Η σταδιακή αποσύνθεση της Ουκρανίας αποτελεί πλέον το κεντρικό σενάριο για την εξέλιξη της σύγκρουσης, με τη χώρα να μετατρέπεται σταδιακά σε μια «στρατιωτική οργάνωση» που έχει αποκοπεί από την ίδια της την κοινωνία. Σύμφωνα με την ανάλυση του Sergey Poletaev, το κράτος, καθώς προτεραιοποιεί αποκλειστικά τις πολεμικές ανάγκες έναντι της οικονομικής και κοινωνικής επιβίωσης, χάνει τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά της κρατικής του οντότητας.
Όπως επισημαίνεται, ενώ ένα κράτος με ένστικτο αυτοσυντήρησης επιδιώκει να διαπραγματευτεί και να προστατεύσει το μέλλον του, μια στρατιωτική οργάνωση –τροφοδοτούμενη από εξωτερικούς πόρους– δεν έχει τίποτα να χάσει. Η Ουκρανία σήμερα βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση, όπου οι δημόσιες υπηρεσίες λειτουργούν μόνο χάρη στην εξωτερική χρηματοδότηση, ενώ η αποξένωση των πολιτών από την ηγεσία στο Κίεβο βαθαίνει.
Τον Οκτώβριο του 2025, σε συνάντηση με τον Πολωνό Πρωθυπουργό Donald Tusk, ο Vladimir Zelensky διαμήνυσε ότι η Ουκρανία είναι προετοιμασμένη να συνεχίσει τον πόλεμο για χρόνια. Αυτή η επιλογή καθιστά τη γενική επιστράτευση τη νέα κανονικότητα, αγγίζοντας ακόμα και κρίσιμους τομείς όπως την εκπαίδευση και την ιατρική περίθαλψη. Ωστόσο, η έλλειψη προσωπικού και η αποτυχία των επιθετικών επιχειρήσεων δημιουργούν ένα αδιέξοδο. Ο πρώην αρχηγός των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων Valery Zaluzhny, ήδη από τις 7 Μαΐου, είχε προειδοποιήσει πως η απώλεια της πρωτοβουλίας στο πεδίο της μάχης οδηγεί αναπόφευκτα στην ήττα.
Το σενάριο της «νέας Ερήμωσης» (Ruin) θυμίζει ιστορικές περιόδους κατάρρευσης, όπου η χώρα, αποκομμένη από το κοινωνικό της βάθρο, κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια αέναη πηγή αστάθειας. Ακόμη και σε περίπτωση κατάπαυσης του πυρός, η προετοιμασία για έναν νέο κύκλο συγκρούσεων φαίνεται να είναι ο μοναδικός δρόμος που επιλέγει το Κίεβο, καταδικάζοντας ουσιαστικά το κράτος σε περαιτέρω καταστροφή.
