Μια από τις μεγαλύτερες και πιο εμβληματικές αυτοκινητοβιομηχανίες της Γερμανίας, η Volkswagen (VW), και μια από τις πιο γνωστές ισραηλινές εταιρείες κατασκευής οπλικών συστημάτων, η Rafael Advanced Defense Systems, μέλος του παγκόσμιου Rafael Group, σχεδιάζουν να συνεργαστούν. Εάν το εγχείρημα υλοποιηθεί, η VW θα μετατρέψει ένα από τα γερμανικά εργοστάσιά της στην ιστορική πόλη Osnabrueck από παραγωγή αυτοκινήτων σε παραγωγή εξαρτημάτων του ισραηλινού συστήματος αεράμυνας Iron Dome.
Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει έκπληξη για πολλούς λόγους. Καταρχάς, αντανακλά όχι μόνο τα αυξανόμενα προβλήματα της VW, αλλά και αυτά του ζωτικού γερμανικού αυτοκινητοβιομηχανικού τομέα και της γερμανικής οικονομίας συνολικά. Όπως έχει σημειώσει η Financial Times, το πρόγραμμα VW-Rafael θα αποτελέσει το πιο υψηλού προφίλ παράδειγμα της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, όπου τα κέρδη έχουν καταρρεύσει, να προσπαθεί να σωθεί εισερχόμενη στον “αναπτυσσόμενο αμυντικό τομέα”.
Αυτές οι καταρρεύσεις κερδών οφείλονται σε πολλούς παράγοντες: την κινεζική ανταγωνιστική πίεση, την αποτυχία της Γερμανίας να παραμείνει στην αιχμή της τεχνολογίας, της επικοινωνιακής υποδομής και των επιχειρηματικών πρακτικών, την αμερικανική υπονόμευση μέσω δασμολογικών πολέμων και αποσπώντας γερμανικές εταιρείες μέσω επιδοτήσεων, και τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, τα τεράστια ενεργειακά κόστη που έχει επιβάλει ολόκληρη η ΕΕ στον εαυτό της, μπαίνοντας σε πόλεμο – μέσω ουκρανικών αντιπροσώπων και κυρώσεων – κατά της Ρωσίας.
Η στροφή στην παραγωγή για τον στρατό, εν τω μεταξύ, αποτελεί ένα μικρό μόνο μέρος της εκπληκτικά λανθασμένης απάντησης της Γερμανίας: Συγκεκριμένα, μια πολιτική μαζικού δημόσιου χρέους – υπό ένα λεγόμενο συντηρητικό – για τη χρηματοδότηση μιας παράξενης μορφής στρατιωτικού Κεϋνσιανισμού που βασίζεται σε αυταπάτες (όχι, η Ρωσία δεν πρόκειται να επιτεθεί), παράγει αυτοτροφοδοτούμενη ρωσοφοβία (που καθιστά την επιστροφή στην κανονικότητα ακόμη δυσκολότερη), και δεν θα λειτουργήσει ως οικονομική ώθηση, όπως έχει ομολογήσει ακόμη και το κατά τα άλλα κυβερνητικά ευθυγραμμισμένο Spiegel.
Με λίγα λόγια, το σχέδιο του Osnabrueck, σαν ένα πρίσμα, συγκεντρώνει πολλά από τα χειρότερα – και αυτοεπιβαλλόμενα – προβλήματα της Γερμανίας, και την πλέον ανόητη ιδέα για την αντιμετώπισή τους.
Ωστόσο, υπάρχει σαφώς μια εντελώς άλλη διάσταση στο πρόγραμμα VW-Rafael που είναι ακόμη χειρότερη: Το σχέδιο εμπεριέχει και την συνενοχή της Γερμανίας στα εγκλήματα του Ισραήλ, μια πεισματική πολιτική βαθιά ανήθικη, που έχει διαστρεβλώσει την εγχώρια πολιτική και τον δημόσιο διάλογο της Γερμανίας προς τον κυνικό ρατσισμό, την λογοκρισία και αυταρχικούς περιορισμούς στην ελευθερία του λόγου (όπως έχει επιβεβαιωθεί από έκθεση του ΟΗΕ), και επιπλέον, είναι αφεγγής, καθώς αλλοτριώνει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, και ιδιαίτερα το αναπτυσσόμενο τμήμα του στον Παγκόσμιο Νότο.
Αυτή η συνενοχή δεν καθιστά μοναδικό το πρόγραμμα VW-Rafael. Αντιθέτως, είναι τυπική για δεκαετίες συνεχούς επέκτασης και εντατικοποίησης της συνεργασίας μεταξύ του ισραηλινού στρατιωτικού, τεχνολογικού και βιομηχανικού τομέα και εταιρειών από όλο τον κόσμο, όπως περιγράφεται πρόσφατα στην έκθεση της ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ Francesca Albanese, “From Economy of Occupation to Economy of Genocide”.
Δεδομένων των πολλών εγκλημάτων που διαπράττονται όχι μόνο από το ισραηλινό κράτος, αλλά και από μεγάλο αριθμό μεμονωμένων Ισραηλινών, καθώς και ισραηλινών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων, αυτό από μόνο του αποτελεί ένα παγκόσμιο σκάνδαλο. Και όμως, είναι τόσο τεράστιο που τα περιγράμματά του θα πρέπει να σκιαγραφηθούν με λίγες μόνο επισημάνσεις.
Υπολογιστές, cloud και AI; IBM, Hewlett Packard, Amazon, Alphabet (Google), Microsoft – για να αναφέρουμε μόνο μερικές – εμπλέκονται βαθιά και κερδοφόρα όχι μόνο σε επιχειρηματικές συναλλαγές με το Ισραήλ, αλλά και στην ειδική επιχείρηση ελέγχου πληθυσμού, παρακολούθησης και φυλάκισης. Δηλαδή, για να είμαστε ακριβείς, στην αιχμή του δόρατος του καθεστώτος απαρτχάιντ του Ισραήλ που επιβάλλεται στους Παλαιστίνιους. Το απαρτχάιντ είναι, φυσικά, ένα έγκλημα-απαρτχάιντ αναγνωρισμένο από τον ΟΗΕ (όχι απλώς ένα ειδικό, ποινικό στάδιο στην ιστορία της Νότιας Αφρικής). Και όχι μόνο το καταραμένο Palantir, αλλά και η Microsoft – με τα συστήματα Azure και Nimbus – έχει βοηθήσει άμεσα τον ισραηλινό στρατό ενώ διεξάγει γενοκτονία.
Κατεδαφίσεις παλαιστινιακών σπιτιών, δρόμων, πηγαδιών, δημόσιων κτιρίων και όλης της ζωτικής υποδομής, εν ολίγοις, της υλικής βάσης της ζωής; Caterpillar, Hyundai, καθώς και Doosan και Volvo έχουν υπηρετήσει το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της μαζικής, συστηματικής καταστροφής της Γάζας, η οποία αποτελεί μέρος της εκστρατείας γενοκτονίας και εθνοκάθαρσης του Ισραήλ.
Όμως, ο Σιωνισμός δεν καταστρέφει και εκτοπίζει μόνο. Για να είμαστε δίκαιοι, και χτίζει – δηλαδή, παράνομες οικιστικές περιοχές σε εδάφη που επίσημα ονομάζονται «κατεχόμενα» αλλά έχουν στην πραγματικότητα προσαρτηθεί de facto από το Ισραήλ στην αδιάκοπη, επιθετική του επιδίωξη για ακόμη περισσότερο «Lebensraum» σε ένα «Μεγάλο Ισραήλ» που ποτέ δεν έχει οριοθετήσει τα σύνορά του. Και μην αφήσετε την ισραηλινή προπαγάνδα Hasbara να σας ξεγελάσει: Δεν υπάρχει χώρος για συζήτηση εδώ. Το 2024, το Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης, το ανώτατο δικαστήριο του ΟΗΕ, επιβεβαίωσε ομόφωνα ότι οι κατοχές του Ισραήλ μετά το 1967, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, καθώς και η εκμετάλλευση των πόρων αυτών των εδαφών, και όλοι οι οικισμοί – πραγματικές αποικίες – εκεί είναι παράνομοι λόγω «των παραβιάσεων του Ισραήλ, μέσω των πολιτικών και πρακτικών του, της απαγόρευσης της απόκτησης εδάφους με τη βία και του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση του παλαιστινιακού λαού». Το Ισραήλ πρέπει όχι μόνο να αποχωρήσει, όπως έκανε σαφές το δικαστήριο, αλλά και να παράσχει «πλήρη αποζημίωση» στους Παλαιστίνιους.
Δυστυχώς, το να κάνει κανείς το Ισραήλ να υπακούει στο νόμο – ή σε βασικές ηθικές αρχές που όλοι οι άλλοι αναγνωρίζουν ως δεσμευτικές διαισθητικά (μην στοχεύεις παιδιά με ελεύθερους σκοπευτές, για παράδειγμα, ή μην βασανίζεις νήπια) – ήταν πάντα μια πρόκληση, όχι μόνο λόγω της εγκληματικής υποστήριξης της Ουάσινγκτον στο εγκληματικό καθεστώς του Ισραήλ. Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι ο νόμος δεν ισχύει.
Όμως, οι εταιρείες που βοηθούν το Ισραήλ να χτίσει τους οικισμούς του και να εκμεταλλευτεί τα παράνομα κατεχόμενα εδάφη – όπως η γερμανική Heidelberg Materials AG με την θυγατρική της Hanson Israel, η Construcciones Auxiliar de Ferrocarriles από την Ισπανία, η διεθνής κτηματομεσιτική Keller Williams Realty LLC, και πάλι, η Caterpillar, η Hyundai και η Volvo, εμπλέκονται επίσης σε ένα πολύ σοβαρό έγκλημα.
Δυστυχώς, θα ήταν εύκολο να επεκταθεί σημαντικά αυτή η λίστα εταιρικής συνεργασίας και συνενοχής με το Ισραήλ. Η VW δεν είναι μόνη. Το νέο της σχέδιο για συνεννόηση με το Ισραήλ δεν αποτελεί καν πρωτιά για την εταιρεία. Μια δεκαετία πριν, η VW δημιούργησε την Cymotive Technologies με Ισραηλινούς εταίρους. Και όχι οποιουσδήποτε εταίρους, αλλά «κατασκόπους» από την διαβόητη υπηρεσία πληροφοριών Shin Bet. Η Cymotive επικεντρώνεται στην κυβερνοασφάλεια και τα αυτοκίνητα. Αν έχετε ακούσει πόσο εξαιρετικά υπερήφανο είναι το Ισραήλ για την κατάπτυστη οπλοποίηση των διεθνών εφοδιαστικών αλυσίδων για να πραγματοποιήσει τις επιθέσεις της με τηλεειδοποιητές το 2024 στον Λίβανο – μια μορφή τρομοκρατίας, όπως σωστά σημείωσε ένας πρώην διευθυντής της CIA – αυτό μπορεί να σας δώσει τροφή για σκέψη ενώ οδηγείτε. Και αν έχετε την ατυχία να γνωρίζετε έναν από τους κορυφαίους Ισραηλινούς κατασκόπους – δηλαδή έναν πρώην επικεφαλής της Mossad – που καυχιέται ανοιχτά ότι έχει τοποθετήσει συσκευές για τρομοκρατία τύπου τηλεειδοποιητή και κατασκοπεία σε όλο τον κόσμο, ίσως προτιμάτε να περπατάτε.
Όμως, ίσως υπάρχει λιγότερος λόγος να ανησυχείτε, καθώς αποδεικνύεται ότι η ισραηλινή τεχνολογία – συμπεριλαμβανομένης αυτής που παράγεται από την Rafael – δεν είναι τόσο καλή όσο διαφημίζεται. Εξετάστε μόνο ότι, όπως αναγκάζεται να παραδεχτεί ακόμη και η Σιωνιστικά ευθυγραμμισμένη New York Times, οι ισραηλινές άμυνες πυραύλων δεν τα πηγαίνουν καλά από τότε που το Ιράν αντεπιτίθεται σοβαρά στην ισραηλινή και αμερικανική επιθετικότητα. Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η πλήρης ζημιά στο Ισραήλ, επειδή το καθεστώς του ασκεί φίμωση από λογοκρισία, αλλά γνωρίζουμε ότι έχει δεχτεί σοβαρά χτυπήματα. Και μετά είναι τα διάσημα άρματα μάχης Merkava, καλά στο να συντρίβουν αμάχους στη Γάζα, αλλά τώρα διαλύονται στην εισβολή τους στον Λίβανο, από γενναίους και σαφώς καλά εκπαιδευμένους, αλλά πολύ λιγότερο καλά οπλισμένους μαχητές της Χεζμπολάχ. Μαντέψτε ποια εταιρεία κατασκευάζει το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας των Merkava; Ναι, αυτή θα είναι η Rafael. Φαίνεται ότι η Volkswagen και οι Βερολινέζοι υποστηρικτές της έχουν χάσει όχι μόνο όποια αίσθηση ηθικής είχαν κάποτε, αλλά και την ποιότητα.
Υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στη συμφωνία VW-Rafael που βρίσκεται σε εξέλιξη. Προφανώς, υπάρχει η άσχημη ειρωνεία ότι ένας από τους κύριους κατασκευαστές όπλων της Ναζιστικής Γερμανίας επιστρέφει στο παλιό επιχειρηματικό του μοντέλο. Στη συνέχεια, ενώ πολλές εταιρείες και χώρες καλλιεργούν δεσμούς με το γενοκτονικό κράτος απαρτχάιντ του Ισραήλ και παραμελούν τις νομικές τους υποχρεώσεις να σταματήσουν τα εγκλήματά του, η Γερμανία προσθέτει την ιδιότυπη υποκρισία του να προστατεύει την έντονη συνενοχή της με το Ισραήλ, καταχρώντας τη μνήμη της δικής της γενοκτονίας των Ευρωπαίων Εβραίων, του Ολοκαυτώματος. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μεγαλύτερη ηθική και διανοητική διαστρέβλωση.
Αν η Γερμανία έπρεπε να μάθει ένα μάθημα από τις γενοκτονίες της – το Ολοκαύτωμα και αυτή των Herero και Nama – τότε ήταν: Αυτό το έγκλημα δεν πρέπει ποτέ να διαπραχθεί. Από κανέναν. Ούτε από Ναζί, ούτε από Σιωνιστές. Και δεν μπορεί να γίνει σε κανέναν, ούτε σε Εβραίους, ούτε σε Παλαιστίνιους – ακόμη και από Εβραίους. Τέλος, κανείς δεν πρέπει ποτέ να σταθεί στο πλευρό των δραστών. Κανένας δράστης, συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων.
