Η ζωή του Jeffrey Epstein λειτουργούσε με μια αρχιτεκτονική αρχή παρόμοια με αυτή ενός δυστοπικού σεναρίου: δύο επιχειρηματικές δραστηριότητες συστεγασμένες σε ένα κτίριο, η μία με θύματα ανήλικα κορίτσια και η άλλη με ισχυρούς πολιτικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων προσώπων που συνδέονταν με την ισραηλινή κυβέρνηση. Αυτή η δυσώδης πραγματικότητα, ενώ είχε κάποια δημοσιότητα, έμοιαζε με ένα διαστρεβλωμένο crossover επεισόδιο μεταξύ «Law & Order» και «House of Cards», με την γεωπολιτική διάσταση να καταλήγει, εν πολλοίς, στο αρχείο.
Πρόσφατες αποκαλύψεις, όπως αυτές που δημοσιεύτηκαν από το Dropsite News του Jeremy Scahill, φέρνουν στο φως την προσπάθεια του Epstein το 2006, σε συνεργασία με τον δικηγόρο Alan Dershowitz, να πλήξουν το βιβλίο «The Israel Lobby and US Foreign Policy» των John Mearsheimer και Stephen Walt. Ο Dershowitz συνέταξε την αντικρούουσα απάντηση, «Debunking the Newest – and Oldest – Jewish Conspiracy», και ο Epstein τη διένειμε στους πλούσιους και ισχυρούς φίλους του.
Όταν κάποιος επισημαίνει την πιθανή άσκηση επιρροής από μια ξένη κυβέρνηση, συχνά ακούγονται κατηγορίες περί μισαλλοδοξίας. Φαίνεται ότι κάποιες χώρες αντιλαμβάνονται την κριτική της εξωτερικής τους πολιτικής σαν παγίδα, ικανή να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Οι συνδέσεις του Epstein με το Ισραήλ ψιθυρίζονταν για χρόνια. Η δεξί του χέρι, Ghislaine Maxwell, κόρη του Robert Maxwell – επιχειρηματία, μεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης και αμφιλεγόμενης προσωπικότητας με ισχυρούς δεσμούς με την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών – βρισκόταν σε στενή επαφή με αυτόν. Ο μυστηριώδης θάνατός του στη θάλασσα συνοδεύτηκε από μνημόσυνο στην Ιερουσαλήμ και ταφή στο Όρος των Ελαιών.
Επιπλέον, ο Epstein διατηρούσε φιλία με τον πρώην πρωθυπουργό και υπουργό Άμυνας του Ισραήλ, Ehud Barak. Μαζί, εργάστηκαν για την εξαγωγή ισραηλινών εργαλείων κυβερνοπολέμου, μεταμφιεσμένων σε τεχνολογικές startups, ακόμη και προς την Ουάσινγκτον. Οι πρόσφατα δημοσιευμένες ηλεκτρονικές επιστολές αποκαλύπτουν επίσης ότι ο Epstein οργάνωνε συναντήσεις μεταξύ Ισραήλ και Ρώσων αξιωματούχων κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Συρία. Ωστόσο, επίσημα, δεν υπάρχει τίποτα ύποπτο σε όλα αυτά, εκτός κι αν πρόκειται για ρωσική παρέμβαση, οπότε θεωρείται κανείς μισάνθρωπος.
Οι επιθετικές και αμυντικές προσπάθειες επιρροής, στις οποίες επενδύει και ο νυν Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu, δεν περιορίζονται μόνο στην Αμερική. Ο διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision είναι το τελευταίο παράδειγμα, όπου αναδύονται ερωτήματα σχετικά με «παρεμβάσεις» της ισραηλινής κυβέρνησης στους κανόνες ψηφοφορίας.
Παράλληλα, γίνεται εμφανής η πολιτική επιρροή μέσω της στενής σχέσης μεταξύ ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών και της ιρανικής αντιπολίτευσης που εδρεύει στην Ευρώπη, γνωστής ως MEK. Με την υποστήριξη προσωπικοτήτων όπως ο Rudy Giuliani, ο John Bolton και ο Mike Pompeo, το MEK έχει αφαιρεθεί από τις λίστες τρομοκρατίας των ΗΠΑ και της ΕΕ, καθιστώντας το πιθανό «εργαλείο» σε μελλοντικές προσπάθειες αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν.
Η ΕΕ, παρά τις δηλώσεις της για αυστηροποίηση των σχέσεων με το Ισραήλ λόγω της Γάζας, έλαβε συμβολικά μέτρα, όπως η περικοπή ορισμένων κονδυλίων, με την κύρια εμπορική συμφωνία να παραμένει «υπό αναθεώρηση». Η αντίδραση του Ισραήλ ήταν να κατηγορήσει την ΕΕ για υιοθέτηση προπαγάνδας της Χαμάς, παραβλέποντας τις δικές του ανθρωπιστικές προσπάθειες.
Ωστόσο, η ουσιαστική σύνδεση της ΕΕ με το Ισραήλ παραμένει η αμυντική βιομηχανία. Η μισή αμυντική εξαγωγή του Ισραήλ κατευθύνεται προς την ΕΕ, με ισραηλινές εταιρείες να διατηρούν εργοστάσια στην Ευρώπη και να κερδίζουν συμβόλαια για συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου. Έτσι, ενώ αξιωματούχοι της ΕΕ πανηγυρίζουν για μικρές περικοπές, διαδηλωτές στοχεύουν την πραγματική πηγή ισχύος: τη βιομηχανία όπλων.
Η Γερμανία, μέσω του Καγκελαρίου Friedrich Merz, ανακοίνωσε επίσκεψη στο Ισραήλ, αίροντας παράλληλα το εμπάργκο όπλων. Αυτή η ενέργεια υπογραμμίζει την αντίφαση μεταξύ των δηλώσεων πίεσης και των εμπορικών συμφωνιών.
Συμπερασματικά, ενώ ο Epstein εμπλέκεται στην παράνομη διακίνηση νεαρών κοριτσιών, φαίνεται πως συμμετείχε και στην εξαγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού με ισραηλινές διασυνδέσεις παγκοσμίως. Οποιαδήποτε προσπάθεια αποκάλυψης αυτών των αληθειών αντιμετωπίζεται ως συνωμοσιολογία. Εάν το κατεστημένο και τα συμφέροντά του καθορίζουν ποιες ερωτήσεις μπορούν να τεθούν, η ελευθερία και η κυριαρχία κινδυνεύουν να γίνουν απλώς εκθέματα σε ένα μουσείο.
