Ο Ντόναλντ Τραμπ, όταν στράφηκε εναντίον της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve) και επέκρινε τον πρόεδρό της, Τζέιρομ Πάουελ, πιθανώς δεν φανταζόταν ότι αυτό θα οδηγούσε σε μια ενδεχόμενη παράταση της παραμονής του Πάουελ στη θέση του. Ο Τραμπ είχε προτείνει τον πρώην κυβερνήτη της Fed, Κέβιν Γουόρς, για τη διαδοχή του κεντρικού τραπεζίτη. Ωστόσο, η διαδικασία έγκρισης του Γουόρς αντιμετωπίζει ένα εμπόδιο: μια έρευνα του Υπουργείου Δικαιοσύνης εναντίον του Πάουελ, η οποία σχετίζεται με εργασίες ανακαίνισης σε κτίρια της Fed στην Ουάσινγκτον D.C.

Πρόσφατα, ένας ομοσπονδιακός δικαστής απέρριψε κλήσεις προς τον πρόεδρο της Fed, παρόλο που η εισαγγελέας Τζινίν Πιρρό, η οποία χειρίζεται την υπόθεση, έχει δηλώσει την πρόθεσή της να ασκήσει έφεση. Σε αυτό έγκειται το πρόβλημα: Ο Πάουελ έχει δηλώσει ότι δεν σκοπεύει να αποχωρήσει από το Διοικητικό Συμβούλιο της Fed μέχρι να επιλυθεί το ζήτημα. Επιπλέον, ο γερουσιαστής Τομ Τίλις, μέλος της Επιτροπής Τραπεζών της Γερουσίας, έχει δηλώσει ότι δεν θα προωθήσει καμία έγκριση υποψηφίου μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα.

Παρόλο που η θητεία του Πάουελ ως προέδρου της Fed λήγει την τρέχουσα άνοιξη, η θητεία του στο διοικητικό συμβούλιο ολοκληρώνεται το 2028. Σε αυτό το ελαφρώς ασυνήθιστο σενάριο παράτασης της παραμονής του Πάουελ, ο Τραμπ πιθανότατα θα δυσαρεστηθεί, καθώς έχει επικρίνει δριμύτατα τη νομισματική πολιτική του προέδρου, τον έχει αποκαλέσει «χαζό» και έχει απειλήσει να τον απολύσει – κάτι που δεν έχει τη νόμιμη εξουσία να κάνει.

Ο πρόεδρος της Fed κατέστησε σαφή τη στάση του στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου, όπου ανακοίνωσε ότι το βασικό επιτόκιο θα παραμείνει σταθερό στο 3,5% με 3,75%. Παρόλο που αυτή η απόφαση δεν προκάλεσε έκπληξη, δεδομένης της χαοτικής κατάστασης στη Μέση Ανατολή και της αύξησης της τιμής του πετρελαίου, τα σχόλια του Πάουελ σχετικά με τη θητεία του στη Fed προκάλεσαν το ενδιαφέρον της Wall Street. Δήλωσε: «Δεν έχω καμία πρόθεση να αποχωρήσω από το διοικητικό συμβούλιο μέχρι η έρευνα να έχει ολοκληρωθεί πλήρως, με διαφάνεια και οριστικότητα».

Πρόσθεσε: «Όσον αφορά το εάν θα συνεχίσω να υπηρετώ ως κυβερνήτης μετά τη λήξη της θητείας μου και μετά την ολοκλήρωση της έρευνας, δεν έχω λάβει ακόμη απόφαση και θα την λάβω με βάση αυτό που θεωρώ καλύτερο για τον οργανισμό και για τους ανθρώπους που υπηρετούμε.» Ο πρόεδρος της Fed αναγνώρισε επίσης ότι υπάρχει πιθανότητα να παραμείνει επικεφαλής της Επιτροπής Ανοικτών Αγορών της Ομοσπονδιακής Τράπεζας πέραν του Μαΐου, οπότε προβλεπόταν να αποχωρήσει. Επιβεβαίωσε: «Εάν ο διάδοχός μου δεν έχει εγκριθεί μέχρι το τέλος της θητείας μου ως προέδρου, θα υπηρετήσω ως πρόεδρος [προσωρινά] μέχρι να εγκριθεί». «Αυτό ορίζει ο νόμος. Αυτό έχουμε κάνει σε διάφορες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου, και αυτό θα κάνουμε και σε αυτή την περίπτωση.»

Το ερώτημα της έγκρισης
Για να εγκριθεί ο Γουόρς ως πρόεδρος της Fed, θα χρειαστεί την έγκριση της Επιτροπής Τραπεζών της Γερουσίας. Η πλειοψηφία σε αυτήν την επιτροπή κατέχεται – οριακά – από τους Ρεπουμπλικάνους, οπότε θα έπρεπε να συμφωνούν με τον υποψήφιο του Προέδρου Τραμπ. Ο Γουόρς διαθέτει τα χαρακτηριστικά που πολλοί πολιτικοί θα περίμεναν από έναν υποψήφιο: Γνωρίζει τις εσωτερικές λειτουργίες της κεντρικής τράπεζας από τη θητεία του στο Διοικητικό Συμβούλιο από το 2006 έως το 2011, και ήταν βασικό στέλεχος στον στενό κύκλο του τότε προέδρου Μπεν Μπερνάνκι, καθώς η χώρα διαχειριζόταν μια χρηματοπιστωτική κρίση. Γνωρίζει την Ουάσινγκτον, έχοντας κληθεί από τον Πρόεδρο Τζορτζ Ο.Ο. Μπους το 2002, όπου υπηρέτησε ως ειδικός βοηθός του προέδρου για την οικονομική πολιτική και ως εκτελεστικός γραμματέας στο Εθνικό Οικονομικό Συμβούλιο. Διαθέτει επίσης την εμπειρία από τον ιδιωτικό τομέα που προτιμά ο Τραμπ. (Ο Σκοτ Μπέσεντ, πρώην υπουργός Οικονομικών, ήταν διευθύνων σύμβουλος του παγκόσμιου hedge fund Key Square Capital Management). Μεταξύ 1995 και 2002, ο Γουόρς εργαζόταν στην Morgan Stanley, με τον τελικό του ρόλο να είναι αντιπρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής.

Ωστόσο, η πρόταση του γερουσιαστή Τίλις να μην προωθήσει τον διορισμό κανενός υποψηφίου – ούτε του Γουόρς ούτε άλλου – αποτελεί απειλή για την προώθηση του πιο «ήπιου» προέδρου που ο Τραμπ επιθυμούσε τόσο πολύ να εξασφαλίσει. Πράγματι, η δήλωση της Πιρρό (επίσης υποψήφια του Τραμπ) ότι δεν θα εγκαταλείψει την υπόθεση του Πάουελ παρουσιάζει ένα ακόμη εμπόδιο.

Απομένει να φανεί ποιες θα είναι οι προτεραιότητες του προέδρου: Η ύπαρξη ενός αισιόδοξου, «ήπιου» νέου προέδρου της Fed υπερτερεί της επιθυμίας του να τιμωρήσει τον Πάουελ;