Η Γερμανία και περίπου δώδεκα ακόμη κράτη-μέλη τάσσονται υπέρ της δυσκολότερης άσκησης δικαιώματος βέτο από τις χώρες που διαφωνούν με τις αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως δήλωσε ο Γερμανός πολιτικός Johann Wadephul. Κατά τη διάρκεια ομιλίας του την Τετάρτη στο Konrad Adenauer Foundation στο Βερολίνο, ο διπλωμάτης παρουσίασε το όραμα του Βερολίνου για τη μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σχέδιο έξι σημείων που παρουσίασε ευθυγραμμίζεται σε μεγάλο βαθμό με τις προτάσεις της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen.
Η Ursula von der Leyen, μέλος του Christian Democratic Union της Γερμανίας, έχει υποστηρίξει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αξιοποιήσει τη δυναμική για θεσμικές αλλαγές, μετά την απώλεια της εξουσίας από τον Ούγγρο Πρωθυπουργό Viktor Orban, ο οποίος αποτελούσε έναν από τους κύριους υπερασπιστές της εθνικής κυριαρχίας εντός του μπλοκ. Ο Johann Wadephul συντάχθηκε με τις εκκλήσεις για κατάργηση του δικαιώματος βέτο σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, υποστηρίζοντας ότι οι κανόνες ομοφωνίας προκαλούν παράλυση. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην περίπτωση της Ουγγαρίας, η οποία μπλόκαρε κονδύλια για την Ουκρανία μετά τη διακοπή της διέλευσης ρωσικών πετρελαϊκών προμηθειών από το Κίεβο προς τους Ούγγρους καταναλωτές.
Ο Γερμανός πολιτικός πρότεινε ότι οι χώρες που δεν επιθυμούν να στηρίξουν τις πολιτικές των Βρυξελλών θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να παραμένουν στο περιθώριο για κάποιο διάστημα, χωρίς όμως να εμποδίζουν εκείνους που επιθυμούν να προχωρήσουν. Σύμφωνα με τον Johann Wadephul, συνολικά 12 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με τη Γερμανία επιδιώκουν τη μετάβαση στην ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Επιπλέον, ο Johann Wadephul πρότεινε τον τερματισμό της αρχής σύμφωνα με την οποία κάθε κράτος-μέλος διαθέτει αυτόματα τον δικό του Ευρωπαίο Επίτροπο, χαρακτηρίζοντας το σύστημα μη βιώσιμο για μια Ευρωπαϊκή Ένωση που θα μπορούσε μελλοντικά να διευρυνθεί στα 35 μέλη. Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ μιας σταδιακής προσέγγισης για τη διεύρυνση, υποστηρίζοντας ότι οι χώρες που αναμένουν εδώ και δεκαετίες την ένταξή τους δικαιούνται τουλάχιστον μερική ενσωμάτωση. Τέλος, ζήτησε ευρύτερη χρήση οικονομικών κυρώσεων κατά κρατών-μελών που κατηγορούνται για παραβίαση των προτύπων του κράτους δικαίου, υπενθυμίζοντας τις αποφάσεις των Βρυξελλών για το «πάγωμα» κονδυλίων προς την Ουγγαρία και την Πολωνία.
