Ο José Pereira, πρώην μεταβατικός CEO της Citgo Petroleum και ένας από τους «Citgo Six», πολιτικούς κρατούμενους στη Βενεζουέλα για σχεδόν πέντε χρόνια, εξέφρασε την αίσθηση δικαίωσης και την απελευθέρωση οκτώ ετών συσσωρευμένου θυμού, παρακολουθώντας τον Νικολάς Μαδούρο να οδηγείται με χειροπέδες από τις αμερικανικές αρχές. «Αυτό ακριβώς μας έκανε αυτός ο τύπος», δήλωσε ο Pereira για τον πρώην ισχυρό άνδρα της Βενεζουέλας, περιγράφοντας την εμπειρία του ως «κάρμα» και όχι ως εκδίκηση, αλλά ως δικαιοσύνη.
Η περιπέτεια του Pereira ξεκίνησε στις αρχές του 2017, όταν, σε ηλικία 55 ετών, ανέλαβε τη θέση του μεταβατικού CEO της Citgo Petroleum στο Χιούστον. Η χρονιά ωστόσο τον βρήκε στη φυλακή του Καράκας, κατηγορούμενο για διαφθορά και προδοσία μαζί με πέντε συναδέλφους του, τους «Citgo Six». Η Citgo, η ιστορική αμερικανική εταιρεία διύλισης πετρελαίου, είχε εξαγοραστεί από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας και την κρατική πετρελαϊκή της εταιρεία, PDVSA, το 1990, και έκτοτε είχε γίνει πολιτικό πιόνι του Μαδούρο.
Ο Pereira, γεννημένος και μεγαλωμένος στη Βενεζουέλα, ήταν ο μόνος από τους έξι κρατουμένους που δεν ήταν Αμερικανός πολίτης. Είχε εργαστεί για πάνω από 25 χρόνια στην κρατική πετρελαϊκή εταιρεία της Βενεζουέλας, προτού μετακομίσει στο Τέξας για να εργαστεί στην Citgo το 2012 και να αποκτήσει καθεστώς μόνιμου κατοίκου στις ΗΠΑ. Με την πολυετή του εμπειρία στην πολιτική και τον πετρελαϊκό τομέα της Βενεζουέλας, ο Pereira εκφράζει την πεποίθησή του ότι η χώρα του μπορεί να ανακάμψει πολιτικά και οικονομικά μόνο μετά από μια αμερικανική στρατιωτική επέμβαση και την άμεση διεξαγωγή δίκαιων δημοκρατικών εκλογών.
Σύμφωνα με τον Pereira, η Βενεζουέλα δεν μπορεί να αναπτυχθεί και οι πετρελαϊκές εταιρείες δεν θα επενδύσουν εάν η νυν μεταβατική πρόεδρος, Delcy Rodriguez, πρώην αντιπρόεδρος του Μαδούρο, παραμείνει στην εξουσία μαζί με το υπόλοιπο καθεστώς. Παρόλο που μπορεί να εμφανίζονται μετριοπαθείς και να συνεργάζονται με την κυβέρνηση Τραμπ, στην πραγματικότητα απλώς κερδίζουν χρόνο, καθώς «είναι μάστορες στο να κερδίζουν χρόνο». «Αυτοί οι τύποι δεν λειτουργούν σαν κανονική κυβέρνηση, λειτουργούν σαν τη μαφία. Αν διώξεις το αφεντικό της μαφίας, κάποιος θα τον αντικαταστήσει», δήλωσε ο Pereira στο Fortune, υπογραμμίζοντας ότι «Είναι το ίδιο καθεστώς. Δεν υπάρχει πραγματική αλλαγή εκεί».
Παρά τις επιφυλάξεις του, παραμένει αισιόδοξος ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν, αν και αβέβαιος για το αν θα γίνουν μέχρι το τέλος του 2026, όπως θα επιθυμούσε. «Αυτή η μετάβαση πρέπει να συντομευτεί», δήλωσε. «Θα πάρει χρόνο, αλλά θα γίνει. Χρειάζεσαι έναν αξιόπιστο [επιχειρηματικό] εταίρο στην κυβέρνηση, και ο μόνος τρόπος να τον αποκτήσεις είναι μέσω ελεύθερων εκλογών και δημοκρατίας. Είμαι σίγουρος ότι η Βενεζουέλα θα γίνει ενεργειακό κέντρο, αν γίνει σωστά.»
Η Rodriguez και η μεταβατική ηγεσία της Βενεζουέλας έχουν ήδη συνεργαστεί για τη θέσπιση νέου νόμου περί υδρογονανθράκων, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων στον ενεργειακό τομέα. Ωστόσο, οι επικεφαλής των Chevron, Shell και ConocoPhillips, ενώ αναγνωρίζουν την πρόοδο, τονίζουν ότι αυτό δεν αρκεί. Η Exxon Mobil, μέσω του προέδρου και CEO της, Darren Woods, χαρακτήρισε τον πετρελαϊκό τομέα της Βενεζουέλας «μη επενδύσιμο», αν και διατηρεί μικρή ομάδα στη χώρα για αξιολόγηση. Ο Pereira συμφωνεί με την προσεκτική στάση της Exxon, αναρωτώμενος ποια θα ήταν η εγγύηση ότι δεν θα υπάρξει νέα απαλλοτρίωση, αφού η εταιρεία έχει ήδη βιώσει δύο τέτοιες περιπτώσεις.
Παρόλο που η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, η παραγωγή έχει υποστεί κατακόρυφη πτώση από 3,2 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2000 σε περίπου 1 εκατομμύριο σήμερα, λόγω κακοδιαχείρισης, υποεπένδυσης και αμερικανικών κυρώσεων. Με τη βοήθεια της Chevron, της μόνης αμερικανικής εταιρείας που παρέμεινε, η Βενεζουέλα αναμένεται να φτάσει περίπου τα 1,2 εκατομμύρια βαρέλια μέχρι το τέλος του έτους, παραμένοντας απειροελάχιστο ποσοστό της προηγούμενης δυναμικότητάς της. Η Chevron και η Shell είναι από τις λίγες εταιρείες που σχεδιάζουν περαιτέρω επενδύσεις. Ο Pereira επιβεβαιώνει ότι ο πετρελαϊκός κλάδος της Βενεζουέλας είναι «ολοκληρωτικά κατεστραμμένος» και ότι μια οικονομική ανάκαμψη, αν και εφικτή, θα απαιτήσει χρόνια και σημαντικές επενδύσεις.
Η ιστορία του Pereira είναι στενά συνδεδεμένη με τα τρέχοντα γεγονότα στη Βενεζουέλα, προσφέροντας τώρα λόγους αισιοδοξίας για την επόμενη μέρα.
