Παρότι τα πρακτορεία Τεχνητής Νοημοσύνης (AI agents) δεν έχουν καταλάβει ακόμα τον κόσμο, οι υποστηρικτές τους είναι ήδη πολυάριθμοι. Την περασμένη Τετάρτη, εκατοντάδες φίλοι της OpenClaw συγκεντρώθηκαν σε έναν χώρο εκδηλώσεων στο West Village της Νέας Υόρκης, για να δικτυωθούν, να συζητήσουν και να απολαύσουν lobster tails. Μηχανικοί από μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας και εργαστήρια AI αντάλλασσαν απόψεις για την «vibe coding», ενώ έπιναν μπύρες Modelo.
Παρακολουθώντας τα live demos της εκδήλωσης, η αίσθηση του «AI fever» ήταν αισθητή. Οι παρευρισκόμενοι, ωστόσο, δεν έδειχναν ιδιαίτερο ενθουσιασμό για την ίδια την OpenClaw – όταν ένας παρουσιαστής ρώτησε ποιος ένιωθε ότι η ζωή του είχε αλλάξει χάρη στον agent, ελάχιστα χέρια υψώθηκαν. Παρόλα αυτά, ο κόσμος φαινόταν ενθουσιασμένος από το branding της εκδήλωσης και τη δυνατότητα να συνομιλήσει με άλλους λάτρεις της AI.
Η ουρά για την είσοδο στην εκδήλωση, που ονομάστηκε ClawCon, ξεπερνούσε το ένα τετράγωνο. Πολλοί από τους συμμετέχοντες φορούσαν κεφαλόδεσμους με νύχια αστακού, μια αναφορά στο λογότυπο του AI agent. Όταν έφτασα στις 6 μ.μ., ακριβώς με το άνοιγμα των θυρών, η ουρά είχε ήδη σχηματιστεί σε μήκος δύο τετραγώνων. Στην ουρά, έκανα γνωριμίες με τυπικά χαρακτηριστικά των techies: ένας άντρας φορούσε ένα καπέλο της Anthropic, ενώ ένας άλλος κρατούσε μόνο το laptop του. Καθώς πλησίαζε η σειρά μου, κάποιος φώναξε: «Καταστρέφετε την κοινωνία! Μην χρησιμοποιείτε AI».
Η εκδήλωση ήταν αποκλειστική και έντονα επικεντρωμένη στο branding. Τα αυτοκόλλητα των χορηγών ήταν διάσπαρτα παντού. Παρόλο που τα εισιτήρια ήταν δωρεάν, ο χώρος ήταν περιορισμένος, με την ασφάλεια να απομακρύνει τρία άτομα που βρίσκονταν μόνο στη λίστα αναμονής. Μόλις μπήκα, με εντυπωσίασε η πυκνότητα του πλήθους. Ο χώρος ήταν ασφυκτικά γεμάτος, θορυβώδης, και οι περισσότεροι δεν έβγαζαν τους ογκώδεις σάκους τους ή τα παλτό τους, παρόλο που υπήρχε χώρος για φύλαξη. Η πληθώρα των χορηγών φαινόταν σε διαφημιστικά τραπέζια, αφίσες και αυτοκόλλητα, με πολλές από τις live παρουσιάσεις να γίνονται από αυτούς.
Στο κέντρο του ClawCon βρισκόταν ένα εντυπωσιακό τραπέζι με ουρές αστακού, τις οποίες μοίραζε προσωπικό. Πολλοί ιδρυτές startups εκμεταλλεύονταν την ευκαιρία για να προωθήσουν τα προϊόντα τους, τρώγοντας τον αστακό. Η επιλογή του αστακού ήταν συμβολική, καθώς αυτό είναι το μασκότ της OpenClaw. Υπήρχαν επίσης δωρεάν ποτά, με τις μπύρες Modelo να είναι δημοφιλείς. Κάθε παρευρισκόμενος λάμβανε ένα ποτό δωρεάν, αλλά η κατανάλωση ήταν χαμηλή, με τους περισσότερους μηχανικούς να προτιμούν Modelos και κάποιες παρουσίες να απολαμβάνουν Prosecco.
Στο χώρο βρισκόταν ένα μείγμα από ιδρυτές, influencers και «vibe coders». Η ενέργεια της εκδήλωσης ήταν ανεβαστική, με τους ανθρώπους να δείχνουν πραγματικά ενθουσιασμένοι που βρίσκονταν ανάμεσα σε ομοϊδεάτες. Παρατηρήθηκαν τουλάχιστον δύο άτομα να φορούν γυαλιά Meta AI με αναβοσβήνοντα λαμπάκια εγγραφής, ενώ αρκετοί influencers κατέγραφαν την παρουσία τους. Στη Νέα Υόρκη, οι συζητήσεις συχνά περιστρέφονται γύρω από την εργασία, και εδώ δεν υπήρχε εξαίρεση: μηχανικοί από διάφορες εταιρείες συζητούσαν ποιες τεχνολογικές εταιρείες ήταν οι καλύτερες (και οι χειρότερες) για να εργαστεί κανείς.
Οι παρουσιάσεις ξεκίνησαν, με τον Michael Galpert να εισάγει την εκδήλωση, αναφέροντας την σύντομη ιστορία των meetups, που ξεκίνησαν με το πρώτο ClawCon στο San Francisco έναν μήνα νωρίτερα. Ανέφερε ότι στην προηγούμενη εκδήλωση παρευρέθηκαν σημαντικές προσωπικότητες όπως η Marissa Mayer και ο Ashton Kutcher, καθώς και ο δημιουργός της OpenClaw, Peter Steinberger. Δυστυχώς, ο Steinberger δεν παρευρέθηκε στην εκδήλωση της Νέας Υόρκης, καθώς πιθανώς ήταν απασχολημένος με την πρόσφατη ένταξή του στην OpenAI. Ο Galpert σημείωσε ότι «οι άνθρωποι σε αυτό το δωμάτιο πιθανότατα δεν είναι developers, οι agents τους είναι developers».
Ακολούθησαν πολλές παρουσιάσεις, μερικές από τις οποίες ήταν πραγματικά συναρπαστικές. Ένας ερευνητής παρουσίασε πώς χρησιμοποίησε την OpenClaw για τη διαχείριση της αποικίας πειραματόζωων ποντικών του, ενώ ένας άλλος ανέφερε ότι την χρησιμοποιούσε για «paper trading» με στόχο το παθητικό εισόδημα. Ορισμένες παρουσιάσεις αντιμετώπισαν τεχνικές δυσκολίες, καθιστώντας τις περισσότερο παρουσιάσεις screenshots παρά demos. Πολλές από αυτές έμοιαζαν με διαφημίσεις, προωθώντας προϊόντα και υποσχόμενες δωρεάν tokens.
Καθώς η εκδήλωση προχωρούσε, ο θόρυβος στο χώρο αυξανόταν. Ο Galpert προσπάθησε να ζητήσει ησυχία, αλλά παραδέχτηκε ότι υπήρχαν προβλήματα με την ηχητική κάλυψη. Με την πάροδο του χρόνου, οι παρευρισκόμενοι έδειχναν να εστιάζουν περισσότερο στις συζητήσεις παρά στις παρουσιάσεις. Η ουρά για τα demos άρχισε να μειώνεται.
Καθώς πλησίαζε το τέλος των παρουσιάσεων, πολλές θέσεις είχαν αδειάσει. Οι άνθρωποι στις μπροστινές και πίσω σειρές είχαν σταματήσει να παρακολουθούν και είχαν αρχίσει να συνομιλούν μεταξύ τους. Αυτό δεν σήμαινε απαραίτητα ότι έφευγαν, αλλά ότι προτιμούσαν να δικτυωθούν και να γνωρίσουν άλλους λάτρεις της AI, καθώς το συνεχές, σιωπηλό παρακολούθημα των demos είχε χάσει την ελκυστικότητά του.
Η τελευταία παρουσίαση ήταν η πιο ενδιαφέρουσα. Η Fiona Aboud, καλλιτέχνιδα και μητέρα διδύμων 19 ετών, παρουσίασε την «parenting agent» της, ένα εργαλείο που λειτουργεί ως «βοηθός» για τους γονείς, επιτρέποντάς τους να κάνουν ερωτήσεις, να παρακολουθούν τη σίτιση και να δημιουργούν χάρτες.
Μετά το τέλος των παρουσιάσεων, ακολούθησε μια τελευταία βόλτα και φωτογραφίσεις, πριν την αναχώρηση. Κατά την επιστροφή, παρατηρήθηκε ότι σε πλατφόρμες όπως το X, υπήρχαν συγκρίσεις της εκδήλωσης με τις πρώτες ημέρες του crypto – μια σύγκριση που φάνηκε εύστοχη, περιγράφοντας την ανάμειξη ενθουσιασμού και υπερβολής σε ένα «nerdy» συνέδριο.
