Ένας 38χρονος μηχανικός Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) από το Vancouver, ο Rohan Gore, ο οποίος εργάζεται στην εταιρεία Reach3 Insights, μοιράζεται τις σύνθετες σκέψεις του σχετικά με τον αντίκτυπο της AI στον τομέα της μηχανικής λογισμικού. Αφού αποφοίτησε με πτυχίο στην επιστήμη των υπολογιστών το 2010, ο Gore εργαζόταν επί χρόνια ως μηχανικός λογισμικού, αντιμετωπίζοντας πολύπλοκα προβλήματα στον τομέα της έρευνας αγοράς. Η μετάβασή του σε ρόλο μηχανικού AI, όπως περιγράφει, είναι μια πραγματικότητα που φέρνει μαζί της τόσο ευκαιρίες όσο και ανησυχίες.
Τον περασμένο Δεκέμβριο, ο Gore αποφάσισε να αναθέσει πλήρως όλες τις εργασίες που σχετίζονται με την κωδικοποίηση στην AI. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά, κάτι που αρχικά τον ξάφνιασε. “Έχω αφιερώσει τόσα χρόνια στην κωδικοποίηση και συνειδητοποίησα εκείνη τη στιγμή ότι η κωδικοποίηση έχει τελειώσει”, δήλωσε. Έκτοτε, δεν έχει γράψει ούτε μία γραμμή κώδικα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει εγκαταλείψει τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Αντιθέτως, η προσδοκία είναι να διατηρείται το ίδιο επίπεδο παραγωγικότητας και ποιότητας εργασίας, κάτι που μερικές φορές οδηγεί σε αίσθημα επαγγελματικής εξουθένωσης.
Παρά τις αρχικές του αντιδράσεις, ο Gore εκφράζει ενθουσιασμό για την AI και τον τρόπο που έχει μεταμορφώσει τη δουλειά του. Πιστεύει ακράδαντα ότι η AI, αν και χρειάζεται πλέον αυστηρά όρια και κατευθύνσεις, τον καθιστά πιο χρήσιμο, εκμεταλλευόμενος την εμπειρία του στην αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό συστημάτων. “Η AI μπορεί να βοηθήσει στην αρχιτεκτονική ή τον σχεδιασμό, αλλά χρειάζεται πολλή καθοδήγηση σήμερα”, αναφέρει. Αυτό, κατά τη γνώμη του, καθιστά τη γνώση της μηχανικής λογισμικού πιο σημαντική από ποτέ στην εποχή της AI, τουλάχιστον προς το παρόν.
Η AI του επιτρέπει επίσης να διεξάγει περισσότερη έρευνα, ταχύτερα, και να επικεντρώνεται στην κριτική των αποφάσεων για τα προϊόντα, αντί απλώς στην εκτέλεση. Αυτή η αλλαγή του επιτρέπει να αναλάβει έναν ευρύτερο ρόλο στην ανάπτυξη προϊόντων, κάτι που απολαμβάνει ιδιαίτερα. Η δυνατότητα να δημιουργεί μια νέα λειτουργικότητα σε δύο ή τρεις ημέρες, αντί για έναν ολόκληρο μήνα, είναι μια “τρελή μεταμόρφωση” για την οποία νιώθει ευγνωμοσύνη και ενθουσιασμό.
Ωστόσο, παρά την ικανοποίηση από την τρέχουσα κατάσταση, ο Gore εκφράζει ανησυχίες για το μέλλον. Η ταχεία εξέλιξη της τεχνολογίας εγείρει την ερώτηση: “Τι ακολουθεί;”. Ο ίδιος δεν αισθάνεται άνετα με την ιδέα η AI να λειτουργεί αυτόνομα για πάντα. “Δεν ξέρω τι θα έκανα σε αυτό το σενάριο”, δηλώνει. Η αίσθηση ότι η δουλειά του έχει αλλάξει τόσο δραματικά τον αφήνει μερικές φορές άφωνο, αντιμέτωπο με ένα μείγμα ενθουσιασμού και φόβου. Η δύναμη αυτών των “πρακτόρων” της AI τον κάνει να νιώθει μερικές φορές “μικρότερος” και “νικημένος”, καθώς η κωδικοποίηση, μια δεξιότητα που απέκτησε με κόπο, μπορεί τώρα να επισκιαστεί από αλγορίθμους.
Η μεγαλύτερη ανησυχία του εστιάζεται στο ενδεχόμενο της πλήρους αυτοματοποίησης: “Τι γίνεται αν όλα αυτά αυτοματοποιηθούν πλήρως και οι άνθρωποι απλώς ζητούν πράγματα από την AI;”.
