Ο πρόσφατος νόμος για τη γεωργία του 2026 (Farm Bill) περιέχει μια διάταξη που, ενώ φαινομενικά στοχεύει στην υποστήριξη των αγροτών, ουσιαστικά παραχωρεί τον έλεγχο της αμερικανικής γεωργικής γης σε μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες. Η νομοθεσία προβλέπει επιστροφή ποσού 90% για τους αγρότες που υιοθετούν τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης (AI) και γεωργίας ακριβείας, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από το συνηθισμένο όριο του EQIP. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι τα ιδιωτικά πρότυπα που θα διέπουν αυτές τις τεχνολογίες δεν θα καθορίζονται από το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA), αλλά από την ίδια την τεχνολογική βιομηχανία. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί ένα “Δούρειος Ίππος” για την “γεωργία ακριβείας” και την τεχνητή νοημοσύνη, επιτρέποντας στις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες να εκμεταλλευτούν τους αγρότες και να αποσπάσουν περαιτέρω τον έλεγχο του συστήματος τροφίμων.
Η διαδικασία ψήφισης του νόμου για τη γεωργία, η οποία λαμβάνει χώρα κάθε πέντε χρόνια, συνήθως περνάει απαρατήρητη, με τον νόμο του 2018 να έχει ανανεωθεί τρεις φορές χωρίς σημαντικές αντιδράσεις. Ωστόσο, η φετινή χρονιά επιφύλασσε εκπλήξεις. Ενώ τα πιο δαπανηρά και αμφιλεγόμενα τμήματα, όπως η “Διατροφή”, ενσωματώθηκαν στον προτεινόμενο νόμο “One Big Beautiful Bill (OBBB)” του Trump τον περασμένο Ιούλιο, μια πιο προσεκτική εξέταση του τρέχοντος νομοσχεδίου, γνωστού ως “The Farm, Food, and National Security Act of 2026”, αποκαλύπτει δυνητικά ανησυχητικές παραμέτρους.
Μια σύντομη επισκόπηση της τρέχουσας έκδοσης του νόμου στη Βουλή δεν φανερώνει κάτι ασυνήθιστο. Οι 11 τίτλοι είναι ίδιοι με αυτούς του 2018. Ωστόσο, η εμφάνιση της “γεωργίας ακριβείας” στον “Τίτλο Συντήρησης” (Conservation Title) προκαλεί προβληματισμό. Η “γεωργία ακριβείας” δεν ορίζεται απλώς, αλλά συμπληρώνεται από μια λίστα κατάλληλων τεχνολογιών, όπως GPS, συστήματα παρακολούθησης απόδοσης, λογισμικό διαχείρισης δεδομένων, και οι ιδιόρρυθμες “τεχνολογίες Internet of Things και τηλεματικής”. Η τελευταία φράση, που θα μπορούσε να εκληφθεί ως τυπογραφικό λάθος, αποτελεί μια έννοια που κυριαρχεί στους κύκλους των τεχνολογικών εταιρειών. Σύμφωνα με έναν ηγέτη του κλάδου, το “Internet of Things” (IoT) είναι “το δίκτυο φυσικών αντικειμένων – ‘πραγμάτων’ – που είναι ενσωματωμένα με αισθητήρες, λογισμικό και άλλες τεχνολογίες, με σκοπό τη σύνδεση και την ανταλλαγή δεδομένων με άλλες συσκευές και συστήματα”.
Παράλληλα με αυτόν τον ορισμό, το κράτος ανοίγει τον δρόμο στις εταιρείες να επωφεληθούν από τη “γεωργία ακριβείας”, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης. Στον “Τίτλο Αγροτικής Ανάπτυξης” (Rural Development Title), υπάρχει μια υποενότητα για την “προώθηση της γεωργίας ακριβείας”. Η AI, όπως δηλώνεται, θα καθοδηγείται από “ιδιωτικά πρότυπα διασυνδεσιμότητας, κατευθυντήριες γραμμές και βέλτιστες πρακτικές”.
Αυτή η διατύπωση θέτει τις βάσεις ώστε ο νόμος για τη γεωργία να κατευθύνει χρήματα των φορολογουμένων για να καταστήσει την AI αναπόσπαστο μέρος του συστήματος τροφίμων και γεωργίας. Συγκεκριμένα, οι αγρότες που υιοθετούν “γεωργία ακριβείας” ως μέρος πρακτικών συντήρησης, ιδίως μέσω του Προγράμματος Περιβαλλοντικής Ποιότητας (EQIP), θα αποζημιώνονται για το 90% του κόστους. Αυτό υπερβαίνει το κανονικό ποσοστό που παρέχεται από τις επιχορηγήσεις συνεισφοράς κόστους του EQIP, οι οποίες συνήθως φτάνουν στο 75% του ποσού που δαπανά ένας αγρότης για πρακτικές όπως η εγκατάσταση θερμοκηπίου ή η βελτίωση του συστήματος άρδευσης. Παραδόξως, το EQIP, ένα πρόγραμμα με σκοπό την ενσωμάτωση της συντήρησης στη γεωργία, χρησιμοποιείται τώρα για τη χρηματοδότηση μορφών τεχνολογίας που βασίζονται σε κέντρα δεδομένων, τα οποία καταναλώνουν νερό, προκαλούν ατμοσφαιρική ρύπανση και καταλαμβάνουν γεωργική γη.
Οι αγρότες δεν είναι ξένοι στην τεχνολογία. Από την εγκατάσταση ρομποτικών αρμεγητήριων στις φάρμες, μέχρι την αγορά τρακτέρ και την αντικατάσταση των αλόγων στις αρχές του 20ου αιώνα, πάντα έπρεπε να φέρουν τα προϊόντα τους στην αγορά, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος των εισροών που καθιστούν αυτό το ταξίδι δυνατό. Ωστόσο, όσον αφορά τον τρέχοντα νόμο για τη γεωργία, τα κίνητρα για τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες είναι νέα. Είναι αλήθεια ότι η “γεωργία ακριβείας” εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη νομοθεσία του 1985, αλλά χωρίς συγκεκριμένες τεχνολογίες. Μεταγενέστεροι νόμοι για τη γεωργία αναφέρονται επίσης στην τεχνολογική αλλαγή και τον εκσυγχρονισμό, είτε με γενικούς όρους, είτε για την βελτίωση των λογιστικών πρακτικών του USDA. Αυτή η προτίμηση σε έναν τύπο τεχνολογίας, που αναπτύσσεται από εταιρείες που δεν παραδοσιακά ασχολούνται με την παραγωγή τροφίμων, τείνει να αποσπά περαιτέρω την λήψη αποφάσεων από τους αγρότες, καθώς τους εκθέτει σε ανησυχίες για την ιδιωτικότητα.
Οι αγρότες έχουν ξαναδεί αυτό το σενάριο. Όσον αφορά τον έλεγχο από τους παραγωγούς, ας εξετάσουμε τις συνεχιζόμενες συζητήσεις για τους νόμους “δικαιώματος επισκευής” (right-to-repair). Σε αυτή την περίπτωση, οι εταιρείες διατηρούν την ιδιόκτητη τεχνολογία στα εξαρτήματα των μηχανών που πωλούν, αναγκάζοντας τους αγρότες να πληρώνουν για την υποστήριξή τους αν κάτι χαλάσει. Αυτή η χρήση εταιρικής δύναμης περιορίζει την ικανότητα των αγροτών να χρησιμοποιούν μηχανήματα που αγοράζουν νόμιμα, ενώ τους υποβάλλει σε άσκοπες χρεώσεις υπηρεσιών. Οι ανησυχίες για τον έλεγχο βρίσκονται επίσης στο επίκεντρο των συζητήσεων για την τεχνολογία των σπόρων. Μια διαμάχη σχετικά με τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (GMOs) αφορά το πώς, με τη χρήση τους, αντί οι αγρότες να διατηρούν τους σπόρους χρόνο με τον χρόνο και να ελέγχουν την ανάπτυξή τους, οι παραγωγοί γίνονται εξαρτημένοι από τις εταιρείες για την προμήθεια αυτής της απαραίτητης εισροής. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις όπου εταιρείες έχουν διώξει αγρότες που βρίσκουν ακούσια GM φυτά στα χωράφια τους, και οι οποίοι στη συνέχεια γίνονται στόχος δαπανηρών αγωγών.
Η επίκληση της έλλειψης εργατικού δυναμικού δεν ευσταθεί. Οι επικριτές θα επισημάνουν τα πλεονεκτήματα εξοικονόμησης εργασίας από τη χρήση της AI. Η Υπουργός Γεωργίας, Brooke Rollins, έθιξε αυτό το θέμα πέρυσι κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που αποσκοπούσε στην αντιμετώπιση ανησυχιών σχετικά με την συνεχιζόμενη έλλειψη εργατικού δυναμικού, καθώς η εκστρατεία μαζικών απελάσεων του Trump εντατικοποιήθηκε. Ωστόσο, η AI εξακολουθεί να χρειάζεται γνώση από τους επαγγελματίες. Οι μεταβαλλόμενες κλιματικές συνθήκες, μαζί με τις συνήθεις προκλήσεις που προκύπτουν από την ενασχόληση με τα ζώα, απαιτούν μια νέα γενιά αγροτών που να είναι ευέλικτοι και ανθεκτικοί. Με άλλα λόγια, χρειαζόμαστε περισσότερους παραγωγούς, εκπαιδευμένους σε ποικίλες πρακτικές παραγωγής και υποστηριζόμενους από κυβερνητικές πολιτικές που προωθούν τις τοπικές αγορές αντί για πρωτοβουλίες cloud computing που γεμίζουν τα ταμεία των πλουσίων ελίτ και βλάπτουν περαιτέρω το περιβάλλον μας.
Αντίθετα, προγράμματα όπως το Πρόγραμμα Τοπικής Αγοράς Γεωργίας (LAMP), που εμφανίζονται στον τελευταίο νόμο για τη γεωργία, θα έπρεπε να λαμβάνουν περισσότερη προσοχή και χρηματοδότηση, μαζί με άλλες προτάσεις όπως ο Νόμος Δικαιοσύνης για τους Μαύρους Αγρότες (Justice for Black Farmers Act), ο οποίος δημιουργεί μια οδό για τους νέους ανθρώπους να εισέλθουν στη γη και να παραμείνουν εκεί. Ο νόμος για τη γεωργία έχει σκοπό να προωθήσει τη γεωργία. Η τελευταία του έκδοση θα αναπτύξει όχι το σύστημα τροφίμων μας, αλλά τα εταιρικά κέρδη. Όχι περισσότερα φρούτα και λαχανικά, αλλά δεδομένα θα συλλέγονται. Ο Trump δηλώνει συχνά την υποστήριξή του στους αγρότες. Είναι καιρός η διοίκησή του να τους βοηθήσει πραγματικά, προωθώντας έναν νόμο για τη γεωργία που θα κρατά τους παραγωγούς στη γη και θα φέρνει νέους στον κλάδο, αντί να πλουτίζει τους τεχνολογικούς δισεκατομμυριούχους. Η Επιτροπή Γεωργίας της Γερουσίας έχει μια απλή επιλογή: να επανακατευθύνει το πριμ γεωργίας ακριβείας του EQIP σε προγράμματα που πραγματικά βάζουν αγρότες στη γη. Η ανακατανομή ακόμη και των μισών από αυτά τα ενισχυμένα δολάρια συνεισφοράς κόστους στο Πρόγραμμα Τοπικής Αγοράς Γεωργίας (LAMP) θα διπλασίαζε τον τρέχοντα προϋπολογισμό του LAMP – και θα χρηματοδοτούσε την επόμενη γενιά παραγωγών αντί για την επόμενη γενιά κέντρων δεδομένων. Ο Νόμος Δικαιοσύνης για τους Μαύρους Αγρότες προσφέρει μια παράλληλη οδό: πρόσβαση σε γη, όχι αλγοριθμική εξάρτηση. Αν η διοίκηση του Trump θέλει να αποδείξει ότι η υποστήριξή της στους αγρότες είναι κάτι περισσότερο από ένα σημείο συζήτησης, ο χώρος διαμόρφωσης είναι εκεί που γράφεται αυτή η απόδειξη.
