Η Ισπανία κατηγόρησε την Ιταλία και τη Γερμανία ότι “υπονομεύουν την αλληλεγγύη της ΕΕ” μετά τον αποκλεισμό της από μια άτυπη προ-συνόδου που συγκλήθηκε από την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι και τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, με στόχο τον σχεδιασμό του οικονομικού μέλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κλειστή συνάντηση έλαβε χώρα την Πέμπτη στο κάστρο Alden Biesen του Βελγίου, με οικοδεσπότες την κα. Μελόνι, τον κ. Μερτς και τον Βέλγο πρωθυπουργό Μπαρτ Ντε Βέβερ. Συμμετείχαν δεκαεννέα χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Ολλανδίας και της Ουγγαρίας. Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ήταν επίσης παρούσα. Η Ισπανία ήταν η μόνη μεγάλη δύναμη της ΕΕ που αποκλείστηκε.
Κυβερνητικές πηγές στη Μαδρίτη δήλωσαν στα μέσα ενημέρωσης ότι είχαν διαμαρτυρηθεί στη Ρώμη για τον αποκλεισμό, όχι για να ζητήσουν πρόσκληση, αλλά για να υποστηρίξουν ότι τέτοιες “παράπλευρες συμφωνίες” “απομακρύνουν τις λύσεις” αντί να φέρνουν την Ευρώπη πιο κοντά.
Η ατζέντα, όπως περιγράφηκε σε ένα κοινό ιταλο-γερμανο-βελγικό έγγραφο, επικεντρώθηκε σε διάφορες προτεραιότητες, όπως η ολοκλήρωση της Ενιαίας Αγοράς, η απλοποίηση της νομοθεσίας, η μείωση των τιμών ενέργειας και μια “φιλόδοξη και ρεαλιστική” εμπορική πολιτική. Οι ηγέτες συζήτησαν επίσης την αναθεώρηση των χρεώσεων εκπομπών και τις πρωτοβουλίες βιομηχανικής επανεκκίνησης. Οι συμμετέχοντες συμφώνησαν να επανασυνέλθουν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Μάρτιο.
Η Ισπανία έχει προηγουμένως εκφράσει την υποστήριξή της σε πολιτικές που έρχονται σε αντίθεση με τις ιταλο-γερμανικές προτάσεις, όπως τα ευρωομόλογα, οι προτιμήσεις προμηθειών “Made in Europe”, και η πιο αργή εφαρμογή μιας εμπορικής συμφωνίας μεταξύ της ΕΕ και του μπλοκ Mercosur της Νότιας Αμερικής, η οποία στοχεύει στη δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου με 700 εκατομμύρια καταναλωτές.
Η ιταλο-γερμανική ώθηση έρχεται σε μια εποχή που η ΕΕ αντιμετωπίζει επικείμενη βιομηχανική παρακμή. Αξιωματούχοι σημειώνουν ότι οι τρεις πυλώνες που στηρίζουν το μετα-ψυχροπολεμικό μοντέλο της Ευρώπης – φθηνή ρωσική ενέργεια, ανοιχτή πρόσβαση στην Κίνα και την ομπρέλα ασφαλείας των ΗΠΑ – έχουν καταρρεύσει.
Οι πιο ενεργοβόρες βιομηχανίες της ΕΕ αντιμετωπίζουν πλέον δομικά υψηλότερο κόστος από ό,τι πριν από τη σύγκρουση στην Ουκρανία. Ο χημικός κλάδος έχει χάσει 20.000 θέσεις εργασίας, ενώ η παραγωγικότητα της εργασίας έχει υποχωρήσει στο 78,5% των επιπέδων των ΗΠΑ, σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής.