Η επιτυχία του Alon Chen στην Google, με επταψήφιο πακέτο μετοχών και θέση CMO πριν τα 28, οφειλόταν, σύμφωνα με τον ίδιο, στην αδιαφορία του για τους παραδοσιακούς κανόνες. Προσλήφθηκε στην εταιρεία το 2006, σε ηλικία 23 ετών, χωρίς προηγούμενη εμπειρία ή γνωριμίες στο marketing. Μέχρι τα 28 του, είχε αναλάβει το μάρκετινγκ για το Ισραήλ και την Ελλάδα, ανέπτυξε μια προϊοντική γραμμή αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε 30 αγορές, κερδίζοντας έναν υψηλό μισθό και ένα πακέτο μετοχών επτά ψηφίων.
Ο Chen δηλώνει ότι η ανέλιξή του ήταν “εύκολη”, όχι λόγω μέντορων ή εταιρικών πολιτικών, αλλά επειδή “αγνόησε όλους τους κανόνες”. Όπως ανέφερε σε συνέντευξή του στο Fortune, η προσέγγισή του ήταν να “αγνοεί το status quo και τους κανόνες, να καταλαβαίνει ποιο είναι το σωστό και να το ακολουθεί κατά γράμμα”.
Εφαρμόζοντας αυτή τη φιλοσοφία, ο Chen προχώρησε στην διεθνή έναρξη του προγράμματος Google Partners, παρά την αντίδραση ανώτερης ομάδας στην κεντρική διοίκηση. Η επιτυχία του εγχειρήματος, που υλοποιήθηκε σε ξένες γλώσσες και αγορές χωρίς την αρχική ενημέρωση της Βόρειας Αμερικής, οδήγησε στην επόμενη ερώτηση: “Μπορείτε να το ξεκινήσετε και στη Βόρεια Αμερική;”.
Όσον αφορά τις προαγωγές, η Google είχε ως γενικό κανόνα τα δύο χρόνια αναμονής. Ο Chen, ωστόσο, προσέγγισε τον προϊστάμενό του εντός ενός έτους, παρουσιάζοντας επιτεύγματα που καθιστούσαν την προαγωγή του “αδύνατο να αρνηθεί”.
“Έχουμε όλους αυτούς τους κανόνες, τα κριτήρια, τις διαδικασίες”, επισημαίνει ο Chen, “Αυτό ισχύει για τους περισσότερους από εσάς”. Για τους αριστούχους, όμως, αυτοί οι κανόνες είναι απλώς τυπικότητα, ειδικά όταν εργάζονται 12ωρα και επιτυγχάνουν εξαιρετικά αποτελέσματα. “Θα γίνετε σαν εμένα, με περισσότερες προαγωγές”, λέει. “Η εταιρική Αμερική μπορεί να σας βάλει σε πλαίσια που σας αποθαρρύνουν”, αλλά οι επιτυχημένοι “τα αγνοούν και λένε, ‘Θα κάνω το δικό μου και θα αναλαμβάνω ρίσκα, εσωτερικά'”.
Τελικά, ο Chen ακολούθησε τη δική του συμβουλή καριέρας, αποφασίζοντας να γίνει ο δικός του αφεντικό. Παρότι έφυγε από την Google με ένα πακέτο μετοχών επτά ψηφίων, δήλωσε ότι δεν έχει καμία οικονομική μεταμέλεια.
Πριν την Google, ο Chen διατηρούσε μια επιτυχημένη επιχείρηση από τα 15 του. Μεγαλώνοντας σε μια “μικρή πόλη χαμηλής μεσαίας τάξης νότια του Τελ Αβίβ”, η οικονομική δυσκολία της οικογένειάς του τον οδήγησε σε επιχειρηματικές πρωτοβουλίες από νωρίς. Σε ηλικία 15 ετών, αναβάθμιζε μόνος του τον υπολογιστή του και ξεκινούσε να πουλάει υπολογιστές σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αναπτύσσοντας μια σημαντική δραστηριότητα όσο ήταν ακόμα στο λύκειο.
Η επόμενη επαγγελματική του κίνηση ήταν ως ψηφιακός υπεύθυνος σε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό για τα δικαιώματα LGBT, δημιουργώντας έναν από τους πρωτοποριακούς ιστότοπους advocacy στην Ευρώπη. Αυτή η εμπειρία, και όχι ένα πτυχίο πληροφορικής ή μια εταιρική πρακτική άσκηση, τον οδήγησε στην Google το 2006.
Η θέση στην Google, ωστόσο, άρχισε να μοιάζει με “χρυσό κλουβί”. Κατά την παραίτησή του, η οικογένειά του θεώρησε ότι “τρελάθηκε”, ιδίως η μητέρα του, η οποία, ειρωνικά, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για το επόμενο εγχείρημά του.
Παρόλο που οικονομικά δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τις ημέρες του στην Google, ο Chen δεν μετανιώνει για την απόφασή του. Το Tastewise, η πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης για δεδομένα τροφίμων και ποτών που ίδρυσε, γεννήθηκε από μια απλή συνομιλία στην οικογενειακή ομάδα WhatsApp. Η μητέρα του, αναζητώντας τρόπους να προσαρμόσει τα γεύματα στις διατροφικές συνήθειες της οικογένειας, ενέπνευσε στον Chen την ιδέα για μια λύση που προβλέπει τις διατροφικές τάσεις πριν καν αυτές γίνουν αντιληπτές.
Σήμερα, η τεχνολογία του Tastewise χρησιμοποιείται από κολοσσούς όπως η PepsiCo, η Nestlé, η Mars, η Kraft Heinz, η Campbell’s και η Givaudan, με περισσότερους από τους μισούς πελάτες να ανήκουν στις εταιρείες Fortune 100. Η startup έχει συγκεντρώσει πάνω από 71 εκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδότηση.
Ο Chen παραδέχεται ότι η τρέχουσα οικονομική του κατάσταση δεν έχει φτάσει ακόμα τα επίπεδα της Google, αλλά δηλώνει “όλα μου τα έχω ρίξει στην επιχείρηση”. Με το μερίδιο συμμετοχής του, μια μελλοντική πώληση του Tastewise θα μπορούσε να τον καταστήσει εκατομμυριούχο. “Δεν είχε σημασία”, δηλώνει για το πακέτο μετοχών που άφησε πίσω, “Σαν να μην υπήρχε καν”.
“Ξυπνούσα το πρωί και σκεφτόμουν ‘αυτό δεν αρκεί’… Λάτρευα τη δουλειά μου, τους συναδέλφους μου, ήμουν εξαιρετικά ευχαριστημένος με τα επιτεύγματά μου. Απλώς δεν ήταν δικό μου – όχι δική μου ιδέα, όχι δικό μου παιδί. Υπάρχει τεράστια ικανοποίηση στη δημιουργία κάτι από το μηδέν.”
