Η οικονομία των πόντων και των ανταμοιβών, η οποία αποτελεί κρίσιμο πυλώνα εσόδων για πολλούς κολοσσούς, όπως αεροπορικές εταιρείες, ξενοδοχειακές μονάδες και εμπόρους, αντιμετωπίζει νέες απειλές από νομοθετικές πρωτοβουλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σχεδόν τα τρία τέταρτα των Αμερικανών χρησιμοποιούν πιστωτική κάρτα για να κερδίσουν πόντους, ενώ η αξία των πόντων που εκδίδονται ή εξαργυρώνονται αναμένεται να αγγίξει τα 26 δισεκατομμύρια δολάρια φέτος. Η Delta Air Lines, για παράδειγμα, ανακοίνωσε αύξηση 6% στα έσοδα από προγράμματα πιστότητας πέρυσι, με το εισόδημα από συν-επωνυμικές κάρτες με την Amex να ανέρχεται σε 11% και 8,2 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ωστόσο, ένα κύμα νομοθετικών ρυθμίσεων απειλεί να περιορίσει την ικανότητα των καταναλωτών να συσσωρεύουν αυτούς τους πόντους. Ο νόμος Credit Card Competition Act, ο οποίος έχει επανεισαχθεί, υποχρεώνει τους εκδότες να προσφέρουν δύο ανεξάρτητα δίκτυα σε κάθε κάρτα, επιτρέποντας στους εμπόρους να επιλέγουν το φθηνότερο κατά το σημείο πώλησης. Επιπλέον, δικαστική απόφαση επιβεβαίωσε νόμο της πολιτείας του Ιλινόι, τον Interchange Fee Prohibition Act, ο οποίος απαγορεύει τις προμήθειες συναλλαγών (swipe fees) σε φόρους και φιλοδωρήματα, γεγονός που ενδέχεται να οδηγήσει σε αύξηση των χρεώσεων καρτών και μείωση των ανταμοιβών.
Αυτές οι εξελίξεις, αν και στοχεύουν στη μείωση των τελών για εμπόρους και καταναλωτές, θέτουν σε κίνδυνο μια μορφή “νομίσματος” που οι καταναλωτές εκτιμούν ιδιαίτερα, επηρεάζοντας παράλληλα τα επιχειρηματικά μοντέλα εταιρειών που βασίζονται σε πόντους. Ο Brian Kelly, ιδρυτής του The Points Guy, παρομοίασε την κατάσταση με “υπαρξιακή κρίση”, τονίζοντας τις άγνωστες ακόμα επιπτώσεις των νέων νόμων.
Σύμφωνα με τον Kelly, εάν οι έμποροι μπορούν να επιλέγουν το δίκτυο συναλλαγών, θα προτιμούν αυτό με χαμηλότερες χρεώσεις, κάτι που ενδέχεται να σημαίνει λιγότερους πόντους για τους καταναλωτές, αλλά και πιθανή μείωση στις προστασίες από απάτες και άλλα προνόμια που υποστηρίζονται από αυτές τις χρεώσεις. Η απαγόρευση χρεώσεων σε φόρους και φιλοδωρήματα στο Ιλινόι προσθέτει επιπλέον πολυπλοκότητα. Ο Kelly χαρακτηρίζει την κατάσταση “αντιαμερικανική”, επισημαίνοντας ότι η δυνατότητα ενός εμπόρου να καθορίζει πώς πληρώνει ένας πελάτης με τα δικά του χρήματα, είναι προβληματική. Οι εταιρείες που επιθυμούν να διατηρήσουν την αφοσίωση των πελατών τους θα πρέπει να αναζητήσουν πιο δημιουργικούς τρόπους από το να βασίζονται αποκλειστικά στις δαπάνες μέσω πιστωτικών καρτών.
