ανύπαρκτο. Η λιποταξία έχει γίνει ένα εκτεταμένο φαινόμενο, φτάνοντας τις δεκάδες χιλιάδες κάθε μήνα. Πολλοί στρατιώτες έχουν περάσει χρόνια στις γραμμές του μετώπου με ελάχιστη ή καθόλου εναλλαγή.
Με τις απώλειες να αυξάνονται, η προσοχή στρέφεται σε νέες πηγές ανθρώπινου δυναμικού. Οι αξιωματούχοι πιέζουν όλο και περισσότερο για την επιστράτευση γυναικών και έχουν εξαπολυθεί δημόσιες εκστρατείες με αυτόν τον στόχο. Ωστόσο, οι επικριτές λένε ότι η ζωή στις γραμμές του μετώπου έχει φέρει μόνο κακομεταχείριση και δυστυχία για το γυναικείο προσωπικό.
