Στο φετινό συνέδριο Legalweek, η τεχνητή νοημοσύνη (AI) βρέθηκε στο επίκεντρο, κυριαρχώντας σχεδόν σε κάθε συζήτηση και παρουσίαση. Παρόλα αυτά, ένα θεμελιώδες ερώτημα ακουγόταν παντού, από τους ίδιους τους νομικούς μέχρι τους πωλητές των νέων τεχνολογιών: Πώς μπορούμε να πείσουμε τους δικηγόρους να χρησιμοποιήσουν την τεχνητή νοημοσύνη;

Οι εξελίξεις στον χώρο των μεγάλων δικηγορικών γραφείων Big Law θυμίζουν όλο και περισσότερο ό,τι συμβαίνει ήδη στον τομέα της τεχνολογίας. Εταιρείες όπως η Atlassian και η Block έχουν ήδη αποδώσει πρόσφατες απολύσεις σε βελτιώσεις αποδοτικότητας μέσω AI, σηματοδοτώντας ότι η υπόσχεση της τεχνολογίας για αυξημένη παραγωγικότητα μπορεί να σημαίνει και λιγότερες θέσεις εργασίας. Δισεκατομμύρια δολάρια επενδύονται πλέον με την παραδοχή ότι η AI θα επιφέρει παρόμοια οφέλη στις επαγγελματικές υπηρεσίες. Ωστόσο, εντός των δικηγορικών γραφείων, η υιοθέτηση είναι αμφίρροπη, παρά τις απαιτήσεις των πελατών για ταχύτερη και οικονομικότερη εργασία και τις προσδοκίες των επενδυτών για απόδοση των δισεκατομμυρίων που συρρέουν στην νομική τεχνολογία.

Το Legalweek, που διεξήχθη στο Javits Center της Νέας Υόρκης, αποτελεί την ετήσια αποτίμηση της προόδου σχετικά με το αν η παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει όντως έναν κλάδο που εξ ορισμού είναι επιφυλακτικός. Ήταν η δεύτερη χρονιά παρουσίας μας, και οι επιδείξεις ήταν αισθητά πιο εξελιγμένες. “Πράκτορες” AI ήταν παντού στην έκθεση, διαφημιζόμενοι ως ψηφιακοί συνάδελφοι ικανοί να συντάσσουν, να αναθεωρούν και να εκτελούν σύνθετες ροές εργασίας που παλαιότερα απαιτούσαν έναν άπειρο ασκούμενο και πολύ καφέ.

Όμως, το συνέδριο έστειλε και ένα πιο διακριτικό μήνυμα: η καμπύλη υιοθέτησης δεν συμβαδίζει με την υπέρμετρη διαφήμιση. Όταν ο Steven Abrahams της Microsoft, υπεύθυνος για την ενσωμάτωση του Copilot, ρώτησε τους παρευρισκόμενους πόσοι χρησιμοποιούν λογισμικό για αυτοματοποιημένη αναθεώρηση συμβολαίων – μια από τις πιο σαφείς εφαρμογές των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων – μόνο λίγα χέρια σηκώθηκαν.

Στη σκηνή, οι προειδοποιήσεις ήταν σαφείς: οι πελάτες θα απευθυνθούν αλλού εάν τα γραφεία δεν αλλάξουν τις πρακτικές τους. “Τα έσοδα κινδυνεύουν,” δήλωσε η Emma Dowden, chief operating officer της Burges Salmon, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης που φιλοξένησε η Harvey, μια startup αξίας 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων που πωλεί λογισμικό σε δικηγορικά γραφεία και νομικές ομάδες εταιρειών. Στην ίδια συζήτηση, ένας συντονιστής ρώτησε τον Derek Morales, δικηγόρο της Macquarie Capital, αν η “ωριμότητα στην AI” θα επηρεάσει την επιλογή εξωτερικών συνεργατών σε ένα χρόνο. “Εγώ κρίνω σήμερα,” απάντησε, προσθέτοντας ότι είναι “κρίμα” να ακούει γραφεία να λένε ότι προσέλαβαν νέο chief innovation officer, αλλά διστάζουν να αγοράσουν άδειες για πλατφόρμες νομικής τεχνητής νοημοσύνης.

Στη διάρκεια της εβδομάδας, οι δικηγόροι προσπάθησαν να εξηγήσουν την χλιαρή ανταπόκριση. Η Dowden αναφέρθηκε στον φόβο. Οι δικηγόροι, όπως είπε, ανησυχούν για τις επιπτώσεις της αυτοματοποίησης στις δικές τους θέσεις εργασίας, πώς μπορεί να επηρεάσει την αμοιβή ανά ώρα, και αν κατανοούν την τεχνολογία αρκετά καλά για να την υπερασπιστούν σε έναν σκεπτικιστή πελάτη. Το άγχος μπορεί να οδηγήσει σε αντίσταση. Οι εταίροι μπορεί να επιθυμούν τα πλεονεκτήματα της τεχνολογίας, εφόσον πρώτα δοκιμαστεί σε κάποιον άλλο τομέα του γραφείου.

Συχνά υπάρχει η υπόθεση ότι οι νεότεροι δικηγόροι θα είναι οι πιο εύκολοι μεταστραφέντες. Όχι πάντα, δήλωσε η Sarah Eagen, επικεφαλής εκπαίδευσης και ανάπτυξης στο megafirm Cleary Gottlieb, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης. Το Cleary Gottlieb έχει αναπτύξει το Legora, έναν ανταγωνιστή της Harvey, σε ολόκληρο το γραφείο. Παρόλα αυτά, πολλοί συνεργάτες βλέπουν την αυτοματοποίηση ως απειλή, καθώς έχουν αφιερώσει χρόνια και χρήματα σε μια καριέρα που βασίζεται στην εισαγωγική εργασία.

Οι δικηγόροι δεν είναι μόνοι σε αυτό το άγχος. Σε κλάδους όπου η υιοθέτηση της AI είναι πιο προχωρημένη, οι περικοπές θέσεων εργασίας παρουσιάζονται συχνά ως το φυσικό επόμενο βήμα – το κόστος της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε μια εποχή όπου η εργασία κινείται ταχύτερα και οι εταιρείες επιμένουν ότι χρειάζονται απλώς λιγότερους ανθρώπους.

Οι δικηγόροι εκπαιδεύονται να λαμβάνουν αποφάσεις μόνο αφού συγκεντρώσουν τα γεγονότα. Ομιλητές πρότειναν ότι όταν τα γραφεία επενδύουν πραγματικά στην εκπαίδευση, οι δικηγόροι είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία – επειδή κατανοούν τα όρια ασφαλείας. Ο Ian Nelson, επικεφαλής της Hotshot, μιας εταιρείας που βοηθά τα δικηγορικά γραφεία να δημιουργήσουν προγράμματα εκπαίδευσης, δήλωσε ότι πολύ λίγα γραφεία προσφέρουν εκπαίδευση στην AI. “Φαίνεται να υπάρχει αυτή η νοοτροπία” ότι η εκπαίδευση μπορεί να περιμένει μέχρι να αδειοδοτηθεί ένα εργαλείο, είπε. Αυτό είναι κοντόφθαλμο, υποστήριξε ο Nelson, καθώς κάποιοι δικηγόροι θα χρησιμοποιήσουν εργαλεία chatbot ούτως ή άλλως. Και όταν γίνεται εκπαίδευση, συχνά είναι πολύ περιορισμένη, εστιάζοντας σε επιδείξεις εργαλείων χωρίς το πλαίσιο κινδύνων και των πολιτικών του γραφείου.

Το πιο δυνατό ερώτημα του Legalweek παρέμενε αυτό που έκανε τους προμηθευτές αμήχανους: Γιατί οι δικηγόροι δεν χρησιμοποιούν τα εργαλεία; Όμως, καθώς η εβδομάδα προχωρούσε, άρχισε να αναδύεται ένα δεύτερο ερώτημα. Αν η AI μπορεί πραγματικά να προσφέρει καλύτερη, πιο οικονομική υπηρεσία, σε ποιο σημείο η αντίσταση αρχίζει να μοιάζει με αμέλεια; Ο εταιρικός δικηγόρος Michael Pierson έθεσε το ζήτημα κατά τη διάρκεια της συζήτησης της Harvey. Λίγο παραπάνω από δύο χρόνια πριν, ο Pierson και ο πρώην συνέταιρός του Joel Ferdinand άφησαν το γραφείο τους για να δημιουργήσουν την Pierson Ferdinand, μια μικρότερη, κατανεμημένη εταιρεία που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε εργαλεία όπως η Harvey και λειτουργεί χωρίς κανέναν ασκούμενο. “Αν δεν χρησιμοποιούμε AI στην καθημερινή παροχή νομικών υπηρεσιών στους πελάτες μας, είναι αμέλεια καθ’ εαυτή; Δεν ξέρω,” είπε. “Αλλά είμαστε στον τομέα της εξυπηρέτησης πελατών, και οτιδήποτε μας οδηγεί σε εξαιρετικό έργο, θα πρέπει να το διερευνήσουμε.”