Ο Mojtaba Khamenei, ο οποίος ορίστηκε νέος ύπατος ηγέτης του Ιράν, μοιράζεται ένα σημαντικό κοινό στοιχείο με τον Πρόεδρο Donald Trump: και οι δύο έχουν δημιουργήσει παγκόσμιες αυτοκρατορίες ακινήτων. Ο γιος του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε αεροπορική επιδρομή με την έναρξη του πολέμου, σηματοδοτεί την πρώτη κληρονομική διαδοχή στην Ισλαμική Δημοκρατία.
Ο νεότερος Χαμενεΐ διατηρεί στενές σχέσεις με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και η απόφαση του καθεστώτος να τον προάγει στην κορυφαία θέση θεωρείται απόδειξη ότι οι σκληροπυρηνικοί έχουν τον έλεγχο, με μικρή διάθεση για επίτευξη συμφωνίας που θα τερματίσει τον πόλεμο. Ωστόσο, πριν από τη σύγκρουση, διατηρούσε χαμηλό προφίλ, συσσωρεύοντας ταυτόχρονα περιουσιακά στοιχεία σε όλο τον κόσμο. Μια έρευνα του Bloomberg τον Ιανουάριο αποκάλυψε ότι ο Χαμενεΐ απέφυγε να δηλώσει επενδύσεις στο δικό του όνομα, οι οποίες όμως εκτιμήθηκαν σε πάνω από 138 εκατομμύρια δολάρια.
Στις περιουσίες του περιλαμβάνονται τραπεζικοί λογαριασμοί στην Ελβετία, καθώς και πολυτελή ακίνητα. Μεταξύ των κτήσεών του σε ορισμένες από τις πιο ακριβές γειτονιές του Λονδίνου, βρίσκεται ένα σπίτι στην “Λεωφόρο των δισεκατομμυριούχων”. Πηγές ανέφεραν στο Bloomberg ότι η αυτοκρατορία ακινήτων του Χαμενεΐ περιλαμβάνει επίσης μια βίλα στην “Beverly Hills του Ντουμπάι” και πολυτελή ευρωπαϊκά ξενοδοχεία. Κατά την περίοδο εκείνη, ο Χαμενεΐ δεν ανταποκρίθηκε στα αιτήματα του Bloomberg για σχόλια, τα οποία στάλθηκαν μέσω του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών και των πρεσβειών στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ένας διαμεσολαβητής που φέρεται να διαχειριζόταν τις συμφωνίες του Χαμενεΐ αρνήθηκε οποιαδήποτε προσωπική ή οικονομική σχέση μαζί του.
Το αίτημα σχολιασμού του Fortune προς το υπουργείο Εξωτερικών δεν ήταν δυνατόν να παραδοθεί μέσω email, λόγω του διαδικτυακού αποκλεισμού της χώρας. Ο εκπρόσωπος του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη δεν απάντησε άμεσα σε αίτημα για πληροφορίες. Εν τω μεταξύ, η περιουσία του Trump ανέρχεται σε 7,3 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με το Forbes πέρυσι. Τα γήπεδα γκολφ και τα θέρετρα του ξεπερνούσαν τα 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ οι άλλες επενδύσεις του σε ακίνητα, όπως ουρανοξύστες, ξενοδοχεία και οικιστικά συγκροτήματα, άξιζαν 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια. Τα ρευστά και τα κρυπτονομισματικά του περιουσιακά στοιχεία αποτιμήθηκαν πέρυσι σε 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η Trump Media and Technology Group, η μητρική εταιρεία του Truth Social, άξιζε 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Η πτώση της αγοράς από τότε που ξεκίνησε τον πόλεμο κατά του Ιράν έχει πλήξει αυτά τα περιουσιακά στοιχεία.
Οι εξωτερικές περιουσίες του Χαμενεΐ ωχριούν σε σύγκριση με την καθαρή περιουσία του Trump, αλλά τώρα που ανέλαβε την ηγεσία στο Ιράν, αναλαμβάνει κυρίαρχο ρόλο στην οικονομία της χώρας. Ο ύπατος ηγέτης προΐσταται της Οργάνωσης Εκτέλεσης της Εντολής του Χομεϊνί, ενός κρατικού ομίλου που δημιουργήθηκε μετά την κατάσχεση χιλιάδων ακινήτων μετά την Ισλαμική Επανάσταση. Σύμφωνα με το Bloomberg, διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία, εμπορικές συμμετοχές και φιλανθρωπικούς οργανισμούς αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, δραστηριοποιούμενος σε ένα ευρύ φάσμα τομέων.
Παρομοίως, ο Χαμενεΐ ελέγχει επίσης το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, το οποίο ξεκίνησε ως παραστρατιωτική δύναμη για τη διασφάλιση της πολιτικής εξουσίας του καθεστώτος, αλλά τελικά ανέπτυξε τη δική του διαφοροποιημένη επιχειρηματική αυτοκρατορία. Αυτή περιλαμβάνει βασικούς βιομηχανικούς τομείς όπως το πετρέλαιο και οι μεταφορές, καθώς και τραπεζική, τηλεπικοινωνίες, γεωργία, ιατρική και ακίνητα. Η IRGC χρησιμοποιεί θυγατρικές για να εμπλακεί σε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα, η εταιρεία μηχανικών Khatam al-Anbiya έχει κατασκευάσει διυλιστήρια, μια σιδηροδρομική γραμμή, ένα φράγμα και έναν αγωγό φυσικού αερίου. Ελέγχει επίσης το διεθνές αεροδρόμιο της Τεχεράνης.
Ένας άλλος πυλώνας της επιχειρηματικής αυτοκρατορίας της IRGC είναι το δίκτυο των “ιδρυμάτων” της, τα οποία ουσιαστικά αποτελούν ημι-ιδιωτικές μονοπωλιακές επιχειρήσεις, αν και ξεκίνησαν ως οργανισμοί για την προώθηση θρησκευτικών και επαναστατικών στόχων. “Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, η συσσώρευση πλούτου προς εξυπηρέτηση ενός ευρύτερου φάσματος στόχων της άρχουσας ελίτ, όπως η αυτοεμπλουτισμός, ο πολιτικός έλεγχος, η επιβίωση του καθεστώτος και η κοινωνική μηχανική, έγινε αυτοσκοπός”, αναφέρει η έκθεση του think tank Clingendael του Οκτωβρίου. “Αυτό που ξεκίνησε ως όχημα για κοινωνική δικαιοσύνη εξελίχθηκε σε ομίλους εταιρικού τύπου, οι οποίοι ήταν προστατευμένοι από τον έλεγχο και ταυτόχρονα κεντρικοί στη βάση εξουσίας του επαναστατικού κράτους.”