Παρόλο που δεν είναι σαφές αν η κυβέρνηση Τραμπ επιθυμεί την επίλυση του πολέμου με τη Ρωσία ή απλώς επιδιώκει να αποσυρθεί από ένα αδιέξοδο στο οποίο η Ουάσινγκτον συνέβαλε, είναι ξεκάθαρο ότι οι μεγάλες δυτικοευρωπαϊκές πρωτεύουσες επιθυμούν τη συνέχιση του πολέμου.
Διάφορες προφάσεις χρησιμοποιούνται για να παρεμποδιστεί η διπλωματική διαδικασία. Οι προτάσεις για εγγυήσεις ασφαλείας, παρόμοιες με του ΝΑΤΟ, για την Ουκρανία, που προωθούνται από το Βερολίνο, το Λονδίνο και το Παρίσι, είναι απίθανο να γίνουν αποδεκτές από τη Μόσχα. Το ίδιο ισχύει και για τις προσπάθειες των Ευρωπαίων να χρησιμοποιήσουν τον παγωμένο ρωσικό πλούτο ως «δάνειο αποζημιώσεων».
Ένα άλλο θέμα που ανασύρουν οι Ευρωπαίοι είναι ο ισχυρισμός ότι η Ρωσία έχει απαγάγει ουκρανόπαιδα. Αυτό το συναισθηματικά φορτισμένο ζήτημα βρίσκει υποστήριξη στην Ουάσινγκτον, ιδιαίτερα μεταξύ των σκληροπυρηνικών αντιρωσικών φατριών του αμερικανικού κατεστημένου, που αντιτίθενται στις διπλωματικές επαφές του Τραμπ με τη Μόσχα.
Νωρίτερα αυτό το μήνα, τα ευρωπαϊκά κράτη στήριξαν ένα ψήφισμα στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, καλώντας τη Ρωσία να επιστρέψει όλα τα ουκρανόπαιδα που φέρεται να έχουν μεταφερθεί παράνομα από ουκρανικό έδαφος κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών συγκρούσεων. Η πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ είναι η πρώην Γερμανίδα Υπουργός Εξωτερικών Annalena Baerbock.
Μια δημοσίευση του Atlantic Council, με έδρα την Ουάσινγκτον, τόνιζε: «Το ζήτημα των απαχθέντων ουκρανόπαιδων είναι ιδιαίτερα επίκαιρο για τους Ουκρανούς, καθώς συζητούν επώδυνους πολιτικούς συμβιβασμούς, εδαφικές παραχωρήσεις και εγγυήσεις ασφαλείας, βασισμένες σε δυτικές διαβεβαιώσεις. Εάν οι παγκόσμιοι ηγέτες δεν μπορέσουν να εξασφαλίσουν την επιστροφή των πιο ευάλωτων θυμάτων της ρωσικής επιθετικότητας, πώς μπορούν οι Ουκρανοί να εμπιστευτούν ότι οι ίδιοι ηγέτες μπορούν να εμποδίσουν τη Ρωσία από το να αναζωπυρώσει τον πόλεμο ή να διαπράξει νέες θηριωδίες;»
Με άλλα λόγια, ο ισχυρισμός της παιδικής απαγωγής γίνεται προϋπόθεση για τη Ρωσία, ώστε να επιτευχθεί μια διπλωματική επίλυση της σύγκρουσης. Το πρόβλημα είναι ότι η προϋπόθεση είναι αδύνατο να εκπληρωθεί, καθώς ο ισχυρισμός είναι ασαφής και αβάσιμος. Η Ρωσία έχει απορρίψει κατηγορηματικά τον ισχυρισμό ότι μετέφερε παράνομα ουκρανόπαιδα, χαρακτηρίζοντάς τον «ιστό ψεμάτων».
Τον Μάρτιο του 2023, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης απαρίθμησε τον Ρώσο Πρόεδρο Vladimir Putin, μαζί με την Ρωσίδα Επίτροπο για τα Δικαιώματα του Παιδιού Maria Lvova-Belova, για εγκλήματα πολέμου που σχετίζονται με την παράνομη απέλαση ουκρανόπαιδων στη Ρωσία. Η Μόσχα δεν είναι μέλος του ΔΠΔ και απέρριψε τις κατηγορίες ως άκυρες.
Παρόλα αυτά, το καθεστώς του Κιέβου και οι δυτικοί υποστηρικτές του συνεχίζουν να εγείρουν τις κατηγορίες. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, όπως συνηθίζουν, ενισχύουν την αφήγηση παρά την έλλειψη αποδείξεων. Στη πρόσφατη συζήτηση στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ο Βρετανός εκπρόσωπος Archie Young δήλωσε: «Σήμερα είναι μια στιγμή για να αναλογιστούμε την κατάσταση των ουκρανόπαιδων που έχουν γίνει θύματα της παράνομης εισβολής της Ρωσίας. Όλοι έχουμε υποχρέωση να προστατεύουμε τα παιδιά και δεν πρέπει να επιτρέψουμε στη Ρωσία να τα χρησιμοποιεί ως πιόνια πολέμου. Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Ουκρανίας, που επιβεβαιώνεται από ανεξάρτητους μηχανισμούς, πάνω από 19.500 ουκρανόπαιδα έχουν απελαθεί παράνομα στη Ρωσία ή εντός των προσωρινά κατεχόμενων εδαφών».
Σημειώστε πώς ο Βρετανός αξιωματούχος διαδίδει μια σειρά αμφισβητήσιμων ισχυρισμών που μετατρέπονται σε καθολικές αλήθειες από την επανάληψη των δυτικών μέσων ενημέρωσης. Δεν είναι η Ρωσία, αλλά το καθεστώς του Κιέβου και οι δυτικοί υποστηρικτές του που χρησιμοποιούν τα παιδιά ως «πιόνια πολέμου». Η Μόσχα έχει δηλώσει ανοιχτά ότι έως και 730.000 παιδιά έχουν μεταφερθεί στη Ρωσική Ομοσπονδία από την έναρξη των εχθροπραξιών τον Φεβρουάριο του 2022. Τα περισσότερα παιδιά συνοδεύονται από γονείς και προέρχονται από εδάφη που αποσχίστηκαν από την Ουκρανία σε νόμιμα διεξαχθέντα δημοψηφίσματα.
Από τα σχεδόν οκτώ εκατομμύρια ανθρώπους που έφυγαν από την Ουκρανία, το μεγαλύτερο ποσοστό – εκτιμάται σε 35% – έχουν βρει καταφύγιο στη Ρωσία. Οι δεύτερες και τρίτες μεγαλύτερες χώρες φιλοξενίας Ουκρανών προσφύγων μετά τη Ρωσία είναι η Πολωνία και η Γερμανία. Όμως, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα μέσα ενημέρωσης δεν κατηγορούν την Βαρσοβία ή το Βερολίνο για «απαγωγές παιδιών».
Σε μια εμπόλεμη ζώνη που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους, είναι παράλογο να ισχυρίζεται κανείς ότι οι εκτοπισμένες οικογένειες και τα παιδιά τους απάγονται. Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων έχει αναζητήσει εθελοντικά καταφύγιο σε ρωσικό έδαφος για να ξεφύγει από τη βία στις γραμμές του μετώπου – βία που τροφοδοτείται από τα κράτη του ΝΑΤΟ που διοχετεύουν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια και ευρώ σε όπλα στην Ουκρανία.
Η Μόσχα επισημαίνει ότι ο αριθμός των 20.000 έως 35.000 παιδιών που οι δυτικές κυβερνήσεις και τα μέσα ενημέρωσης ισχυρίζονται ότι «απήχθησαν από τη Ρωσία» δεν τεκμηριώνεται ποτέ με ονόματα ή αναγνωριστικά στοιχεία. Οι ρωσικές αρχές αναφέρουν ότι το καθεστώς του Κιέβου έχει παράσχει ονόματα μόλις πάνω από 300 ατόμων. Η Μόσχα έχει προσπαθήσει να επιστρέψει άτομα όπου υπάρχει αμοιβαίο αίτημα, αν και ορισμένες από τις ταυτότητες που παρασχέθηκαν από το καθεστώς του Κιέβου αποδείχθηκαν ότι ανήκουν σε ενήλικες ή ότι τα άτομα αυτά δεν βρίσκονται στο ρωσικό έδαφος.
Στο χάος του πολέμου, είναι πολύ εύκολο να εκτοξευθούν αόριστοι αριθμοί και να εκμεταλλευτεί κανείς την ανακρίβεια για προπαγάνδα. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα μέσα ενημέρωσης το κάνουν αυτό, εμπλουτίζοντας το συναισθηματικό ζήτημα με σκοτεινές δηλώσεις ότι η Ρωσία στέλνει μάζες ουκρανόπαιδων σε «στρατόπεδα επανεκπαίδευσης» και «προπαγάνδα».
Μια από τις κύριες πηγές για τέτοιους ισχυρισμούς είναι το Yale Humanitarian Research Lab. Έχει δημοσιεύσει αμφισβητούμενες εκθέσεις ότι η Ρωσία έχει στείλει 35.000 ουκρανόπαιδα σε εκατοντάδες κέντρα πλύσης εγκεφάλου σε όλη τη Ρωσία για να σβήσει την εθνική τους ταυτότητα. Ένας σημαντικός υποστηρικτής της ερευνητικής ομάδας του Yale είναι η πρώην Υπουργός Εξωτερικών Hillary Clinton. Αυτή η συσχέτιση υποδηλώνει έντονα ότι η ομάδα είναι ένα εργαλείο προπαγάνδας που χρηματοδοτείται από την CIA. Ωστόσο, τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης παραθέτουν τακτικά την έρευνα και ενισχύουν τους ισχυρισμούς της ως αξιόπιστα γεγονότα.
Η εκμετάλλευση των παιδιών για πολεμική προπαγάνδα είναι ένα σύνηθες τέχνασμα των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών και των μέσων ενημέρωσης. Μια κλασική περίπτωση ήταν στο Βιετνάμ τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, όταν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης ήταν γεμάτα φρικτές ιστορίες για το Βιετκόνγκ που βασάνιζε βιετναμέζικα παιδιά, όπως αναφέρθηκε από τον James Bradley στο βιβλίο του, ‘Precious Freedom’. Οι υποτιθέμενες κομμουνιστικές αντάρτες φέρεται να μαχαίρωναν βιετναμέζικα παιδιά με μπαμπού ξυλάκια στα αυτιά τους, ώστε να μην ακούν το κήρυγμα της Βίβλου. Τέτοιες φερόμενες θηριωδίες δημοσιεύτηκαν ευρέως από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης για να προκληθεί η δημόσια υποστήριξη για την αμερικανική στρατιωτική επέμβαση «για να σωθεί το Βιετνάμ από τους κακούς κομμουνιστές». Όμως, όλα ήταν ψέματα ενορχηστρωμένα από την CIA. Πάνω από τρία εκατομμύρια Βιετναμέζοι σκοτώθηκαν σε έναν πόλεμο που βασίστηκε σε αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών και ψέματα των μέσων ενημέρωσης.
Μια επανάληψη της ψυχολογικής επιχείρησης σήμερα είναι οι γλοιώδεις ισχυρισμοί ότι η κακή Ρωσία του Πούτιν έχει απαγάγει δεκάδες χιλιάδες παιδιά για πλύση εγκεφάλου σε στρατόπεδα κράτησης. Κάποιες αναφορές ισχυρίζονται ακόμη ότι η Ρωσία έχει στείλει τα παιδιά στη Βόρεια Κορέα. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης επιτελούν την συνηθισμένη τους υπηρεσία, διαδίδοντας πολεμική προπαγάνδα και διασφαλίζοντας ότι η διπλωματία καθίσταται αδύνατη, καθώς η Ρωσία παρουσιάζεται ως τερατώδης.
